Βασικός πυλώνας … η σοβαρότητα
Χωρίς να αγνοηθεί, ότι η οποιαδήποτε πρόβλεψη επιχειρηθεί σήμερα για τον ΠΑΟΚ κινδυνεύει να θεωρηθεί (πιθανόν και να είναι)… παρακινδυνευμένη, αφού θα συνοδεύεται από το ρίσκο μιας πρώιμης σκέψης, νομίζουμε ότι η περίπτωση της νέας εικόνας και αγωνιστικής συμπεριφοράς του Δικέφαλου παρουσιάζει μια ιδιαιτερότητα, που σου επιτρέπει να παρεκκλίνεις από τα ανωτέρω, τη στιγμή που αυτή η εικόνα θεμελιώνεται σε μια λογική ακολουθία και εξέλιξη γεγονότων.
Η μεγάλη προσπάθεια της αναμόρφωσης που εξαγγέλθηκε, μετά το αποτυχημένο πλάνο της τριετίας, έχει ξεκινήσει σε παρελθόντα χρόνο (πλέι οφ) και ως εκ τούτου σου δίνει το δικαίωμα να διαπιστώσεις με σχετική άνεση, ότι στο διάστημα μέχρι σήμερα υπάρχουν εμφανείς αποδείξεις, πως στην Τούμπα… συντελείται κάτι «αξιόλογο». Αυτό μας ενθαρρύνει κι εμάς να αναλάβουμε την ευθύνη μιας παρακινδυνευμένης, αισιόδοξης πρόβλεψης, καταθέτοντας όμως συγχρόνως και την προϋπόθεση που την θεωρούμε αναγκαία.
Ότι δηλαδή οι πρωταγωνιστές θα συνεχίσουν με την ίδια συνέπεια – γιατί όχι και με το ίδιο πάθος – την πορεία τους, ξορκίζοντας τις θεμελιώδεις παθογένειες και τις αμαρτίες του παρελθόντος. Ότι θα πρέπει με δύο λόγια να συνεχίσουν να κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Η μέχρι τώρα πορεία τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρχουν εφησυχασμοί και φρεναρίσματα, όπως επίσης και μια επιπόλαιη θεώρηση πως δεν υπάρχουν προβλήματα, αλλά και περιθώρια βελτίωσης.
Αν κάτι θα πρέπει να τονιστεί μέσα σε αυτή τη γενικευμένη ασπρόμαυρη αισιοδοξία, νομίζουμε είναι η ανάγκη να αποκτήσει η ομάδα μια σταθερότητα στην απόδοση της, μια σιγουριά, ώστε να μην παρουσιάζει κενά και αναταράξεις που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στη ψυχολογία της. Η εξαιρετική εικόνα ενός 45λεπτου (συνήθως του πρώτου) θα πρέπει να έχει συνέχεια και διάρκεια σε ολόκληρο το 90λεπτο. Μπορούμε να πούμε ότι η σταθερότητα, η σοβαρότητα, το «δέσιμο» και η «χημεία» της ομάδας είναι σε θέση να αποτελέσουν το ιδανικό εφαλτήριο της αγωνιστικής της «εκτόξευση».
Επειδή όμως η όλη προσπάθεια για τη δημιουργία ενός συγκροτήματος υψηλού επιπέδου θα πρέπει να στηριχθεί και να προστατευτεί ανάλογα, μέσα σε αυτό το περιβάλλον της κινούμενης άμμου και της παρασκηνιακής αθλιότητας, που παρά τις όποιες παρεμβάσεις της δικαιοσύνης, παραμένει σχεδόν αναλλοίωτο, θεωρείται αυτονόητη – και ιερή – η υποχρέωση των διοικούντων της ασπρόμαυρης ΠΑΕ να εγκαταλείψουν άμεσα τις ηττοπαθείς νοοτροπίες και τις απερίσκεπτες συμπεριφορές, που επί σειρά ετών (σε ολόκληρη σχεδόν την τετραετία του Ιβάν Σαββίδη) είχαν τον ΠΑΟΚ αιωρούμενο στο κενό. Η σημερινή ευκαιρία με την καλή εικόνα της ομάδας θα πρέπει να θωρακιστεί, ώστε να μην έχουμε άλλον ένα χαμένο χρόνο να προστίθεται στους αντίστοιχους άγονους του παρελθόντος.
Το «καμπανάκι» με τον Αρετόπουλο ήχησε εκκωφαντικά. Ο διορισμός του με εντολή του θρύλου και με παρέμβαση Γκρούτση – παρά την αντίδραση του Σαραϊδάρη – μια και ο Κύρος λειτούργησε σαν Πόντιος Πιλάτος, όπως και η απίστευτη βαθμολόγηση με άριστα του Τρικαλινού σφαγέα, σίγουρα εκθέτουν την ΠΑΕ και τον υπεύθυνο της διαιτησίας που διαθέτει. Είναι το πρώτο «χτύπημα». Ευχόμαστε και ελπίζουμε να είναι και το τελευταίο.
