Τον λύγισαν οι απώλειες και πάλι στο… πεδίο της μάχης!
Αν η ζωή είναι ένα λουλούδι, οι αναμνήσεις είναι το άρωμά του. Αν και δεν είναι λουλούδι η ζωή του ΠΑΟΚ σήμερα … Οι αναμνήσεις οι οποίες αναδύθηκαν από την επετειακή φανέλα (άξια συγχαρητηρίων η επιλογή της) διέχυσαν μεθυστικό άρωμα!
Δίχως στάλα υπερβολής η φανέλα με τον κεντημένο «δικέφαλο» της δεκαετίας του 1960 τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα στον θαυμαστό κόσμο του ΠΑΟΚ. Άγγιξε και συνάμα έπαλε ευαίσθητες χορδές γενεών πιστών του. Αυτοί θυμήθηκαν. Άλλοι έμαθαν. Πέτυχα διάνα η ΠΑΕ. Σήκωσε την αυλαία του εορτασμού των 90 χρόνων ιστορίας του ΠΑΟΚ με εντυπωσιακό τρόπο. Το έπραξε μάλιστα, προκαλώντας μποφόρ συγκίνησης και νοσταλγίας! Μπράβο αλλά…
Η επετειακή φανέλα πέρα από την χρήση της στην τρέχουσα αγωνιστική περίοδο έχει θέση – και δη περίοπτη – στο εικονοστάσι κάθε φίλου του «δικέφαλου». Είναι λάβαρο. Ιερό σύμβολο. «Ήταν αίμα μας», είπε ο θρυλικός Λέανδρος Συμεωνίδης. «Την αισθάνομαι ακόμη στο πετσί μου», τόνισε ο Γιώργος Κούδας. «Μακάρι το βάρος αυτής της φανέλας να συνεγείρει», ανέφερε ο – πάντα λιτός – Κούλης Αποστολίδης.
Με λίγα λόγια; Η φανέλα αποπνέει αύρα ένδοξου παρελθόντος. Δικαιούται μέγιστο σεβασμό επί του παρόντος. Έτσι; Σηκώνει κύματα αισθημάτων προκαλώντας ρίγη συγκίνησης στον κόσμο του ΠΑΟΚ. Ως εκ τούτων όταν διατίθεται στον κόσμο δικαιούται διαφορετικής διαχείρισης. Για να αποτελέσει ιερό σύμβολο στο σπίτι κάθε φίλου του «δικέφαλου». Ιερό φυσικά ,και το σπίτι του. Ε, σε αυτήν την πληρότητα ιερότητας δεν χωρά τόσο… εκτυφλωτική αναφορά στην παραγωγό εταιρεία ένδυσης του ΠΑΟΚ.
Να μας συμπαθείτε, όσοι διαφωνείτε αλλά… Το σήμα της εταιρείας – στη φανέλα η οποία προορίζεται και για το εικονοστάσι κάθε ΠΑΟΚτσή – δεν θα έπρεπε, να έχει διακριτικότερη θέση; Και φυσικά, κομματάκι μικρότερη διάσταση; Άλλο η προβολή της εταιρείας (εντάξει, business κάνει και τις κάνει ορθά) στο γήπεδο. Άλλο η απόδοση τιμής στην ιστορία στο σπίτι κάθε ΠΑΟΚτσή.
Διαφωνείτε;
ΥΓ 1 : Έθελξε ο ΠΑΟΚ με κάποια …κεντήματα στον καμβά της Τούμπας. Δε νίκησε όμως, φορώντας φωτοστεφανωμένη φανέλα. Δεν απέδωσε τιμή στην ιστορία του! Ηττήθηκε μετά το 45ο …Όταν τον λύγισαν οι απώλειες στο πεδίο της μάχης!
ΥΓ 2 Πάνε κι ο Ζάιρο κι ο Ροντρίγκες! Έναν αγιασμό… Ένα ευχέλαιο… Έναν εξορκισμό; Οτιδήποτε άλλο πέραν της έρευνας (;) του Νίκου Βεζυρτζή για τη μάστιγα των τραυματισμών;
ΥΓ 3 : Να λέμε και του στραβού το δίκιο… Υποχρεώνεται σε αλχημείες ο Ιγκόρ Τούντορ με τόσες απουσίες! Πολλές εκ των οποίων με δική του μεγάλη ευθύνη. Μην ξεχνιόμαστε!