Τιμωρίες ή σιωπή
Η χειραγώγηση αθλητικών αγώνων δεν είναι το φρούτο της εποχής. Οι ρίζες του θέματος είναι πολύ βαθιές και ξεκινούν, αποδεδειγμένα τουλάχιστον, από τις αρχές του αιώνα. Το 1919 στις ΗΠΑ είχε κινδυνέψει να τιναχτεί στον αέρα το ένα από τα δύο πιο αγαπημένα αθλήματα της χώρας, το μπέιζμπολ. Οι Νιού Γιόρκ Τζάιαντς έκαναν την έκπληξη και κατέκτησαν το Πρωτάθλημα, αλλά αποδείχθηκε ότι οκτώ πρωτοκλασάτοι παίκτες τού ακλόνητου φαβορί, της ομάδας των Σικάγο Γουάιτ Σόξ είχαν κάνει συμφωνία για όλη τη σειρά των πλέι οφ με μπουκμέικερς!
Η πρώτη πάντως μεγάλη ιστορία περί στημένων αγώνων από τους μπουκμέικερς, με αναμεμειγμένους και ποδοσφαιριστές, «έσκασε» στην Ιταλία το 1980 και είχε τον τίτλο «Σκάνδαλο Totonero». Στην υπόθεση ήταν μπλεγμένοι Πάολο Ρόσι, παίκτης της Περούτζια τότε, ο Πέπε Σαβόλντι της Μπολόνια και ο Μπρούνο Τζορντάνα της Λάτσιο. Δυό μπουκμέικερς από το Αβελίνο σε συνεργασία κυρίως με παίκτες, αλλά και ομάδες, κανόνιζαν αρχικά τα στοιχήματα στους πρώτους σκόρερ και στη συνέχεια έφτιαχναν και αγώνες με διακύμανση σκορ.
Το 1993 στη Γαλλία ξέσπασε το «σκάνδαλο Μαρσέιγ»
Η γαλλική ομάδα είχε προκριθεί για δεύτερη φορά στην ιστορία της στον τελικό του Τσάμπιονς Λίγκ και ήθελε τη νίκη κόντρα στην Βαλενσιέν ώστε να εξασφαλίσει και μαθηματικά το "Σαμπιονά". Ο παίκτης της Βαλενσιέν Ζακ Γκλασμάν, αποκάλυψε απόπειρα δωροδοκίας του ιδίου από τον γενικό διευθυντή της ομάδας της Μασσαλίας και δεξί χέρι του Ταπί, Ζαν Πιέρ Μπερνς.
Το 2006 στην Ιταλία ξέσπασε το “Calciopolis” και με πρωταγωνιστή τον γενικό διευθυντή της Γιουβέντους Λουτσιανο Μότζι ή «Λάκι Λουτσιάνο» όπως του αποδόθηκε το μαφιόζικο παρατσούκλι του.
Το «σύστημα Μότζι» δηλαδή, μια μεγάλη οργάνωση που δημιουργήθηκε, στήθηκε με σκοπό τον έλεγχο της διαιτησίας όχι μόνο στα παιχνίδια της «Γηραιάς Κυρίας» αλλά και των αντιπάλων της.
Αυτές ήταν οι περισσότερο εμφατικές ιστορίες χειραγώγησης αγώνων στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
Εκείνο που έχει αξία είναι τα αντανακλαστικά που έδειξε η αθλητική και ποινική δικαιοσύνη της Γαλλίας και της Ιταλίας, στις παρανομίες.
Ο δικαστής Κλάουντιο Μπαρμπέ στο «σκάνδαλο Τotonero», δεν υπολόγισε ονόματα και έστειλε στη δεύτερη κατηγορία τη Μίλαν και τη Λάτσιο και οι ποδοσφαιριστές τιμωρήθηκαν με δύο χρόνια αποκλεισμό.
Στην Γαλλία το 1993 η Μαρσέιγ παρότι μόλις είχε επιστρέψει από το Μόναχο με το τρόπαιο του Πρωταθλητή Ευρώπης, η γαλλική δικαιοσύνη εφάρμοσε το νόμο. Αφαίρεσε το πρωτάθλημα από τη Μαρσέιγ, την υποβίβασε στην "Lique 2", ενώ ο πρόεδρος Μπερνάρ Ταπί κρίθηκε ένοχος και τιμωρήθηκε με δύο χρόνια φυλάκιση!
Για το coriopolis, η Γιουβέντους πρωτόδικα υποβιβάστηκε στην C1 (γ’κατηγορια Ιταλίας). Τελική ποινή; Της αφαιρέθηκαν τα Πρωταθλήματα 2005 και 2006, υποβιβάστηκε στην Β’ κατηγορία, τρεις αγώνες αγωνίσθηκε κεκλεισμένων των θυρών και αποκλείσθηκε από το Τσάμπιονς Λιγκ (2006-07). Βαριές ήταν ακόμη οι ποινές για τη Μίλαν, τη Φιορεντίνα, τη Λάτσιο και τη Ρετζίνα.
Όλα αυτά τα περιστατικά τα θυμήθηκα με αφορμή τις νέες διώξεις που ασκήθηκαν για χειραγωγημένους αγώνες. Εάν υπάρχουν στοιχεία κάποια στιγμή θα πρέπει να επιβληθούν σοβαρές ποινές και σε γρήγορο χρόνο.
Διαφορετικά οι άμεσες ή έμμεσες απειλές του υφυπουργού Αθλητισμού «να μην φτάσει η Πολιτεία σε νομοθετικές ρυθμίσεις» ακούγονται… βαθιά. Οσο για το προϊόν που λέγεται ποδόσφαιρο πλήττεται ανεπανόρθωτα.
