Η «βόμβα» του Αμαραντίδη… και οι αυταπάτες περί τιμωρίας
INFO: Ταραχή (αλλά όχι φόβο) στο «σύστημα» το οποίο ζει και βασιλεύει και επί των ημερών της εξομάλυνσης, προκάλεσαν οι συγκλονιστικές δηλώσεις μεταμέλειας και αποκατάστασης της αλήθειας από τον Βεροιώτη άσο για το «βρώμικο» παιχνίδι της ομάδας του με τον Ολυμπιακό. Η επιβεβαίωση του στησίματος από έναν ακόμη πρωταγωνιστή δημιουργεί «πρόβλημα» στις δύο ομάδες, οι συνέπειες του οποίου όμως, όπως τουλάχιστον πιστεύει η κοινή γνώμη θα ξεπεραστούν και θα έχουν την ίδια τύχη με παρόμοιες του παρελθόντος.
Παραθέτω αυτούσια τη δήλωση του Βεροιώτη παίκτη, ζητώντας παράλληλα από εσάς να διατηρήσετε την νηφαλιότητα σας και την αμεροληψία σας, ώστε να διαμορφώσετε μια άποψη που θα είναι απαλλαγμένη από εθισμούς, εμπειρίες και προκαταλήψεις του παρελθόντος, για τα πολύ σημαντικά – κατά την δική μας άποψη – που προκύπτουν από τις δηλώσεις αυτές και συγχρόνως κι επιβεβαιώνουν το «περιβόητο» 3-0 μέσα στο Φάληρο. Το οποίο αξίζει να σημειωθεί ότι ξεπεράστηκε με μαεστρία από τον εξπέρ των μεθοδευμένων νομικών συγκαλύψεων, αλλά και «χειρουργείων» - όπως στην περίπτωση του Ηρακλή – ασυναγώνιστο δικηγόρο της ΕΠΟ των υποδίκων Θόδωρο Κουρίδη.
Διαβάστε τη δήλωση όπως έχει:
«Δεν είπα την αλήθεια για τον αγώνα της ομάδας μου με τον Ολυμπιακό γιατί ένιωσα αφόρητη πίεση. Πίστεψα ότι θα έχανα τη δουλειά μου και μετά πολύ δύσκολα θα έβρισκα ομάδα. Αποφάσισα να πω την αλήθεια για να λυτρωθώ, αλλά και γιατί αποδείχτηκε ότι η στάση που κράτησα απέναντι στη δικαιοσύνη με έβλαψε. Κατέληξα κατηγορούμενος χωρίς να φταίω σε τίποτε. Ζήτω συγγνώμη από τον κύριο ανακριτή, τον κύριο Ανδρεάδη, που δεν κατέθεσα τα πραγματικά περιστατικά του αγώνα Ολυμπιακού - Βέροιας 3-0, που έγινε στις αρχές του 2013. Σε εκείνο το ματς ήμουν βασικός. Το ημίχρονο έληξε 0-0, παρότι είχαμε πολλές απουσίες. Στα αποδυτήρια μπήκε, όπως γίνεται πάντα, ο προπονητής μας, ο κύριος Καλαϊτζίδης, και μας είπε για τα αγωνιστικά θέματα. Λίγο πριν βγούμε στο γήπεδο για το δεύτερο ημίχρονο μπήκε στα αποδυτήρια ο γενικός αρχηγός της ομάδας, ο κύριος Λαναρής, και μας είπε: «Σήμερα πρέπει να χάσουμε 3-0». Υπήρξε μια αναστάτωση, αλλά δεν έγινε διάλογος. Θύμωσα και είπα από μέσα μου «παίξε καλύτερα όσο μπορείς». Στο δεύτερο ημίχρονο έκανα ό,τι μπορούσα, αλλά χάσαμε 3-0. Δεν νιώθω ότι έκανα κάτι για να είμαι κατηγορούμενος. Το μόνο λάθος που έκανα είναι ότι δεν είπα από την αρχή την αλήθεια στον κύριο ανακριτή».
