Ξεχειλίζει το ταλέντο, μαζί με την ψυχή...

Έχει πολύ ταλέντο η Εθνική ομάδα του μπάσκετ. Τόσο ταλέντο, που, πολλές φορές, δυσκολεύονται να το διαχειριστούν οι ίδιοι οι παίκτες και ο κόουτς.

Ερχονται, δηλαδή, στιγμές που ο Κατσικάρης δεν ξέρει ποιον να ρίξει στο ματς και ποιον να τραβήξει στον πάγκο, όχι γιατί δεν έχει επιλογές, αλλά γιατί η μία είναι πιο ποιοτική από την άλλη. Ερχονται στιγμές που οι παίκτες αποτυγχάνουν στις προσπάθειές τους όχι επειδή δεν είναι ικανοί, αλλά επειδή παρασύρονται από την υπερβολική αυτοπεποίθησή τους.

Ισως της λείπει λίγη συνοχή αυτής της ομάδας και αν ήταν απόλυτα “δεμένη” σίγουρα θα θεωρείτο απ' όλους φαβορί. Αλλά ο συνδυασμός του ταλέντου που διαθέτει και του απαράμιλλου πάθους που διαθέτουν όλα τα παιδιά, είναι ικανός να την οδηγήσει στην κατάκτηση της κούπας. Αν συνεχίσει με την ίδια φόρα, θέλοντας και μη, θα τη χαρακτηρίσουν όλοι μέγα φαβορί, έστω και καθυστερημένα. Και, εδώ που τα λέμε, από όσα είδαμε μέχρι σήμερα, οι ομάδες που φαίνεται ότι μπορούν να την κοντράρουν είναι μόνο η Σερβία και η Γαλλία. Καμία άλλη. Ούτε καν ο κακός δαίμονάς μας, η Ισπανία.

Εβλεπα χθες τη διαφημισμένη Σλοβενία να “κυνηγάει” σε όλο το ματς το σκορ, αλλά μόλις πλησιάζει στους δύο πόντους να “βραχυκυκλώνει” από την άμεση αντίδραση του Φώτη Κατσικάρη και των παικτών του. Η Ελλάδα ειδικεύεται στις ανατροπές, αλλά θύμα ανατροπής πολύ δύσκολα μπορεί να πέσει η ίδια. Κι αυτό δεν είναι μόνο θέμα ταλέντου. Είναι και θέμα τσαμπουκά. Είναι και θέμα ψυχής. Κι από ψυχή άλλο τίποτε η Εθνική ομάδα του μπάσκετ, όλα τα τελευταία χρόνια, ανεξάρτητα από τους παίκτες που την απαρτίζουν.

Η ουσία είναι ότι με τη χθεσινή νίκη επί των Σλοβένων εξασφαλίσαμε την πρώτη θέση στον όμιλο και θα προχωρήσουμε παρακάτω με τις καλύτερες δυνατές προυποθέσεις. Ο δρόμος προς τον τελικό είναι διάπλατα ανοιχτός και, κατά τη γνώμη μου, η Εθνική ομάδα πρέπει να “αυτοκτονήσει” για να μη φτάσει στο σημείο να διεκδικήσει το τρόπαιο. Παρά τα “νεκρά” διαστήματα, παρά κάποια προσωπικά ανεξήγητα λάθη, από τον άφθαστο Σπανούλη μέχρι και τον τελευταίο παίκτη που έρχεται από τον πάγκο είναι όλοι εξαιρετικοί. Και έχουν καθοδηγητή έναν πολύ έξυπνο, όπως αποδεικνύεται, κόουτς.