Το σύνδρομο της αγέλης

Η χρονιά έφυγε με τις τρεις Θεσσαλονίκης να προηγείται στις βαθμολογίες των κατηγοριών που αγωνίζονται. Δεδομένων των συνθηκών, καλύτερη εξέλιξη δε θα προσδοκούσαν. Για τον ΠΑΟΚ ανοίγεται μια προοπτική διάκρισης. Για τον Αρη είναι υποχρέωση και εύκολα ή δύσκολα θα τελειώσει αισίως το μαρτύριο. Για τον Ηρακλή ζητούμενο είναι το φορμάρισμα στα Playoffs όπου οι ομάδες του νότου θα τον περιμένουν σαν καρτάλια.

Ως ελληνική κοινωνία και, ασφαλώς, στον αθλητισμό η γενεσιουργός αιτία των δεινών ήταν το σύνδρομο της αγέλης. Η διάδοση μιας λογικής πλάνης από μια μάζα ανθρώπων την οποία θεμελιώνουν ως αξίωμα και την αποδέχονται ως κάτι αληθινό. Οι Κινέζοι το λένε με μια παροιμία ότι δηλαδή «τρεις άνθρωποι φτιάχνουν μία τίγρη», εννοώντας ότι η διάδοση μιας φημολογίας που φέρει μία τίγρη στην πλατεία της πόλης δεν είναι εύκολα πιστευτή. Αν η ίδια φημολογία διοχετευτεί από δυο ή τρεις τότε η ιστορία αποκτά «αληθοφάνεια». Κατά τον ίδιο τρόπο, συγκεκριμένες μάζες πολιτών δημιουργούσαν «δίκαιο». Φοροδιέφευγαν επειδή μειονότητες εφεύρισκαν παράθυρα για να νομιμοποιήσουν παρανομίες. Η μάζα ακολουθούσε τα ρεύμα επειδή πάντοτε έμπαινε μπροστά ένας …Μωυσής που διέσχιζε την Ερυθρά θάλασσα καλώντας από πίσω του ορδές «Ισραηλιτών». Μόνο που η θάλασσα δεν έμενε ανοιχτή αλλά έκλεινε προτού και ο τελευταίος πολίτης κατορθώσει να πατήσει στεριά.

Στον Αρη, τα τελευταία 30 χρόνια, οι διοικήσεις ήταν τόσο αδύναμες που όχι μόνο δεν κρατούσαν αποστάσεις από τον οπαδικό μεγαλοϊδεατισμό, αλλά κάποιες από αυτές τον ενθάρρυναν να προχωρήσει σε συνδιοίκηση. Παρεμβατική πολιτική υπήρξε και σε άλλες ομάδες, στην ΑΕΚ, στον Ηρακλή αλλά όχι στο σημείο οι οργανωμένοι να διαμορφώνουν τάσεις και μπίζνες πλαν έχοντας καθοριστικό μερίδιο ευθύνης στην καλλιέργεια αρνητικού κλίματος στην κοινή γνώμη η οποία έβλεπε ένα ιστορικό κα ακμαίο σύλλογο να φτάνει σε όρια γραφικότητας. Οι δημοσιογράφοι επιδίδονταν σε ένα όργιο λαϊκισμού είτε από φόβο, είτε από αδυναμία να μείνουν στο περιθώριο διαπομπευμένοι από το στόμα των «λύκων». Κι όλα αυτά, επειδή, η «αγέλη» δημιούργησε «δίκαιο». Κάτι δηλαδή σαν την Χούντα στα ολοκληρωτικά καθεστώτα.

Όλα αυτά θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως casestudies σε μελλοντικές διατριβές στις διοικήσεις αθλητισμού. Υπό τον όρο ότι οι σημερινές διοικήσεις των ομάδων (και δη του Αρη) θα απέφευγαν τα λάθη του παρελθόντος. Όταν όμως αυτά επαναλαμβάνονται, τότε το σύνδρομο της αγέλης θα τις καταδιώκει ως φαντάσματα που δεν τα διώχνει καμία προπαγάνδα…