Τοπαλίδης στη «Μ»: «Και να θέλω να το ξεχάσω, δεν μπορώ»!

Τον συνδέσαμε με τον Ότο Ρεχάγκελ στο Euro του 2004, διότι ήταν ο πιο στενός συνεργάτης του και το πρόσωπο που μετέφερε σε όλους τις επιθυμίες, τις υποδείξεις, τις εντολές του Γερμανού τεχνικού. Ο Γιάννης Τοπαλίδης μπήκε στις καρδιές μας, όπως όλα τα μέλη εκείνης της εθνικής, διότι συμμετείχε στον ανεπανάληπτο θρίαμβο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο Έλληνας προπονητής μίλησε στη «Μ» για εκείνες τις στιγμές που όπως λέει δεν του επιτρέπουν να ξεχάσει ποτέ...

-Τι σας θυμίζει η 4η Ιουλίου του 2004;

«Το ξεκίνημα μιας λαμπρής δεκαετίας της εθνικής μας ομάδας. Οι βάσεις για όσα ζήσαμε στη Βραζιλία, αλλά και όλη την προηγούμενη δεκαετία μπήκαν από τότε. Ανεβήκαμε πολύ στο ranking της FIFA και αυτό μας επιτρέπει τώρα να έχουμε πιο βατούς ομίλους. Και να θέλω να ξεχάσω εκείνη το Euro, δεν μπορώ. Μου το υπενθυμίζει ο κόσμος καθημερινά, είναι κάτι που έχει περάσει αλλά δεν μπορείς και να το ξεχάσεις. Βλέπω ένα αφιέρωμα, συγκινούμαι τόσο που δε θέλω να τα ξαναδώ»!

-Ποια στιγμή ξεχωρίζετε ως κορυφαία σε εκείνο το EURO;

«Είναι πάρα πολλές στιγμές, όλα είχαν κάτι ιδιαίτερο. Από το κακό ξεκίνημα στα προκριματικά μέχρι και τον θρίαμβο. Το πρώτο παιχνίδι με την Πορτογαλία, στη συνέχεια με τη Ρωσία, ο αγώνας με τη Γαλλία ήταν συναρπαστικός, με την Τσεχία, αλλά και ο τελικός. Ήμασταν η μοναδική ομάδα στον κόσμο που κερδίσαμε την κάτοχο του τίτλου αλλά και δύο φορές την οικοδέσποινα. Δεν έχει ξαναγίνει αυτό. Ως κορυφαία στιγμή πάντως νομίζω ότι όλοι θα συμφωνήσουν πως είναι το γκολ του Δέλλα στο τελευταίο λεπτό της παράτασης με την Τσεχία».

-Κάτι που ίσως δεν γνωρίζουμε εμείς που βλέπαμε τα παιχνίδια από την τηλεόραση αλλά ζήσατε εσείς στην Πορτογαλία;

«Επίσης πολλές οι στιγμές και οι πλάκες. Θυμάμαι ότι όταν πήγαμε να δούμε τα ξενοδοχεία για να κλείσουμε αλλά δε βρίσκαμε γιατί είχαν γεμίσει λέγαμε με τον Ρεχάγκελ πως πρέπει να τους αποκλείσουμε όλους για να πάρουμε το ξενοδοχείο τους. Και στο τέλος αυτό κάναμε. Τους αποκλείαμε έναν έναν και είχαμε περισσότερες επιλογές ξενοδοχείων... Επίσης δε θα ξεχάσω στο γκολ του Δέλλα που μπήκαμε όλοι μέσα και πανηγυρίζαμε αλλά ο Ρεχάγκελ επέμενε και μας έλεγε, μην πανηγυρίζετε, δεν τελείωσε ακόμη το παιχνίδι. Του λέγαμε, τελείωσε, δεν προλαβαίνουν να κάνουν τίποτα».

-Κλασικός Γερμανός...

«Ναι, πραγματικά».

- Πώς είδατε την προσπάθεια της εθνικής στο Μουντιάλ;

«Με δύο πρόσωπα. Πήγε πολύ καλά με την Ακτή και μπορούσε να γράψει ιστορία με την Κόστα Ρίκα. Δεν έπρεπε να πάει στα πέναλτι το παιχνίδι, μπορούσαμε να κερδίσουμε στην κανονική διάρκεια».

-Με τον κ. Ρεχάγκελ μιλήσατε πρόσφατα; Τι είπε για την εθνική;

«Ναι μιλάμε πολύ συχνά. Ήταν πολύ χαρούμενος για την πρόκριση επί της Ακτής, μου είπε πως η ομάδα έπαιξε με πάθος και ότι άξιζε τη νίκη. Αντίθετα, δεν του άρεσε η εξέλιξη του παιχνιδιού με την Κόστα Ρίκα, όπως και σε μένα φυσικά, διότι παίζαμε με παίκτη παραπάνω για 60 λεπτά. Παρ' όλα αυτά και ο Ρεχάγκελ βλέπει θετικά την πορεία της εθνικής και θεωρεί ότι από το 2004 και μετά μπήκαν οι βάσεις για αυτές τις πορείες».

- Πού βρίσκεται τώρα ο κ. Ρεχάγκελ;

«Μένει μόνιμα στο Έσσεν, αλλά δεν είναι σε κάποια ομάδα. Παρακολουθεί πάντως πολλούς αγώνες και μιλάμε πολύ συχνά».