Το στοίχημα ποιοτικής επιβεβαίωσης του Αρη

Από δω και πέρα, ένα είναι το στοίχημα για τον Αρη: το στοίχημα της ποιότητας. Της ποδοσφαιρικής ποιότητας. Ο,τι ήταν να γίνει στο κομμάτι της ενίσχυσης, έγινε… Ο,τι κενό υπήρχε μέχρι τον Δεκέμβριο, καλύφθηκε τον Ιανουάριο. Οι παίκτες που ήρθαν στο «Κλεάνθης Βικελίδης», είναι σίγουρα πολυτέλεια για ομάδα Γ’ Εθνικής.

Ωστόσο, ο Αρης ήταν υποχρεωμένος να την διαθέτει αυτή την πολυτέλεια και κακώς δεν την είχε νωρίτερα. Διότι, όσο απαξιωμένος κι αν είναι, όσο κι αν έχει κατρακυλήσει, όσο κι αν δεν διαθέτει πράγματα που να αποδεικνύουν εν παντί τρόπω την δυναμική του, είναι ορισμένα που πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτα.

Το αγωνιστικό, λοιπόν, που δεν είναι πανάκριβο, έπρεπε έτσι να είναι από την αρχή της σεζόν. Οι παίκτες που διαθέτει τώρα ο Αρης, έπρεπε να ήταν στο ρόστερ του πολύ νωρίτερα.

Όμως, επειδή δεν εξυπηρετεί σε τίποτε να γυρίζουμε πίσω και να ψάχνουμε να βρούμε γιατί δεν έγιναν κάποια πράγματα, σημασία έχει να δούμε τι γίνεται από δω και πέρα.

Εξάλλου, όλα στην πράξη κρίνονται και το ίδιο ισχύει και για τον Αρη του δεύτερου γύρου στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής. Ολοι αυτοί οι εξαιρετικοί παίκτες, καλούνται στην πράξη να αποδείξουν την ποιότητά τους, την αξία τους, το ταλέντο τους, την εμπειρία τους.

Η διοίκηση ό,τι είχε να κάνει, το έκανε. Πλήρωσε ό,τι χρειαζόταν να πληρώσει για να φέρει τον Γεωργιάδη, τον Καλογέρη, τον Σαμαρά, τον Κωνσταντινίδη, έδωσε μάχη για να εξασφαλίσει τη συμμετοχή του Σανιά και περιμένει τώρα τα αποτελέσματα.

Το ζήτημα, λοιπόν, από δω και πέρα είναι αν όλοι αυτοί οι παίκτες θα δικαιώσουν τις προσδοκίες. Γιατί σε περίπτωση κατά την οποία παρουσιάσουν ένα απείρως ισχυρότερο σύνολο, το οποίο θα κερδίζει και θα προσφέρει θέαμα, η επιστροφή του κόσμου στο γήπεδο θα είναι δεδομένη.

Δεν θα χρειάζεται κανείς να απευθύνει κάλεσμα στον κόσμο, μόνοι τους θα σπεύσουν στο γήπεδο.

Αρα, από αύριο αρχίζει μια νέα περίοδος για τον Αρη. Η περίοδος που στο προσκήνιο έρχεται αυτό που όλοι αγαπάνε, εφόσον αγαπάνε το ποδόσφαιρο… Ερχεται το αγωνιστικό κομμάτι του Αρη, αυτό που τα δύο προηγούμενα χρόνια ήταν τόσο κακό, που έδιωξε από το «Κλεάνθης Βικελίδης» όσους έδιωξε και η παντελής έλλειψη διοικητικής αξιοπιστίας.

ΥΓ.: Το γεγονός ότι όλο το βάρος πέφτει στο αγωνιστικό κομμάτι, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι πρέπει να μπει σε δεύτερη μοίρα η ιστορία της εκκαθάρισης. Ασφαλώς και ο κόσμος ενδιαφέρεται –και ενθουσιάζεται όταν τα πράγματα είναι καλά- για αυτό που του προσφέρει η ομάδα του στο γήπεδο.

Όμως, για αυτή την εποχή, είναι εξίσου σημαντικό να απαλλαγεί ο Αρης από τα χρέη του.