Το λαγοπόδαρο δεν αρκεί για τον ΠΑΟΚ…

Άτυχος πάει να πνιγεί – κατά πως λέει ο θυμόσοφος λαός μας - στερεύει το πηγάδι! Για να λέμε λοιπόν, την πάσα αλήθεια… Ναι μεν, ο ΠΑΟΚ βασανίζεται από δυστοκία αλλά κι από ατυχία του δεν πάει πίσω. Μην απαριθμούμε τώρα, πόσες φορές έπεσε θύμα της μιας (με …δράστη τον Στέφανο Αθανασιάδη ο οποίος έχασε τα άχαστα , για παράδειγμα) και πόσες της άλλης (με… θύμα τον Στέφανο Αθανασιάδη ο οποίος σημάδεψε τα δοκάρια, ένα άλλο παράδειγμα).

Ως εκ τούτων… Λέτε να υπερβάλλουμε. όταν φορτώνουμε όλα στην δυστοκία; Ήτοι στην αδυναμία για σκορ. Και καταλήγουμε ισοπεδώνοντας τα πάντα στον ΠΑΟΚ. Προς Θεού βέβαια, τούτο δε σημαίνει πως όλα βαίνουν ατυχώς. Όχι, όχι. Όλα βαίνουν κακώς. Δεν χωρά κουβέντα περί τούτου. Δεν μπορούμε όμως, να παραγνωρίσουμε τον όγκο της ατυχίας. Δίχως να τον εκλάβουμε κι ως ελαφρυντικό. Έτσι;

Είδατε, τι έγινε με τον Φακούντο Περέιρα. Πάνω που είχαμε φαγωθεί όλοι – καλώς ή κακώς… Είχαμε – πως στερείται ο ΠΑΟΚ αναιτίως τις υπηρεσίες του, πάνω εκεί έμεινε εκτός αποστολής κόντρα ση Φιορεντίνα. Εάν κι εφ’ όσον το γεγονός δεν είναι ατυχία, τότε τι είναι;

Υπάρχει φυσικά, κι η άλλη όψη αυτού του νομίσματος. Είχαμε διαβάσει σε τοίχο  (το… είδος το οποίο κι αυτιά έχει κι ακούει και γλώσσα και μιλάει) κάπου στις ανηφοριές για την Πορτάρα – πριν τους Αγίους Αναργύρους,στο Επταπύργιο – μία σοφή κουβέντα: «…Στηρίξου στο λαγοπόδαρο αλλά θυμήσου πως δεν ωφέλησε το λαγό…»! Άδικο έχει;

Στην περίπτωση του ΠΑΟΚ η (πολύ μικρότερη από την δυστοκία του) ατυχία του δεν δικαιολογεί τα πεπραγμένα του. Το δε, ζητούμενο της τύχης δεν θα κάλυπτε τις ηλίου φαεινότερες αδυναμίες του. Ο ΠΑΟΚ δεν απογοήτευσε επειδή μένει εκτός Ευρώπης ή εκτός τροχιάς κορυφής στην Ελλάδα. Μένει, ενεστώτας. Να το(ν) προσέχουμε. Ο ΠΑΟΚ απογοήτευσε επειδή δεν κατέβαλε προσπάθεια για να μείνει εντός. Δεν έδωσε μάχες. Ηττήθηκε σε κρίσιμους αγώνες με κατεβασμένα τα χέρια. Δεν ήταν απλά, θέμα τύχης, με άλλα λόγια. Ε, τούτο ακριβώς έβγαλε τον κόσμο του από τα ρούχα του…