Το «δουλεμπόριο» των δανεισμών και η «φάμπρικα» των δορυφόρων

Πολλές λεπτομέρειες δεν έχουν διαρρεύσει με τον τρόπο που ο νέος αθλητικός νόμος θα καταφέρει να δώσει τέλος σε αυτό τον απίστευτο ποδοσφαιρικό ξεπεσμό, με την αναξιοπρεπή και ως ένα σημείο και απάνθρωπη συμπεριφορά απέναντι σε νέα ταλαντούχα ελληνόπουλα. Τα οποία οδηγούνται απροστάτευτα τελείως σε ένα πρωτοφανή αγωνιστικό ευνουχισμό. Θύματα των περίφημων πλέον…«δανεισμών», υφίστανται ταπεινώσεις και δοκιμασίες οι οποίες χωρίς υπερβολή δεν διαφέρουν από τις αντίστοιχες που επικρατούν στα σκλαβοπάζαρα.

Έρμαια στις «διαθέσεις» βουλιμικών μανατζαρέων και απερίσκεπτων παραγόντων, υποκύπτουν αφελώς και δίχως να το αντιλαμβάνονται στην εξυπηρέτηση επικοινωνιακών σκοπιμοτήτων κάτω από τις οποίες υποκρύπτονται αφενός η σκοτεινή σχέση των συναλλασσόμενων και αφετέρου η προδιαγεγραμμένη μοίρα των υποψήφιων θυμάτων. Που δεν είναι άλλη από το να οδηγηθούν στην διαδικασία των αλλεπάλληλων και άγονων δανεισμών από την οποία θα τελειώσουν, αφού θα έχουν αποκοπεί και απομονωθεί από τις φυσιολογικές προοπτικές της εξέλιξης τους. Όπως προαναφέραμε δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες του νέου αθλητικού νόμου και με ποιο τρόπο θα διασφαλίζει (χωρίς να αφήνει παράθυρα και φεγγίτες) το τέλος αυτής της άθλιας και απάνθρωπης διαδικασίας. Και στο παρελθόν βέβαια υπήρχαν δανεισμοί, αλλά ήταν υποτυπώδεις και σε περιορισμένη έκταση.

Από την εμφάνιση όμως Κοσκωτά, στη συνέχεια Κόκκαλη και τελευταία Μαρινάκη και από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός κατέστη οικονομικά πανίσχυρος και άρχοντας επί παντός επιστητού στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αυτή η περιστασιακή κατά το παρελθόν διαδικασία, μεταλλάχθηκε σε μια πραγματική λαίλαπα. Σε ένα σάρωμα όλων των ταλέντων της ελληνικής επικράτειας κάθε χρόνο από τους ερυθρόλευκους. Το «στοίβαγμα» όμως στα αμπάρια της ερυθρόλευκης γαλέρας όλων αυτών των νεαρών κι εξελίξιμων παικτών, δημιουργούσε το πρόβλημα της διαχείρισης ενός ρόστερ που…«περίσσευε». Έτσι το ιερατείο του λιμανιού έβαλε τα πράγματα κάτω και σκέφτηκε την όλη υπόθεση να τη εκμεταλλευτεί εμπορικά. Ο «μεγάλος» προσφέρει και ο «μικρός» πρέπει να ανταποδώσει. Χρήμα από τη μεριά του τελευταίου δεν υπήρχε. Ως εκ τούτου θα έπρεπε να βρεθεί κάτι άλλο ώστε η συναλλαγή να είναι αμοιβαία επωφελής. Και αυτό το κάτι άλλο βρέθηκε εύκολα και αφορούσε απλά μια «ψήφο». Και αυτή η ψήφος σε οποιαδήποτε θεσμική διεκδίκηση θα είχε ο μεγάλος, θα έπρεπε να είναι σίγουρη και δεδομένη. Έτσι σιγά – σιγά και με το χρόνο, αυτό το τελευταίο εμπεδώθηκε κι επιβεβαιώθηκε.

Για αυτό καταλήξαμε στο να δημιουργηθεί πλέον η γνωστή κατηγορία των «δορυφόρων». Οι ευεργετημένοι κατά πάγιο τρόπο παρέμειναν συγκεκριμένοι. Υποχρέωση τους ήταν τον οποιοδήποτε ταλαντούχο παίκτη αναδείκνυαν να τον στέλνουν χωρίς καμία διαπραγμάτευση και δίχως τον παραμικρό ανταγωνισμό στον Ολυμπιακό. Και αυτό ανεξάρτητα αν τον χρειαζόταν ή όχι, ακόμη και στη περίπτωση που θα τον διεκδικούσαν με καλύτερους όρους οι ανταγωνιστές. Για χρόνια πολλά δούλεψε με αυτό τον τρόπο το δορυφορικό κύκλωμα, στο οποίο βέβαια συμμετείχαν ενεργά και πολύ πρόθυμα και κάποιοι αδίστακτοι μανατζαρέοι που οδηγούσαν τα άτυχα παιδιά στο «μαντρί» γνωρίζοντας ποιο θα είναι το τέλος τους. Οι δανεισμοί δυστυχώς άρχισαν να επεκτείνονται και να χρησιμοποιούνται στη μεγάλη κατηγορία κι εκτός της ερυθρόλευκης περιμέτρου. Έτσι πολύ ορθά ο Υφυπουργός Αθλητισμού επιχειρεί να δώσει τέλος σε αυτή την τραγωδία που έχει οδηγήσει σε αφανισμό και αγωνιστικό ευνουχισμό δεκάδες ελληνόπουλα. Δείτε πόσα παιδιά χάθηκαν και πόσα ταλέντα εξαφανίστηκαν με αυτές τις διαδικασίες της ομηρίας και του σκλαβοπάζαρου. Ατέλειωτος είναι ο αριθμός τους. Πρόσφατα δείγματα; Γούτας, Μπέρτος, Καραμάνος, Γαννιώτας, Κολοβός και άλλοι πολλοί. Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι κάπου εδώ και με την ψήφιση του νέου νόμου θα κλείσει τον κύκλο της αυτή η κατάσταση με το «δουλεμπόριο» των δανεισμών και τη «φάμπρικα» των δορυφόρων.