Το θέμα που προκύπτει στη συγκεκριμένη περίπτωση ασφαλώς και δεν περιορίζεται αποκλειστικά στη μεταμέλεια του παίκτη και στην επιθυμία του να απαλλαγεί από ένα μεγάλο βάρος που κουβαλούσε στη συνείδηση του. Επεκτείνεται και επικεντρώνεται και σε άλλες πολύ σημαντικές διαπιστώσεις, όπως ο φόβος, η πίεση και ο ψυχολογικός εκβιασμός (σχεδόν καταναγκασμός) που υποχρεώνουν τον αδύνατο, να σκύψει το κεφάλι απέναντι στον «ισχυρό» και να αποδεχθεί τη μοίρα του, κλείνοντας τα μάτια του σε όσα άνομα και ανήθικα του επιβάλλει. Η «εξομολόγηση» Αμαραντίδη έρχεται σαν πέμπτη σφραγίδα (Γεωργέας, Καλογέρης, Καλαϊτζίδης, Πέρεθ) που μπαίνει κάτω από ένα πύρινο κατηγορητήριο. Οι αποκαλύψεις της «Δίκης» μέχρι τη στιγμή που γράφεται το σχόλιο δεν είναι γνωστό αν «ενόχλησαν» ή «απασχόλησαν» κάποιους από τους άμεσα υπεύθυνους και καθ ύλην αρμόδιους λειτουργούς της αθλητικής δικαιοσύνης. Θεωρείται όμως σίγουρο πως αυτές θα προκαλέσουν σοβαρούς προβληματισμούς και ανατροπές στην ακροαματική διαδικασία της μεγάλης αθλητικής δίκης που έρχεται και που αφορά τη δράση της εγκληματικής οργάνωσης στο χώρο. Ανεξάρτητα από όλα τα παραπάνω σήμερα αν απευθυνθείς στον απλό Έλληνα ποδοσφαιρόφιλο και τον ρωτήσεις να σου πει ποια είναι η γνώμη του και ποια η πρόβλεψη του για το κατά πόσο θα μετρήσει η ομολογουμένως δραματική κατάθεση και εξομολόγηση Αμαραντίδη, ώστε να τιμωρηθούν οι εμπλεκόμενοι στο έγκλημα, το βέβαιο είναι ότι θα σου χαμογελάσει και θα σου απαντήσει χωρίς ενδοιασμό – ίσως και ειρωνικά - ότι δεν τρέφει τέτοιου είδους αυταπάτες και ψευδαισθήσεις, μετά τα όσα επί δεκαετίες ολόκληρες έχει βιώσει στο χώρο. Δυστυχώς, σε ένα πολύ μεγάλο βάθος χρόνου το τεκμήριο της αθωότητας είναι αλυσοδεμένο στην κυριολεξία με την ατιμωρησία και την ασυλία των ισχυρών του συστήματος και ως εκ τούτου η φίλαθλη κοινή γνώμη έχει το δικαίωμα να έχει τη συγκεκριμένη άποψη.
ΥΓ1: Κρατηθείτε στη θέση σας. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο κ. Ψυχομάνης, πρώην πρόεδρος της ΚΕΔ 2006-2009 επί προεδρίας Βασίλη Γκαγκάτση, ο οποίος αποχώρησε και μετά τη απομάκρυνση του τελευταίου από την ΕΠΟ, επανέρχεται μέσα από το φεγγίτη που έχει ανοίξει ο περίεργος Κουτσοκούμνης και ο αυτοκόλλητος του Θεοδωρίδης. Το δίδυμο Βασίλη Γκαγκάτση και Ψυχομάνη που μεγαλούργησε στην εποχή της θρυλικής παράγκας επιστρέφει.
ΥΓ2: Ο Φίλος του ΠΑΟΚ κ. Πέτρος Ευθυμίου καταθέτοντας την άποψη του για τις τιμητικές διακρίσεις που έγιναν με την ευκαιρία της γιορτής για τα 90χρονα του συλλόγου, συμφωνεί απόλυτα με τις χθεσινές δηλώσεις του κ. Σαρασίδη, για να τιμηθούν οι «γενάρχες» Χαραλαμπίδης – Δημάδης, προσθέτοντας ότι και κάποιοι άλλοι της σύγχρονης εποχής που ξεχάστηκαν, όπως ο γενικός αρχηγός της χρυσής εποχής και βασικός δημιουργός της μεγάλης ομάδας του 70΄ αείμνηστος Βασίλης Σεργιαννίδης.
