Το σύστημα της Εθνικής έχασε την αξιοπιστία του

Στο ποδόσφαιρο όλα είναι ρευστά. Οπότε από τη στιγμή που δεν μπορεί να αποκλεισθεί η αποτυχία, το ζητούμενο είναι η μείωση των πιθανοτήτων της που οδηγούν σ’ αυτήν.

Η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου έζησε δύο τραυματικά χρόνια κατά την προκριματική φάση του Euro 2016. Hομάδα που ήταν αγωνιστικά αξιόπιστη και είχε τακτική παρουσία στις μεγάλες διοργανώσεις , κάνοντας μάλιστα αισθητή την παρουσία της, κατάφερε να διασυρθεί, να προκαλέσει τον χλευασμό και να κατρακυλήσει στην κατάταξη της UEFA.

Η λογική λέει ότι η Εθνική ομάδα δεν είχε ανάγκη την παρουσία στον πάγκο της ενός προπονητή εγνωσμένης αξίας. Οπότε θα ήταν περιττό να επιχειρήσουμε μία αξιολόγηση των προσόντων του Ιταλού κ.Ρανιέρι.

Αυτός είναι και ο λόγος που κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν έχει καμία απολύτως αξία να περάσουμε από το μικροσκόπιο το βιογραφικό του νέου ομοσπονδιακού προπονητή κ. Σκίμπε που χθες παρουσιάσθηκε επισήμως από τον πρόεδρο της Ε.Π.Ο. κ. Γκιρτζίκη.

Με δεδομένο ότι όλα είναι σχετικά στο ποδόσφαιρο, το πετυχημένο επαγγελματικό παρελθόν ενός προπονητή δεν αποτελεί εγγύηση για το επόμενο προπονητικό του βήμα. Σ’ αυτή τη λογική η Ε.Π.Ο., η οποία προφανώς συνειρμικά επέλεξε Γερμανό για τον πάγκο της Εθνικής ομάδας, πολυδιαφήμισε  χθες τη συμφωνία.  Ο κ. Γκιρτζίκης χαρακτήρισε την απόφαση ως «την καλύτερη επιλογή» και προέβαλε την ηλικία του κ. Σκίμπε ως προτέρημα, γιατί «είναι σε μια ηλικία που μπορούμε να διανύσουμε αρκετό χρόνο μαζί»!

Η ηλικία του νέου προπονητή της Εθνικής ομάδας έχω την άποψη ότι δεν παίζει κανέναν ρόλο στην επιτυχία και τα αποτελέσματα των κ.κ. Ρεχάγκελ και Σάντος αποτελούν την καλύτερη απόδειξη.

Η Εθνική ομάδα έχει ανάγκη από ηρεμία και από ανθρώπους οι οποίοι είναι ικανοί  να εμπνεύσουν τους διεθνείς, ώστε να κάνουν το καλύτερο για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Αυτό δηλαδή που πέτυχε πρώτα ο κ. Ρεχάγκελ και στην συνέχεια ο κ. Σάντος. Και ετούτοι το πέτυχαν γιατί έπεισαν τους διεθνείς ότι οι αποφάσεις τους ήταν αξιοκρατικές και όχι προϊόν πιέσεων από την ηγεσία της Ομοσπονδίας.

Η Εθνική ομάδα ιστορικά αποτελούσε την καλύτερη πασαρέλα για την δημιουργία υπεραξίας στους ποδοσφαιριστές. Αρα είχαν πολλούς λόγους οι ομάδες να ποδηγετούν, μέσω της διοίκησης της Ε.Π.Ο., τις αποφάσεις των προπονητών της Εθνικής ομάδας ώστε να ανοίγουν αγορές για τους ποδοσφαιριστές τους. Κι αυτό είναι που δημιουργούσε πάντα απόστημα μέσα στην Εθνική. Αλλωστε οι δηλώσεις του κ. Τοπαλίδη προσφάτως στο Metropolis 95,5 κρύβουν όλη την αλήθεια. Τι είπε; «Ο Ρεχάγκελ είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη των ποδοσφαιριστών οι οποίοι ήξεραν ότι ακόμη και οι αποφάσεις του Γερμανού που μπορεί να τους αδικούσαν είχαν την υπογραφή του».

Αποψη μου είναι ότι αυτό είναι το κλειδί της επιτυχίας της Εθνικής ομάδας το οποίο το έχει χάσει η διοίκηση της Ε.Π.Ο.