Τραγικός και απαράδεκτος πάλι ο ΠΑΟΚ, ώρα να συνέλθουν παίκτες και Άγγελος
Πάλι... το είπε το ποίημα ο ΠΑΟΚ. Με μια ακόμη κωμικοτραγική εμφάνιση, «κατάφερε» να διασυρθεί στην Τρίπολη και, μάλιστα, μόνο με 3-0.
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Θα μπορούσε άνετα ο Αστέρας να φτάσει σε έναν σαρωτικό θρίαμβο με 6-0 ή και με 6-0, αν δεν έχανε το πέναλτι ο Μπαράλες, αν ο Ιτάνζ δεν αντιδρούσε σωτήρια σε δύο ακόμη περιπτώσεις και αν, με τη λήξη, δεν ακυρωνόταν το τέταρτο γκολ από τον Μάσα.
Η ομάδα ήταν τσίρκο. Χωρίς αρχή και χωρίς τέλος. Με παίκτες αργόστροφους, αργοκίνητους, ασύνδετους, ανοργάνωτους και αδέξιους. Χωρίς έμπνευση, χωρίς ηθικό, χωρίς εγωισμό. Σκόνδρας και Ρατς εκτέθηκαν από τους ταχύτατους πλάγιους επιθετικούς του Αστέρα. Βίτορ και Τζαβέλλας πελαγοδρομούσαν πανικόβλητοι. Κάθε φάση του Αστέρα «μύριζε» γκολ, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο. Οι χαφ ήταν για λύπηση. Πιο αργός και από το σλόου μόσιον ο Μαντούρο. Ο Τζανδάρης τρεχαλαταζής, όπως πάντα, αλλά εξπέρ στο πούλημα της μπάλας. Το ίδιο και ο Γκολάσα, που ήταν σα να μην υπήρχε. Με τρεις χαφ που δεν μπορούν να δώσουν την μπάλα ούτε στον εαυτό τους, δεν μπορεί να υπάρξει ομάδα. Ούτε μπορεί αυτή η ομάδα να αναπτυχθεί και να δημιουργήσει ευκαιρίες, όταν κανείς δεν κινείται χωρίς την μπάλα και όταν κανείς δεν «βλέπει» γήπεδο για να κάνει παιχνίδι. Δεν είναι καθόλου, μα καθόλου συμπτωματικό το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ δεν έκανε χθες ούτε μία καλή ευκαιρία. Ούτε μία. Και το ίδιο έχει συμβεί πολλές φορές στους αγώνες του τελευταίου μήνα.
«Μπήκαμε στο γήπεδο σα να ήρθαμε εκδρομή», ήταν το πρώτο σχόλιο του Αγγελου Αναστασιάδη μετά τη λήξη του αγώνα. Ναι, αλλά αυτό το είδαμε όλοι. Το θέμα είναι γιατί συνέβη και, φυσικά, γιατί δεν μπορεί να το αποτρέψει ο προπονητής, καθώς συμβαίνει για πολλοστή φορά. Τέσσερα στην Ξάνθη, τρία στα Γιάννινα, πολύ δύσκολες (και τυχερές) εντός έδρας ήττες, αποκλεισμός από το Κύπελλο με οικτρή εφάνιση στην Κέρκυρα, ε είναι πολλά τα κρούσματα για να μην έχει αντιδράσει ο προπονητής και να μην μπορεί να δώσει μια λύση. Αντί ο Αγγελος να βρει το αντίδοτο, αντί να σταματήσει τον κατήφορο, συμμετείχε κι αυτός αδύναμος χθες σε μια εμφάνιση ακόμη πιο κακή, χειρότερη από κάθε άλλη φέτος.
«Ημασταν πολύ κακοί και δίκαια χάσαμε, άσχετα εάν μπήκαμε πάλι μέσα στο παιχνίδι έχοντας στην πλάτη μας δύο φάσεις που δεν υπάρχουν, αλλά δεν ψάχνω για δικαιολογίες. Θα πάρουμε τις αποφάσεις μας αργότερα, όταν είμαστε πιο ήρεμοι και πιο κατασταλαγμένοι». Αυτά δήλωσε ο Αγγελος στη συνέντευξη Τύπου και, για πρώτη φορά φέτος, ζήτησε να μην απαντήσει σε ερωτήσεις.
