Βολευόταν σαν τελευταία τρύπα του ζουρνά για να μη φταίει ποτέ
Αργησε ο Τούντορ, αλλά την έκανε την απρέπεια. Εδωσε συνέντευξη στην Κροατία, για να μην έχει αντίλογο, καθώς οι συμπατριώτες του δημοσιογράφοι έχουν μεσάνυχτα από ΠΑΟΚ και είπε ό,τι κατέβασε η κούτρα του για να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
Σε ορισμένα ζητήματα έχει δίκιο, βέβαια, αλλά αναφέρεται σ’ αυτά μόνο και μόνο για να βγει στο λάδι ο ίδιος, αποδεικνύοντας, για πολλοστή φορά, ότι είναι… μαλωμένος με την αυτοκριτική και το γνώθι σ’ αυτόν. Το μόνο λάθος του που παραδέχτηκε ήταν ότι έκανε… κάποιες άστοχες δηλώσεις. Αν ήξερε τι του γινόταν, θα ομολογούσε ότι καμία δήλωσή του δεν ήταν εύστοχη, ειδικά το τελευταίο τρίμηνο.
Κατ’ αρχήν είπε ότι… ανακουφίστηκε με την απόλυσή του από τον ΠΑΟΚ. Γούστο του και καπέλο του, αλλά γιατί δεν φρόντισε να ανακουφιστεί πιο γρήγορα παραιτούμενος και περίμενε να φτάσει ο Σαββίδης στο «αμήν» για να τον διώξει;
Ας δούμε, όμως, πού έχει δίκιο και πώς το χάνει, από τη στιγμή που ο ίδιος δέχτηκε να λειτουργεί χωρίς βούληση και πυγμή σε ένα αρρωστημένο περιβάλλον:
«Τα τελευταία χρόνια ο ΠΑΟΚ δεν έχει κερδίσει πολλά. Ωστόσο, θεωρούσαν ότι οι νίκες και τα τρόπαια έπρεπε να έρχονται συνεχώς». Ετσι είναι, αλλά ας φρόντιζε να έχει συμφωνήσει ξεκάθαρα με τον Ιβάν Σαββίδη ένα πλάνο το οποίο δεν θα απαιτούσε τίτλους από την πρώτη χρονιά της θητείας του στον πάγκο του ΠΑΟΚ. Αλήθεια, ξέρει ακόμη και σήμερα ο Τούντορ τι είχε συμφωνήσει με τον Σαββίδη το προηγούμενο καλοκαίρι;
«Δεν έχει αθλητική φιλοσοφία ο σύλλογος. Δεν έχει ξεκάθαρο πλάνο, ικανούς και τίμιους ανθρώπους να δουλέψουν πάνω σ’ αυτό. Δείτε πόσους προπονητές έχει αλλάξει ο ΠΑΟΚ, πόσους προέδρους και πόσους διευθυντές έχει...». Σωστό, αλλά όφειλε, ξαναλέω, να έχει συμφωνήσει σε συγκεκριμένα πράγματα με τον Σαββίδη και να απαιτεί συνεχώς να τηρούνται από την πλευρά του συλλόγου. Ο Κροάτης, όμως, προτίμησε να γίνει… “φυτό”.
«Συνέβησαν γελοία πράγματα. Υπήρχαν δυο διευθυντές, δυο πρόεδροι, είχαμε συναντήσεις που κανείς δεν ήξερε ποιος έχει την εξουσία. Εγώ με τον διευθυντή δεν μπορούσαμε να αποφασίσουμε ποιους παίκτες θα φέρουμε στην ομάδα. Ο Σαββίδης έχει γύρω του ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα από το ποδόσφαιρο και του δίνουν συμβουλές. Πιθανώς γιατί αυτοί έχουν τα δικά τους συμφέροντα». Πολλές φορές το έχουμε καταγράψει και το έχουμε φωνάξει. Αν, όμως, ο προπονητής και ο τεχνικός διευθυντής εμποδίζονται να παίξουν τους ρόλους τους, είτε αντιδρούν εντός στεγανών και λύνουν το πρόβλημα, είτε αποχωρούν αν δεν μπορούν να το λύσουν. Και ο Τούντορ και ο Αρνεσεν βολεύτηκαν στον ωραίο τους τον μισθό, ξεχνώντας τι πάει να πει επαγγελματική αξιοπρέπεια.
«Εντοπίζω το πρόβλημα στην ποιότητα των παικτών σε σχέση με το μπάτζετ. Η ποιότητα των παικτών πρέπει να είναι στενά συνδεδεμένη με το επίπεδο του προϋπολογισμού του συλλόγου. Δυστυχώς, η διαφορά σ’ αυτούς τους δύο παράγοντες είναι ο κύριος λόγος για τα άσχημα αποτελέσματα». Οντως, αλλά αν ο Τούντορ δεν ήταν «φυτό», θα μετείχε στον καταρτισμό του ρόστερ. Αυτός προτιμούσε να δηλώνει συνεχώς… «δεν είναι δική μου δουλειά οι μεταγραφές!»
«Θα μπορούσα να γράψω βιβλίο για την πολιτική του συλλόγου στις μεταγραφές. Ο ΠΑΟΚ ήταν 14ος στις 16 ομάδες στη στατιστική στις σωστές πάσες. Ηταν το μεγαλύτερο πρόβλημά μας και όμως ο ΠΑΟΚ πήρε σέντερ μπακ στο τέλος της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου...». Πράγματι, έγινε αυτό και ήρθε να επισφραγίσει την πεποίθηση ότι ο Τούντορ αποδεχόταν να αποτελεί την τελευταία τρύπα του ζουρνά. Ξέρετε γιατί βολευόταν έτσι; Νόμιζε ότι θα είναι ο τελευταίος που θα κατηγορηθεί για την ποιότητα των παικτών και τις αδυναμίες της ομάδας. Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι μετά από κάποιες επιτυχίες δήλωνε υπερήφανος για τους παίκτες του. Κι όταν έρχονταν οι ήττες ξεσπούσε εναντίον τους, για να φορτώσει σ’ αυτούς όλες τις ευθύνες.
Το συμπέρασμα είναι σαφέστατο: Δεν είναι μόνο ένας κακός προπονητής ο Τούντορ. Είναι και κακός χαρακτήρας. Κάποτε ίσως γίνει σπουδαίος προπονητής. Φοβάμαι, όμως, ότι χαρακτήρα δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει…
