Δεν ξέρω αν συμφωνούν, όσοι (και πόσοι) νοιάζονται για τον ΠΑΟΚ, με την άποψη ότι στο διάστημα που κύλησε από το ξεκίνημα της σεζόν μέχρι τώρα, τα πράγματα δεν κύλησαν και τόσο ομαλά. Αν εξαιρέσει κανείς το γεγονός της γενναίας –για μια ακόμη φορά- οικονομικής στήριξης του μεγαλομετόχου, ώστε να ξεκινήσει δυναμικά η φιλόδοξη προσπάθεια της δημιουργίας μιας ομάδας ευρωπαϊκών προδιαγραφών, όλα τα «υπόλοιπα» κινήθηκαν αργόστροφα, αναντίστοιχα και σε ρυθμούς «ένα βήμα μπροστά και δυο πίσω».
Ο αρχικός σχεδιασμός της πομπώδους εξαγγελθείσας και πολλά υποσχόμενης τριετίας από τα πρώτα βήματα του δυστυχώς έδειχνε να μπάζει από παντού. Είναι αλήθεια ότι ο κόσμος δε βιάστηκε να βγάλει συμπεράσματα, ούτε να προχωρήσει σε επικρίσεις.
Αντίθετα με τη στάση του ενθάρρυνε τους υπεύθυνους και τα μηνύματα στήριξης, εμπιστοσύνης και πίστωσης χρόνου που παρείχε συνειδητά αποτελούσαν θετικές, σε πολλές περιπτώσεις και συγχωρητικές συμπεριφορές. Όλοι δηλαδή συμφωνούσαν στην άποψη ότι χρειαζόταν χρόνος για να «δείξει» προς τα πού πάει και πού θα καταλήξει αυτή η προσπάθεια.
Έτσι, μέσα σε ένα κλίμα αποδοχής, κατανόησης αλλά και ανοχής της στήριξης οι καθ’ ύλην αρμόδιοι αφέθηκαν ελεύθεροι και ανεπηρέαστοι να δουλέψουν και να αποδείξουν ότι ήταν άξιοι της εμπιστοσύνης που ξεκινούσε από τον μεγαλομέτοχο και έφτανε μέχρι και τον τελευταίο οπαδό του Δικέφαλου.
Οι διαπιστώσεις με την πάροδο του χρόνου και μέχρι του σημείου που βρισκόμαστε σήμερα, αναμφίβολα και δυστυχώς δεν ήταν αυτές που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν ότι ο σχεδιασμός ακολουθούσε μια πορεία προς τη σωστή κατεύθυνση.
Στους φίλους της ομάδας - μετά το μισό και παραπάνω πρωτάθλημα- δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι οι «επικεφαλής», όμηροι κάποιων ανεξήγητων και ασυγχώρητων εμμονών τους, είχαν παγιδευτεί σε αδιέξοδες καταστάσεις. Ένας ποδοσφαιρικός αναλφαβητισμός με ανορθόδοξες καταστάσεις συρρίκνωνε σιγά-σιγά την αρχική αισιοδοξία.
Η ομάδα έδειχνε να μουλιάζει και να μικραίνει επιτρέποντας στους ανταγωνιστές της να κάνουν πάρτι. Μερικοί από αυτούς να εκλαμβάνουν το παιχνίδι τους στην Τούμπα σαν μια ευχάριστη βόλτα και εμπειρία. Ήταν επόμενο λοιπόν οι ΠΑΟΚτσήδες να προβληματιστούν και να αναρωτηθούν αν και φέτος όλα αυτά τα τρελά συμβαίνουν στην ομάδα τους. Σε μια ομάδα την οποία ενίσχυσε και στη νέα της προσπάθεια με ένα σκασμό λεφτά ο μεγαλομέτοχος της.
Αυτός ο κόσμος ο προβληματισμένος που ακόμη πιστεύει ότι δε θα πρέπει να αλλάζουν προπονητές στη μέση της χρονιάς υποστηρίζοντας ότι αυτό δεν το κάνουν μεγάλες ομάδες - άσχετα αν πρόσφατα και στη μέση της χρονιάς οι μικρές ομαδούλες όπως είναι η Τσέλσι, η Ρεάλ, η Λίβερπουλ τους έδιωξαν πριν ολοκληρώσουν το «έργο» τους.
Είναι σαφέστατα στεναχωρημένος και πιεσμένος. Εκείνο που τον ενδιαφέρει όπως όλα δείχνουν δεν είναι αν θα χαθεί και πάλι μια χρονιά, αλλά το ότι μπορεί να αποδειχθεί λάθος οι επιλογές εκείνων των προσώπων που ανέλαβαν την ευθύνη να εκπληρώσουν και να ολοκληρώσουν σε βάθος τριετίας ένα φιλόδοξο σχέδιο. Αναρωτιούνται αν είναι σε θέση ο Κροάτης (με τη συμπαράσταση και του μέντορα του) με τα τόσα και όσα έδειξε και… απέδειξε να προχωρήσει στα «βαθιά».
Εδώ κόντεψε να πνιγεί τσαλαβουτώντας στα ρηχά. Γεννάται λοιπόν το ερώτημα και σε αυτό σίγουρα θα απαντήσει ο Ιβάν Σαββίδης. Αυτός θα ζυγίσει και θα μετρήσει το ύψος των ανθρώπων που επέλεξε για να υποστηρίξουν την επένδυση του. Από εκεί και πέρα όμως δε θα πρέπει ασφαλώς να μείνει ανοικτός ο φαύλος κύκλος της απροσδιοριστίας που υπάρχει σήμερα σε διοικητικό και διαχειριστικό επίπεδο. Με επιτροπές που με το καλημέρα έδειξαν ότι δύσκολα θα μπορούν να δουλέψουν αρμονικά.
Ο μεγαλομέτοχος διαπιστώνοντας και τις νέες παθογένειες, επιβάλλεται βλέποντας κατάφατσα τις αλήθειες (με σωστή ενημέρωση) να προχωρήσει σε τομές που θα διαφωτίσουν και θα διευκρινίσουν τα πάντα και θα οριοθετήσουν εξουσίες και ευθύνες.
Με απλά λόγια όπως θα έλεγε ο λαός, ο κάθε κατεργάρης να μπει στον πάγκο του. Με ότι σημαίνουν οι χαρακτηρισμοί αυτοί στην περίπτωση του σημερινού ΠΑΟΚ. Η φετινή χρονιά κουτσά-στραβά και με ανύπαρκτους ανταγωνιστές –πλην της πρώτης θέσης- θα «βγει». Από εκεί και πέρα ας δημιουργηθούν κάποιες σταθερές για να μη χαθεί και άλλος πολύτιμος χρόνος.
