Το θέμα είναι να “δουλεύονται” σωστά οι ταλαντούχοι μικροί

Oύτε εντυπωσίασαν, ούτε απογοήτευσαν με την εμφάνισή τους οι πιτσιρικάδες του ΠΑΟΚ στο χθεσινό ματς με τον Ολυμπιακό Βόλου. Πάντως, πέρασαν με σχετική επιτυχία ένα τεστ με αντιπάλους από τους οποίους οι περισσότεροι ήταν μεγαλύτεροι σε ηλικία και βοήθησαν τους ανθρώπους της ομάδας να διαπιστώσουν ποιες δυνατότητες έχει ο καθένας από αυτούς.

Tο μόνο σίγουρο είναι ότι ο Βλάνταν Ιβιτς κάνει πολύ καλή δουλειά κι αυτό το αποδεικνύει η θαυμαστή πορεία της ομάδας Κ-20 στο Πρωτάθλημα. Αρκεί τα παιδιά που θα προωθηθούν κάποια στιγμή στην πρώτη ομάδα να “δουλευτούν” σωστά και να αξιοποιηθούν, διότι, παραδοσιακά, ενώ ο ΠΑΟΚ “παράγει” ταλέντα, αντί να τα αναδείξει τα καταστρέφει.

Γενικά, η δουλειά που γίνεται στην Ελλάδα με τους μικρούς είναι για γέλια. Ούτε οι γνώσεις υπάρχουν, ούτε και τα κατάλληλα μέσα για να βελτιώνονται οι νεαροί παίκτες ώστε να εντάσσονται ομαλά στις επαγγελματικές ομάδες και να στέκονται με αξιώσεις. Στη θεωρία πάμε καλά, αλλά στην πράξη αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχουν τεχνικοί κατάλληλα καταρτισμένοι για να αξιοποιήσουν τα ταλέντα και να τα βοηθήσουν να εξελιχθούν. Οταν ένας Ελληνας ποδοσφαιριστής παίξει σε κάποια ξένη ομάδα χώρας που διαθέτει σοβαρό ποδόσφαιρο, επιστρέφει θεαματικά αλλαγμένος προς το καλύτερο. Είναι τυχαίο; Οχι βέβαια.

Για να επανέλθουμε στο χθεσινό παιχνίδι, η αλήθεια είναι ότι περιμέναμε περισσότερα από τον Κοροβέση, αλλά και από τον Αντονις. Ο Κοροβέσης φρόντισε να το “πετάξει” στις δηλώσεις του: “Είναι δύσκολο να βρει ρυθμό όταν δεν παίζεις”, είπε, αλλά πρέπει να παραδεχτεί ότι δεν έχει εκμεταλλευτεί ακόμη καμία από τις λίγες ευκαιρίες που του δόθηκαν. Ο Αντονις, πάλι, ήταν... άφαντος. Καμία σχέση με τον παίκτη που είδαμε στα Χανιά. Κρίμα, γιατί αν μείνουμε στον χθεσινό αγώνα, πρέπει να παραδεχτούμε ότι κάτι ξέρει και κάτι βλέπει καθημερινά ο Τούντορ στις προπονήσεις ώστε να μην αποφασίζει να τον χρησιμοποιήσει στην ενδεκάδα. Ισως πρέπει να κάνουμε υπομονή για τον Αντονις. Παίκτης για τον οποίο μίλησε με τα καλύτερα λόγια ο Μουρίνιο αποκλείεται να μην αξίζει.

Το φιάσκο με Μουρίνιο

λέει όλη την αλήθεια...

Μια που είπα Μουρίνιο, φαντάζομαι τα μάθατε τα νέα. Τον διώχνει ο Αμπράμοβιτς από την Τσέλσι και υποχρεούται να του πληρώσει αποζημίωση περισσότερα από 50 εκατομμύρια ευρώ!  Είτε σοβαρά το πάρεις, είτε αστεία το πάρεις είναι να τρελαθείς.

Πάντως, το φετινό παράδειγμα της Τσέλσι είναι ενδεικτικό του μικρού ρόλου που παίζει ένας προπονητής στη διαμόρφωση μιας μεγάλης ομάδας και του σημαντικού ρόλου που παίζουν οι ποδοσφαιριστές. Γιατί η φετινή Τσέλσι δεν βλέπεται; Γιατί πάει από ήττα σε ήττα; Γιατί οδεύει προς τον υποβιβασμό; Επειδή δεν έχει καλό προπονητή; Η μήπως επειδή ο Μουρίνιο ξέχασε την τέχνη του;

Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Χωρίς μεγάλους παίκτες, μεγάλη ομάδα δεν υπάρχει κι ας έχει τον καλύτερο προπονητή του κόσμου. Γιατί ξεφτιλίστηκε φέτος ο Μουρίνιο; Γιατί άφησε την ομάδα χωρίς μεγάλους παίκτες. Εμπιστεύτηκε τους “τίποτε” και η εξέλιξη που έχουμε ήταν φυσιολογική. Η Τσέλσι παραπαίει.

Καλός και χρήσιμος ο προπονητής για να κουμαντάρει, να κατευθύνει και να κοουτσάρει το σύνολο, χωρίς όμως σύνολο αξιόλογο και ποιοτικό δεν γίνεται τίποτε. Το αντίθετο γίνεται μια χαρά. Ομάδα μεγάλη μπορεί να υπάρχει ακόμη και με μικρό προπονητή, άπειρο δηλαδή και χωρίς περγαμηνές. Οι ομαδάρες δεν χρειάζονται προπονηταράδες. Ούτε οι προπονηταράδες μπορούν να δημιουργήσουν ομαδάρες χωρίς να έχουν παικταράδες. Νόμος