Η οικογενειακή κόντρα του γιου και του αδερφού του Π. Ποικιλίδη (aud)
Βαριές κουβέντες και κατηγορίες αντάλλαξαν οι συγγενείς του αδικοχαμένου Παναγιώτη Ποικιλίδη στην ημέρα μνήμης του, μιας και έχει τρία χρόνια που «έφυγε». Συγκεκριμένα ο γιός του, Αλέξης πήρε τον λόγο και εν συνεχεία ο θείος του, Γιώργος του απάντησε.
Αναλυτικά όσα είπαν στην εκπομπή «Στη Σέντρα» του Γιώργου Μπούζου:
Ακούω ότι ένα δράμα δικό σας συνεχίζεται;
«Θα σας το πώ με απλά λόγια. Πλέον οικογένεια για εμάς είναι ο ΠΑΟΚ. Δεν υπάρχει ούτε ο αδερφός του Παναγιώτη, ούτε μάνα ούτε τίποτα. Όλοι έχουν απομακρυνθεί λες και δεν μας θέλουνε. Μόνο ο πατέρας μου μας κρατούσε σε επαφή».
Οικογένεια, όπως λες για εσένα, δεν είναι ούτε ο θείος σου ούτε η γιαγιά σου;
«Κανείς. Μόνο ο ΠΑΟΚ. Πλέον δεν μπορώ να πως ούτε ότι έχω ξαδέρφια, ούτε παππού, ούτε γιαγιά, ούτε θείο».
Γιατί το λες αυτό;
«Πριν τα σαράντα, πριν από τρία χρόνια που πέθανε ο μπαμπάς, ερχόντουσαν σπίτι και μας έλεγαν ότι θα μας σταθούν. Ωστόσο κάτι έγινε και χάθηκαν, δεν μας ξαναπήραν τηλέφωνο κι ούτε ξαναήρθαν ποτέ σπίτι. Μετά τις σαράντα μέρες ήταν ένας κρίκος που έσπασε».
Τα βγάζετε δύσκολα πέρα;
«Δεν υπάρχει καμία βοήθεια από τους δικούς μας ανθρώπους, που λέει ο λόγος δικούς μας. Να είναι καλά ο κ. Σαββίδης και ο κ. Γκαγκάτσης που βοήθησαν τα κορίτσια (τις αδερφές του) βάζοντας τες στον ΠΑΟΚ. Πάνω από όλα όμως ευχαριστώ τον ΠΑΟΚ, άμα δεν ήταν αυτός δεν ξέρω τι θα γινόταν».
Αυτό που μαθαίνω πως σας ταλαιπωρεί είναι κάποια χρέη από τα παλιά.
«Σε αυτά τα χρέη ήμασταν μαζί και ο μπαμπάς και ο θείος και ήταν γραμμένα στο όνομα της μητέρας μου. Αυτοί όμως λένε ότι δεν έχουνε να πληρώσουν, ωστόσο κάθε μέρα είναι μεσα στα γέλια και τις χαρές. Δεν πειράζει έχει ο Θεός για όλους. Έχουμε χρέη δηλαδή που μας τα άφησαν μαζί ο πατέρας μου και ο θείος, αλλά ο θείος δεν πληρώνει τίποτα. Τα «κέρδη» τα μοιραζόμαστε, αλλά τα χρέη όχι. Αυτό το πράγμα είναι διπροσωπία».
Είναι πραγματικά τραγικό. Τα χρέη δηλαδή, τα πληρώνουν οι αδερφές σου που δουλεύουν στον ΠΑΟΚ;
«Ναι. Καλά που είναι κι αυτές. Γι’ αυτό ευχαριστώ ξανά που μας βοήθησαν σε αυτή την περιπέτεια τόσο τον κ. Σαββίδη όσο και τον κ. Γκαγκάτση. Αν δεν ήταν αυτοί, δεν ξέρω τι θα γινόταν. Μάλλον μετά τον θάνατο του μπαμπά θάφτηκαν κι άλλο άνθρωποι».
Γιώργος Ποικιλίδης, αδερφός του Παναγιώτη:
«Εδώ και δύο χρόνια δεν μιλάω. Θα μπορούσα να πω πολλά αλλά σέβομαι τη μνήμη του αδερφού μου. Απλώς, προηγουμένως είπες, «ο γιός του Παναγιώτη Ποικιλίδη». Καλά θα κάνει ο μικρός να θυμάται το όνομα και το επίθετο του και να ξέρει πως χάρη σε αυτό υπάρχει και έχει υπόσταση.
Χάρη σε αυτό το όνομα υπάρχουν και οι αδερφές του και η μάνα του. Ζούσαν και ζούνε από το όνομα του αδερφού μου. Δεν τον σέβονται σήμερα, μια μέρα μνήμης, που για μένα δεν είναι τρία χρόνια, είναι χθες. Έχω περιορίσει τη ζωή μου σε πενήντα μέτρα διαδρομή, γιατί το άλλο μου μισό ο Παναγιώτης βρίσκεται στην άλλη μεριά. Ίσως δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό και βγαίνουν με τόση ευκολία να ντροπιάσουν το όνομα του Παναγιώτη. Θα στεναχωριόταν πάρα πολύ και στεναχωριέται, πιστεύω.
