Το νιάου-νιάου στα κεραμίδια

Διάβασα κάπου πως ο Ηρακλής «κλώτσησε» μια κάποια ευκαιρία. Πιθανότατα και με βάση τη τελευταία αγωνιστική του άνοδο και τη ρέντα του Βέλλιου να ήταν κλωτσιά στην περεταίρω βαθμολογική του ανέλιξη.

Δεν «κλώτσησε» όμως και τη τύχη του, αφού χθες ήταν άξιος της μοίρας του. Ένα ημίχρονο πεταμένο κυριολεκτικά στο πουθενά, ένα τεράστιο τίποτα.

Το δοκάρι του Βέλλιου, στο Β΄ημιχρόνου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ατυχία αν δεν υπήρχε η απόκρουση του Χουάντερσον εξ επαφής σε σουτ του Χαβίτο.

Να σημειωθεί πως καθ΄όλη τη διάρκεια του αγώνα οι ευκαιρίες του Ηρακλή, ήταν το σουτ που προανέφερα του Βέλλιου στο δοκάρι και η καταπληκτική απόκρουση του Αθανασιάδη σε κεφαλιά του Ρομάνο.

Κοντολογίς λοιπόν χθες Παπαδόπουλος και οι περισσότεροι παίκτες του δεν είχαν κέφια, εννοείται κυρίως στον παραγωγικό τομέα και όχι στον εκτελεστικό, αφού μπαλιές στην αντίπαλη περιοχή σε θέση φορ ή εξτρέμ απουσίαζαν τελείως.

Αντίθετα ο Πανθρακικός, όπως και ο προπονητής του, στάθηκαν περίφημα με δεδομένη φυσικά την βαθμολογική τους θέση. 

Αλλωστε το παραδέχθηκε και ο Νικόλας ομολογώντας .«Ο αντίπαλος είχε πολύ καλή τακτική. Μας πίεσε ώστε να μην χτίσουμε από πίσω. Προσπαθήσαμε αυτό να το βελτιώσουμε.

Από εκεί και πέρα χρειάζεται και η προσωπικότητα». Και κατά την ταπεινή μου άποψη εκείνος που διέθετε χθες αυτήν την προσωπικότητα ήταν ο Περόνε. Παραπάνω λόγια δεν χρειάζονται.

Μήτε κλάματα, ούτε γκρίνια.Τα γραφόμενα απλή είναι μια απλή καταγραφή γεγονότων και απόψεων και φυσικά η αποκάλυψη για το τι νιαουρίζει στα κεραμίδια.

Διότι όπως τόνισε ο Παπαδόπουλος «ξέρω που πονάει η ομάδα», συμπληρώνοντας πως ήδη έχει ενημερώσει τον εορτάζοντα χθες Σπυρίδωνα δια τα περεταίρω. Για συγκεκριμένες μεταγραφές δηλαδή και δεν ξέρω για Κλέιτον, τον οποίο ούτε λίγο, ούτε πολύ χαρακτήρισε εμμέσως πλην σαφώς «περαστικό» από το Καυτανζόγλειο.