Το πάθος του Αρη έκλεισε την ψαλίδα

Η άδικη απόβολη του Ρόβα ήταν το ακριβό τίμημα της λεβέντικης ισοπαλίας

Στον αθλητισμό δεν υπάρχουν επιτυχίες οι οποίες έχουν ξεχωριστό ειδικό βάρος. Οι νίκες, ανεξαρτήτως από τον αντίπαλο, είναι νίκες και οι ισοπαλίες πάντα ισοπλαίες. Είτε τις πετυχαίνει μία ομάδα επί του Πρωταθλητή, είτε κερδίζει την τελευταία ομάδα του βαθμολογικού πίνακα. Δεν θυμάμαι βαθμολογία στην οποία να γίνεται αναφορά στο ειδικό βάρος των κερδισμένων ή των χαμένων βαθμών.

Από εκεί και πέρα υπάρχει το γόητρο. Ο επαγγελματικός εγωισμός. Για παράδειγμα μπορεί να δηλώνει ο Αναστόπουλος σ’ όλους τους τόνους ότι «ακόμη και στον τελικό να πάμε, αν δεν ανέβει ο Αρης κατηγορία θα είμαστε αποτυχημένοι», αλλά αυτό έχει καιρό να το σκεφτεί και να το παλέψει. Οπότε η λογική λέει ότι δεν ήθελε να πετάξει λευκή πετσέτα χθες απέναντι στον Μπέντο. Και ο εγωισμός είναι το μεγαλύτερο κίνητρο στον αθλητισμό. Αυτό «ξύπνησε» χθες τους παίκτες του Αρη και έπαιξαν ρέστα στα 90 λεπτά του αγώνα με τον Ολυμπιακό. Ετρεξαν πολλά χιλιόμετρα, έβγαλαν πάθος και αποφασιστικότητα και έδειξαν από το πρώτο λεπτό ότι δεν θα καλοπεράσει ο αντίπαλος τους στο «Κλ. Βικελίδης». Τηρουμένων των αναλογιών πέτυχαν πολλά. Θα μπορούσαν μάλιστα να πετύχουν περισσότερα εάν απέναντι τους είχαν μία διαιτησία 50-50. Γιατί σ’ έναν αγώνα στον οποίο ο Αρης δεν ήταν το φαβορί είχε ανάγκη, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, μία δίκαιη διαιτησία. Αυτό όμως δεν έγινε χθες στον αγώνα με τον Ολυμπιακό. Οι «κίτρινοι» αγωνίσθηκαν 20’ χωρίς τον Ρόβα, έναν από τους καλύτερους σε απόδοση παίκτες, γιατί ο διαιτητής Τίκας τιμώρησε τον παίκτη του Αρη με μία άδικη κίτρινη κάρτα στη λήξη του α’ ημιχρόνου.

Κι αυτός είναι λόγος για να μελαγχολεί ο Αναστόπουλος, καθώς δεν έχει την πολυτέλεια των πολλών επιλογών για τη θέση των ανασταλτικών χαφ. Ισως να μετανιώνει, από τη στιγμή που όπως λέει δεν καιγόταν για το αποτέλεσμα, που δεν έβαλε στη θέση του Ρόβα τον Πίτου Γκαρσία μήπως και γλυτώσει την  δεύτερη κάρτα ο αποβληθείς παίκτης. Το μόνο που έχει να κάνει πλέον ο προπονητής του Αρη είναι να ψάξει τον αντικαταστάτη του για τον αγώνα με τον ΟΦΗ. Μία καλή επιλογή θα ήταν ο Σόουζα ο οποίος προσαρμόστηκε εύκολα στο νέο του εργασιακό περιβάλλον, έδειξε ότι χρησιμοποιεί εξ ίσου καλά και τα δύο πόδια και έχει εξαιρετικά αντανακλαστικά.

Ο Πορτογάλος θα μπορούσε να είναι μία καλή επιλογή. Η απουσία όμως του Ρόβα μπορεί να αποδειχθεί ασήμαντη αν οι παίκτες που θα χρησιμοποιήσει ο Αναστόπουλος κόντρα στον ΟΦΗ, δείξουν το ίδιο αγωνιστικό πάθος, όπως αυτό που έδειξαν κόντρα στον Ολυμπιακό. Γιατί η ψυχική διάθεση αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα της νίκης σ’ έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. Από εκεί και πέρα η επιτυχία «χτίζεται» με απόδοση όπως η χθεσινή του Διούδη, του Τσουμάνη ή του Ρόβα. Όταν μάλιστα ο αντίπαλος προπονητής επιλέγει έναν τέτοιο αγώνα για να πειραματιστεί, όπως έκανε ο Μπέντο, και «παίζει» το «άγνωστο» για τους «ερυθρόλευκους» 4-4-2 για να χωρέσει τους Καρντόσο, Καρίμ τα πράγματα γίνονται ευκολότερα. Και ακόμη περισσότερο όταν «ξεχνάει» στον πάγκο τον Τσόρι. 

Eίτε νύχτα φύγει ένας προπονητής, είτε μέρα πάντα τα «διαζύγια» πληγώνουν. Πολύ περισσότερο όταν φεύγει μέρα γιατί σ’ αντίθετη περίπτωση δικαίως οι πρόεδρος θα του έχει δείξει την πόρτα της εξόδου.