Το αυτονόητο της πρόκρισης και η αξιοποίηση του «Πρίγιο»
Αν δεν κάνω λάθος, σήμερα «παίζεται» στο Εστερσουντ ένα ποσό γύρω στα τέσσερα εκατομμύρια ευρώ. Είναι αυτό που θα εξασφαλίσει όποια ομάδα προκριθεί στους ομίλους του Europa League. Είναι το ποσό, που αν το «καπαρώσει» ο ΠΑΟΚ, θα καλύψει το κόστος των μεταγραφών που έκανε και που θα κάνει φέτος. Θα είναι μια οικονομική ανάσα.
Μια ανάσα, που δεν την έχει και μεγάλη ανάγκη ο ισχυρός επιχειρηματίας που λέγεται Ιβάν Σαββίδης, αλλά που τη θεωρώ απαραίτητη, διότι δεν θα πάψω ποτέ να πιστεύω ότι οι παίκτες μιας ομάδας οφείλουν να φέρνουν στα ταμεία της ομάδας μέρος έστω των χρημάτων με τα οποία αμείβονται.
Απ’ αυτή την άποψη, έχουν υποχρέωση σήμερα οι παίκτες του ΠΑΟΚ να αποκλείσουν την Εστερσουντ για να μπουν σε όμιλο. Από εκεί και πέρα, κίνητρο δεν παύει ποτέ να είναι και το γόητρο. Η Γαλατασαράι δεν έχασε μόνο τα λεφτά, αλλά και διασύρθηκε στην υπόληψη της ποδοσφαιρικής Ευρώπης με τον αποκλεισμό της από τη σουηδική ομάδα. Θα ήταν τραγικό να το πάθει και ο ΠΑΟΚ, ειδικά μετά το 3-1 του πρώτου αγώνα στην Τούμπα.
Βέβαια, το να αποκλείσεις μια Εστερσουντ δεν προσθέτει και πολλά στην αίγλη σου. Η συμμετοχή στον όμιλο, όμως, μπορεί να προσφέρει πολλά στην εξύψωση του ονόματος του ΠΑΟΚ, με μια καλή πορεία και, πολύ περισσότερο, με την πρόκριση στους 32, η οποία, αυτονόητα, ανοίγει τον δρόμο για ακόμη καλύτερη, ένδοξη, συνέχεια.
Το να ηττηθεί ο ΠΑΟΚ με τρία γκολ διαφορά και να αποκλειστεί ισοδυναμεί με σενάριο επιστημονικής φαντασίας, ωστόσο στο ποδόσφαιρο όλα μπορούν να συμβούν όταν το φαβορί δεν δικαιολογεί τον τίτλο του στο χόρτο και όταν δίνει το δικαίωμα στο αουτσάιντερ να παλέψει για την έκπληξη. Αρα, πρέπει όσοι αγωνιστούν απόψε να προσέξουν καλά. Να παίξουν σαν ΠΑΟΚ και να προκριθούν. Να κάνουν, δηλαδή, το αυτονόητο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά να δείξουν και πολύ καλύτερη εικόνα από την άθλια που παρουσίασαν στον αγώνα της Λιβαδειάς.
Ο πλαστικός χορτοτάπητας, φυσικά, είναι ένα πρόβλημα, κακά τα ψέματα. Κανείς δεν ξέρει πόσο γρήγορα και εύκολα θα προσαρμοστούν οι παίκτες του ΠΑΟΚ σε συνθήκες εντελώς ασυνήθιστες γι’ αυτούς, αλλά όλα είναι ζήτημα θέλησης και σκληρής προσπάθειας. Αν προσπαθήσουν όπως πρέπει σίγουρα θα είναι πολύ καλύτεροι από την ομάδα που είδαμε όλοι να ταλαιπωρεί την μπάλα στον φυσικό χορτοτάπητα της Λιβαδειάς...
Επί τη ευκαιρία, δύο κουβέντες για τον Πρίγιοβιτς και την αξιοποίησή του. Το παλικάρι «το έχει» και ήδη το απέδειξε. Στις τρεις-τέσσερις φορές που θα πάει η μπάλα πάνω του, θα σκοράρει. Το ζητούμενο είναι να πηγαίνει η μπάλα. Κόντρα στον Λεβαδειακό είχε μηδέν τελικές. Είναι απαράδεκτο. Δεν γίνεται εννιά παίκτες και κυρίως οι χαφ και οι άλλοι επιθετικοί να μη βρίσκουν τρόπο να τροφοδοτούν τον καλύτερο σκόρερ της ομάδας.
Ο Πρίγιοβιτς κινείται πολύ. Δεν είναι στατικός, όπως αρκετοί άλλοι συμπαίκτες του. Ξεμαρκάρεται και προσπαθεί συνεχώς να βρίσκεται σε θέση βολής. Αυτή είναι η μισή δουλειά του. Η άλλη μισή είναι να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα. Αλλά για να τη στείλει, πρέπει να την πάρει.
