Το έπιασε το νόημα ο Ιβάν: Μέσα η πολιτεία, έξω ο “μπαμπούλας”...
Το δεύτερο μέρος της συνέντευξης του Ιβάν Σαββίδη που δημοσίευσε χθες το sdna ήταν ακόμη πιο “χλιαρό” και λιγότερο ενδιαφέρον από το πρώτο. Τα σημεία στα οποία μπορεί να σταθεί κανείς είναι δύο. “Λυπάμαι τον Μαρινάκη”, είπε ο ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ, χωρίς, πάντως, να εξηγεί το γιατί, σε μια “ατάκα” που προσφέρεται μόνο για καφενειακές συζητήσεις.
Το δεύτερο σημείο έχει κάποια ουσία και κρύβει μια μεγάλη αλήθεια. “Πρότεινα στον Τσίπρα, είπε, να καλέσει τους 16 ιδιοκτήτες των ομάδων της Σούπερ Λίγκα στο γραφείο του. Αυτοί οι 16 άνθρωποι ουσιαστικά αντιπροσωπεύουν το 90% των φιλάθλων της Ελλάδας. Σαν πρωθυπουργός μπορεί να τους καλέσει όχι με την ιδιότητά τους ως ιδιοκτήτες των ομάδων, αλλά σαν ανθρώπους που επηρεάζουν τη διάθεση και τη συναισθηματική κατάσταση του κόσμου. Αποτελεί και θέμα εθνικής ασφαλείας της χώρας. Να μιλήσουν, να απαιτήσουν και να ορίσουν. Να τερματιστεί το καθεστώς παρανομίας”
Εντάξει, όσο κι αν το ποδόσφαιρο αποτελεί ευρύτατο κοινωνικό φαινόμενο, δεν θα το χαρακτήριζα ποτέ θέμα εθνικής ασφαλείας. Αλλά, πέρα από την υπερβολή, ο Ιβάν Σαββίδης υποστηρίζει τη μοναδική λύση που μπορεί να δοθεί για να αποκατασταθεί σιγά-σιγά η αξιοπιστία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Να γίνουν συμφωνίες και να συναποφασιστούν κανόνες, με τη συμμετοχή και της πολιτείας, κόντρα στον “μπαμπούλα” της ΟΥΕΦΑ και το περιβόητο “αυτοδιοίκητο”. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι σε μια τέτοια συνάντηση θα έπρεπε να είναι παρόντες πέρα από τους εκπροσώπους της Σούπερ Λίγκα και οι εκπρόσωποι της ΕΠΟ. Αλλωστε, μέσω της ΕΠΟ, θα εκφραστούν και η διαιτησία, αλλά και η λεγόμενη αθλητική δικαιοσύνη, οι οποίες υπάγονται στην ομοσπονδία.
“Πρώτα ισχύουν το σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους και ύστερα οι κανόνες της ΕΠΟ και δεν γίνεται να αλλάξει αυτή η σειρά”, λέει επίσης ο Σαββίδης. Αυτό είναι το μυστικό και πρέπει να το αναγνωρίσουμε αν θέλουμε να ελπίζουμε ότι κάποτε θα αποκτήσουμε καθαρό και αξιόπιστο ποδόσφαιρο. Καμία ΕΠΟ, κανένας Γκαγκάτσης, κανένας Σαρρής και κανένας Γκιρτζίκης δεν μπορούν να κάνουν απόλυτο κουμάντο στο ποδόσφαιρο. Δεν μπορούν να διαφεντεύουν και τη διαιτησία και την αθλητική δικαιοσύνη. Διότι αν υπάρχει σήψη στο ποδόσφαιρο, η σήψη επήλθε επειδή χρησιμοποιήθηκαν κατά το δοκούν από τους νταβατζήδες του ποδοσφαίρου αυτοί οι δύο θεσμοί. Μόνο όταν η διαιτησία και η αθλητική δικαιοσύνη σταθούν στο ύψος τους, θα έχουμε πάλι (αν είχαμε ποτέ) αληθινό ποδόσφαιρο σ' αυτή τη χώρα.
Πίστευα ανέκαθεν και εξακολουθώ να πιστεύω ότι τον πρώτο λόγο στο ποδόσφαιρο πρέπει να τον έχει η πολιτεία. Οχι μόνο να επιβάλει νόμους, αλλά να ελέγχει και την εφαρμογή τους, όπως ακριβώς συμβαίνει σε κάθε άλλο τομέα. Στην οικονομία, την υγεία, την παιδεία, παντού. Από πού κι ως πού μπορεί να υφίσταται άβατο στο ποδόσφαιρο και να αποτελεί χώρο στον οποίο δικαιούται να κάνει, ασύδοτα και ανεξέλεγκτα, ό,τι θέλει η ομοσπονδία;
Το ωραίο είναι ότι ο Σαββίδης κατέθεσε, όπως ανέφερε, τις απόψεις του στον Μισέλ Πλατινί, αλλά εκείνος, ούτε λίγο ούτε πολύ, σφύριξε αδιάφορα. Λογικό. Διότι ξέρει πολύ καλά ποιοι κρατούν το ελληνικό ποδόσφαιρο δέσμιο των δικών τους συμφερόντων. Είναι οι ίδιοι που τον πλεύρισαν, τον έκαναν φίλο τους και έφτασαν στο σημείο να τον περιφέρουν με τα καράβια τους στα ελληνικά νησιά. Ε, λοιπόν, δεν πρόκειται ποτέ να τους πάει κόντρα. Οπερ αποδεικνύεται ότι η ΕΠΟ μπορεί να είναι διεφθαρμένη, επειδή διεφθαρμένη είναι και η προισταμένη αρχή, η ΟΥΕΦΑ. Απλά πράγματα...