Το ερώτημα όμως είναι ποιοι και τι είδους αποφάσεις πρόκειται να πάρουν. Τίθεται άραγε θέμα προπονητή; Δεν πιστεύω ότι διοίκηση και Αγγελος έχουν το θάρρος αυτή τη στιγμή να συζητήσουν ενδεχόμενο παύσης της συνεργασίας τους. Πιθανότατα θα πάρει αποφάσεις ο Αγγελος για κάποιους παίκτες. Αργησε πολύ, όμως. Πάρα πολύ. Αλλά, όποια απόφαση και να πάρει, είναι αδύνατο να... μάθει μπάλα σε παίκτες που δεν ξέρουν. Με καμιά απόφαση του προπονητή δεν γίνεται δεξιοτέχνης ο άμπαλος και ταχύς ο αργός. Με καμιά απόφαση του προπονητή δεν γίνεται ποιοτικό ένα μέτριο ρόστερ. Αναωριέμαι, λοιπόν, τι είδους αποφάσεις μπορεί και ο Αγγελος να πάρει, από τη στιγμή που δεν μπορεί να επαναφέρει στην ομάδα το βασικό προσόν που έδειχνε παλιότερα. Οτι είναι, δηλαδή, ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης. Μια ομάδα με συνοχή και ομοιογένεια. Το μόνο που μπορεί να γίνει τώρα είναι να αποκτηθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι ποιοτικοί παίκτες. Αλλά έστω με τρεις – τέσσερις νέους παίκτες μπορεί άραγε να αλλάξει ριζικά η αποκαρδιωτική εικόνα που παρουσιάζει αυτή την περίοδο ο ΠΑΟΚ; Είναι κι αυτό ένα λογικό ερώτημα.
Φοβάμαι ότι κάπου έχασε την μπάλα και ο Αγγελος. Του ξέφυγε το καράβι και δεν μπορεί να το επαναφέρει. Ετσι φαίνεται τουλάχιστον. Αν δεν ισχύει, ας το αποδείξει. Ο ίδιος που δημιούργησε μια αξιοπρεπέστατη, μαχητική και πειθαρχημένη ομάδα και, μάλιστα, με ένα σωρό «τρύπες» στο ρόστερ, ο ίδιος καλείται τώρα να βοηθήσει αυτή την ομάδα να συνέλθει για να ξαναβρεί τον εαυτό της.
Το σχόλιο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ κατά του Καλογερόπουλου και της ΕΠΟ δεν με απασχολεί καθόλου. Θεωρώ, απλώς, ότι είναι γελοίο. Από τον ΠΑΟΚ περιμένω αντίδραση ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΑΚΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΓΩΝΑ και ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. Με πολύ χειρότερες διαιτησίες εις βάρος του, ο ΠΑΟΚ διατυμπάνιζε ότι... έχει εμπιστοσύνη στην ελληνική διαιτησία. Και με κάκιστες διαιτησίες σε αγώνες μεταξύ άλλων ομάδων, έκανε «μούγκα». Δεν με πείθει, λοιπόν, ότι κόπτεται ειλικρινά για τη διαιτησία, ούτε ότι έχει ποτέ ασχοληθεί σοβαρά με το «καυτό» αυτό θέμα. Χθες θυμήθηκε μέχρι και τον... κυρ Σάββα τον Θεοδωρίδη για να αποπροσανατολίσει τον κόσμο του ΠΑΟΚ από τα αγωνιστικά χάλια της ομάδας. Οι επικοινωνιολόγοι της ΠΑΕ ΠΑΟΚ και οι επικεφαλής της διοίκησης είναι για γέλια και για κλάματα μαζί.
Ασφαλώς ο Καλογερόπουλος ήταν απαράδεκτος. Εδωσε πέναλτι σε βάρος του ΠΑΟΚ σε φάση που έγινε εκτός περιοχής και δεν υπήρχε καν ανατροπή. Αμέσως μετά επέτρεψε στον Γιαννιώτα να σκοράρει παίρνοντας την μπάλα με το χέρι. Και έκανε και άλλα λάθη. Και αυτός αλλά και οι επόπτες του. Ο Σκόνδρας διώχνει την μπάλα και βλέπει κίτρινη κάρτα, ο Αθανασιάδης γλιτώνει δύο φορές την κίτρινη, ο Μπαράλες φεύγει μόνος και ανακόπτεται με οφ σάιντ που δεν υπάρχει, όπως και ο Μάσα, ενώ η ακύρωση του γκολ του Αστέρα με τη λήξη αποτελεί εφεύρεση. Εντάξει. Μιλάμε για έναν ακόμη από τους ανίκανους, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, Ελληνες διαιτητές, αλλά είναι ηλιθιότητα αυτή τη στιγμή να μιλάμε για τη διαιτησία, όταν έχουμε μπροστά μας έναν άθλιο, αδύναμο, ανύπαρκτο, στην κυριολεξία, ΠΑΟΚ...
ΥΓ. Συγχαρητήρια στον Στέφανο Αθανασιάδη για τις λεβέντικες δηλώσεις του. «Μόνο εμείς οι παίκτες φταίμε και μόνο εμείς πρέπει να φροντίσουμε να αλλάξουμε την κατάσταση», δήλωσε σαν πραγματικός αρχηγός. Την ίδια αυτοκριτική οφείλουν να κάνουν όλοι οι συμπαίκτες του. Μαζί και ο προπονητής τους. Ολοι μαζί αποθεώθηκαν στις επιτυχίες, όλοι κατακρίνονται σήμερα, όλοι πρέπει να δουλέψουν για να παρουσιάσουν πάλι τον ΠΑΟΚ που δεν ντροπιάζει τους οπαδούς του, αλλά τους δίνει χαρά και τους κάνει υπερήφανους.