Ο αδερφός μου δεν μου γύρισε ποτέ κουβέντα και πάντα με σεβότανε σαν μεγαλύτερο και για την αγάπη που του είχα. Δυστυχώς όμως αυτοί, όπου βρεθούν και όπου σταθούν αυτά τα χρόνια, με κατηγορούν για μια διαφορά που έχουμε, η οποία δεν είναι διαφορά, αυτοί την έκαναν διαφορά. Κατηγορούν τη μάνα μου και τον πατέρα μου από την πρώτη στιγμή που «έφυγε» ο αδερφός μου. Κομπάζουν ότι είναι οικογένεια τους ο ΠΑΟΚ. Ευτυχώς που είναι ο ΠΑΟΚ και ο Σαββίδης. Ευτυχώς που είναι και το όνομα του Παναγιώτη και αυτή η οικογένεια βρήκε πραγματικά εκεί ένα καταφύγιο. Εμείς δεν είχαμε τις δυνατότητες να βοηθήσουμε αυτή την οικογένεια, γι’ αυτό ευτυχώς που είναι ο ΠΑΟΚ και το κάνει.
Όσον αφορά αυτά που με κατηγορεί ο «αγαπητός» μου ανιψιός. Εγώ δεν αρνούμαι ότι έχουμε κάποια διαφορά. Και σε αυτό που είπε πως στα κέρδη μαζί και στα χρέη χώρια, θέλω να του πω, γιατί ξέρει πολύ λίγα από τη ζωή, μιας και ακόμη δεν έχει βγάλει μόνος του ούτε ένα ευρώ, όποιος επιχειρεί μπορεί να αποτύχει, ενώ αυτός που δεν κάνει τίποτα δεν μπορεί να αποτύχει. Αυτός δεν κάνει τίποτα και γι’ αυτό δεν έχει καμία αποτυχία. Εγώ έκανα τέσσερεις εγχειρίσεις «bypass». Αυτό ήταν τα «κέρδη» που μοιραστήκαμε.
Ο αδερφός μου πήγε στον «άλλο κόσμο» από την πίεση και από το άγχος που είχε από αυτή τη πορεία μου. Αν σεβόντουσαν τον αδερφό μου θα σεβόντουσαν κι εμένα και θα ήταν κοντά σε εμάς χωρίς να έχουν φύγει από την πρώτη στιγμή με χίλιες κατηγορίες. Πιο πολύ στεναχωριέμαι για τη μάνα και τον πατέρα μου, οι οποίοι δεν τους έφταιξαν σε τίποτα. Η μάνα μου μεγάλωσε τα παιδία της νύφης μου και ο πατέρας που ήταν «υπηρέτης» στην οικογένεια. Βγάλανε χίλιες δύο κακίες και μας κατηγορήσαν παντού. Δεν είναι πρέπον, σήμερα που είναι και η μέρα μνήμης του Παναγιώτη να μας κατηγορούν.
Ο Παναγιώτης ήταν ένα παιδί «έξω καρδιά» και πραγματικά ένας καλός άνθρωπος. Είπα στη νύφη μου πως δεν μπορώ να πληρώνω. Ξέρω ότι πληρώνονται από τον ΠΑΟΚ, ξέρω ότι παίρνουν λεφτά από το ΠΡΟ-ΠΟ, ξέρω ότι έχουν μια δυνατότητα. Προσπαθούμε εδώ και καιρό να πουλήσουμε ένα σπίτι ώστε να δώσουμε λεφτά στην οικογένεια και αυτοί μας αντιμετωπίζουν σα να είμαστε ένα «τίποτα», σα να είμαστε οι μεγαλύτεροι απατεώνες που κρυφτήκαμε. Εγώ δεν έχω ανάγκη να κρυφτώ από κανέναν. Η ζωή μου είναι καθαρή και το μέτωπο μου επίσης. Λειτουργώ πάντοτε από καρδιάς γι αυτό και έφτασα τη καρδιά μου να κάνει τέσσερα «bypass». Ήμασταν πεσμένοι στα πατώματα όπως κι αυτοί θέλω να πιστεύω, όταν έφυγε ο Παναγιώτης, με αντικαταθλιπτικά, καρδιολόγους και νευρολόγους. Βγαίνουν και λένε τώρα ότι δεν είμαστε οικογένεια τους και ότι τους κάναμε κι αυτό κι εκείνο».
Από σεβασμό προς τη μνήμη του Παναγιώτη, γιατί δεν είναι και όμορφο αυτό που γίνεται. Μήπως έχεις τα ανίψια σου εκεί να αγκαλιαστείτε γιατί είστε και μια οικογένεια;
«Ρωτάτε άμα θέλουν την αγκαλιά μας; Δεν τη θέλουν από την πρώτη στιγμή. Από την αρχή δημιούργησαν αυτή την απόσταση. Είπα στη νύφη μου, αν ήταν κοντά μου όλα θα παίρναν τον δρόμο τους πιο γρήγορα και θα λυνόντουσαν. Αυτή βάλθηκε να κατηγορήσει εμένα, τη μητέρα μου και τον πατέρα μου λες και εμείς ήμασταν εχθροί του Παναγιώτη. Αυτός όμως σε εμάς έβρισκε αγάπη. Κάθε μέρα ήταν μαζί μου εδώ στο ΠΡΟ-ΠΟ του γιού μου. Ας μη μιλάει όμως για τον ΠΑΟΚ, γιατί σε εμένα κλαίγεται ότι ταλαιπωρούνται και παίρνουν έξι κατοστάρικα και από την άλλη λένε ευχαριστούμε τον Σαββίδη. Δεν αρνήθηκα ότι έχω συμμετοχή στο χρέος μάλιστα από 25% θα πληρώσω για 50%».
