Τι να τους κάνει τους παίκτες; Αμυνα θα ήταν η Παναγιά...
“Του έλεγα του Αναστασιάδη: Πρέπει να κάνουμε μεταγραφές. Μου απαντούσε: Δεν χρειάζομαι παίκτες. Ολα καλά είναι με τα παλικάρια μου. - Μα, εγώ δεν βλέπω να έχουμε άμυνα - Αμυνά μας θα είναι η Παναγιά!.. Ηταν λάθος που πίστεψα ότι μπορούσα να τον ανεβάσω στον θρόνο του ΠΑΟΚ. Αυτός δεν την κατάλαβε ποτέ αυτή τη φάση”.
Το είπε ο Ιβάν Σαββίδης στη συνέντευξή του στην ΕΤ-3, που προβλήθηκε χθες. Κι αν υπήρχε έστω ένας που δεν είχε καταλάβει, ή δεν ήθελε να καταλάβει, τώρα ξέρει: Τα χρόνια πέρασαν, αλλά ο Αγγελος δεν ξεκόλλησε ποτέ από τις εμμονές του. Μόνο που αυτές οι εμμονές κόστισαν, για πολλοστή φορά, στον ΠΑΟΚ. Η ομάδα έχασε έναν ολόκληρο χρόνο. Και αυτή τη στιγμή είναι υποχρεωτικό να “στηθεί” από την αρχή.
Θυμάμαι ότι πολύ συχνά εμφανίζονταν στα ερτζιανά κάποιοι οπαδοί του ΠΑΟΚ που διατύπωναν ένα λογικοφανές επιχείρημα για να... στριμώξουν όσους από εμάς, τους δημοσιογράφους, επέμεναν ότι ο Σαββίδης θέλει να κάνει μεταγραφές και ότι ο Αγγελος είναι εκείνος που δεν συμφωνεί. “Μα, πώς το ξέρετε; έλεγαν. Μπροστά ήσασταν και ακούγατε τι λέει ο καθένας; Το παιχνίδι του... καβούρια παίζετε. Τσιράκια του Ιβάν είστε...”
Φυσικά, ιδιαίτερα οι πιο παλιοί από εμάς δεν χρειαζόταν να είμαστε μπροστά σε κάθε συνομιλία Σαββίδη – Αναστασιάδη. Και δεν χρειαζόταν γιατί ξέρουμε πολύ καλά τον Αγγελο. Πάντα ο ίδιος ήταν. Πάντα την ίδια στάση κρατούσε σ' αυτό το θέμα. Ποτέ δεν ζητούσε παίκτες. Πάντα του αρκούσαν τα “παλικάρια”. Οποια και όσα κι αν ήταν. Γιατί του αρκούσαν; Για να είναι ο ίδιος ο ήρωας και για να εξοικονομήσει χρήματα προς όφελος του ΠΑΟΚ, κάνοντας τον καλό, ταυτόχρονα, στον εκάστοτε πρόεδρο ή μεγαλομέτοχο.
Με υλικό της πλάκας, αν πετύχαινε κάτι καλό, όπως η πρόκριση επί της Αρσεναλ, ή η κατάκτηση του Κυπέλλου το 2003, θα ήταν ο μεγάλος ήρωας. Ο μάγος της προπονητικής. Αυτός που χωρίς σπουδαίους παίκτες πέτυχε. Αν αποτύγχανε, θα ήταν δικαιολογημένος. Ε, με τέτοιο φτωχό ρόστερ, τι θα μπορούσε να κάνει ο καημένος;
Ποτέ δεν ήθελε ο Αγγελος τους μεγάλους παίκτες, όχι γιατί δεν τα πήγαινε καλά μαζί τους, όπως πολλοί υπέθεταν, αλλά διότι αν διέθετε μεγάλους παίκτες δεν θα είχε κανένα άλλοθι σε περίπτωση αποτυχίας. Εκείνο που τον ενδιέφερε ήταν, μονά – ζυγά, να είναι ο ίδιος καλυμμένος. Και επειδή είναι πιο βολικό να του λες του προέδρου ή του μεγαλομετόχου “δεν θέλω παίκτες” από το να ζητάς παίκτες, γινόταν εύκολα αρεστός στον εκάστοτε διοικητικό ηγέτη του ΠΑΟΚ. Με τον Αγγελο έβγαινε πάντα χαμηλά το μπάτζετ...
Για να μη μου διαφύγει, υπενθυμίζω ότι και στην πρόκριση επί της Αρσεναλ και στην κατάκτηση του Κυπέλλου του 2003, το έμψυχο δυναμικό του ΠΑΟΚ δεν ήταν της πλάκας. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις, τους καλούς παίκτες που υπήρχαν στην ομάδα τους βρήκε όταν πήγε. Δεν αποκτήθηκαν επειδή ο ίδιος τους ζήτησε. Αποκτήθηκαν γιατί άλλοι προπονητές (Μπένγκτσον, Μπλαχίν, Μπάγεβιτς) και άλλοι παράγοντες (Μπατατούδης, Ορφανός, Καλύβας) είχαν φροντίσει να αποκτηθούν. Παίκτες όπως ο Βρύζας, ο Μαραγκός, ο Φρατζέσκος, ή ο Οκκάς, ο Εγκωμίτης, ο Γεωργιάδης και ο Καφές, τους βρήκε στον ΠΑΟΚ ο Αγγελος και δεν είχε την παραμικρή συμμετοχή στην απόκτησή τους.
Το “άδειασμα” του Αγγελου Αναστασιάδη από τον Ιβάν Σαββίδη είναι μεγαλοπρεπές. Οταν ο μεγαλομέτοχος επιμένει να γίνουν μεταγραφές και εσύ του λες ότι είσαι μια χαρά με τα “παλικάρια”, σημαίνει ότι δεν έχεις καμία επίγνωση των δυνατοτήτων του ρόστερ. Κι όταν σου λέει ότι η ομάδα δεν έχει άμυνα και εσύ του απαντάς ότι άμυνα θα είναι η Παναγιά, σημαίνει ότι το “κόλλημα” δεν θα σου επιτρέψει ποτέ να πετύχεις.
Αλλά, σε κάθε περίπτωση, υπεύθυνος για το περσινό τεράστιο λάθος δεν είναι ο Αγγελος. Είναι ο ίδιος ο Ιβάν Σαββίδης. Ο οποίος όταν... πληροφορήθηκε ότι άμυνα του ΠΑΟΚ θα είναι η Παναγιά, έπρεπε να στείλει τον Αγγελο σπίτι του και να αναθέσει την ομάδα στην Παναγιά, για να του βγει και εντελώς δωρεάν. Στο κάτω-κάτω, χωρίς προπονητή αποκλείεται να βλέπαμε χειρότερο ΠΑΟΚ από αυτόν που είδαμε με τον Αγγελο...
