Θριαμβευτική νίκη κόντρα σε διαιτητή – ληστή
Το βεβαρημένο διαιτητικό του παρελθόν και το διαχρονικά αποδεδειγμένο λυσσαλέο μίσος του για τον ΠΑΟΚ, ο εκλεκτός του συστήματος και της ερυθρόλευκης παράγκας Χαράλαμπος Καλογερόπουλος, επιχείρησε να τα επιβεβαιώσει στο χθεσινό παιχνίδι. Ας μην βιαστούν μερικοί αφελείς να μας καταλογίσουν προκατάληψη για το πρόσωπο και για τα όσα είδαμε χθες και τα οποία ασφαλώς και δεν περιορίζονται μόνο στη φάση της αποβολής με απευθείας κόκκινη – αντί για κίτρινη – στον Αθανασιάδη, σε μια συνηθισμένη ποδοσφαιρικά κίνηση απεγκλωβισμού – κανονικό φάουλ – για να απαλλαγεί από τον αντίπαλο του.
Ο οποίος αντίπαλος πριν από την κίνηση του Αθανασιάδη και στην ίδια φάση, είχε πιάσει τον φορ του ΠΑΟΚ κεφαλοκλείδωμα το οποίο ο Καλογερόπουλος ούτε το είδε, ούτε το τιμώρησε. Έτσι, μια κίτρινη κάρτα σε χρόνο ρεκόρ μεταμορφώθηκε σε κόκκινη, ενώ στην εξέλιξη του αγώνα κάποιες άλλες κίτρινες, που μπορούσαν να ντουμπλαριστούν και να γίνουν κόκκινες για τους αντιπάλους του ΠΑΟΚ, εξαφανίστηκαν ή δόθηκαν μεμονωμένα και έξυπνα κατά περίσταση. Βέβαια για όσους δεν έχουν ξεχάσει ποιος είναι ο Καλογερόπουλος, σε ποια «σπείρα» συμμετείχε, αλλά και πως «ξέφυγε» από τις εκκαθαρίσεις που επιχειρήθηκαν από την επιτροπή εξομάλυνσης (μάλλον συσκότισης) δεν χρειάζονται ιδιαίτερες εξηγήσεις.
Θα θυμούνται για πολλά χρόνια και δεν θα ξεχάσουν ποτέ τις λαθροχειρίες του σε βάρος του ΠΑΟΚ, με κορυφαία περίπτωση την σφαγή του στο Φάληρο από τον ίδιο διαιτητή, να σφραγίζεται με τη σκανδαλώδη αποβολή του Στοχ, στο περιστατικό που ήταν πρωταγωνιστής και ήδη θα έπρεπε να έχει πρώτος αποβληθεί (κάτι που δεν έγινε) ο Φουστέρ. Κοντά όμως σε όλους αυτούς που δεν ξεχνούν κάποια σημαντικά πράγματα από το παρελθόν, υπάρχουν κι εκείνοι που γνωρίζουν ποδόσφαιρο και από τα πρώτα σφυρίγματα του κάθε διαιτητή, καταλαβαίνουν προς τα πού οδηγεί το… «πράγμα».
Ίσως εδώ να έχει κάποια ευθύνη ο Αθανασιάδης, ο οποίος θα έπρεπε να υπολογίζει ποιο διαιτητή είχε απέναντι του, τις σχέσεις μίσους που διαχρονικά τρέφει για τον ΠΑΟΚ, αλλά και ποια ήταν τα πρώτα σφυρίγματα που έκανε στον αγώνα. Ενδεικτική η φάση του Μάτος στην αρχή της αναμέτρησης, που κερδίζει τη μάχη της διεκδίκησης από τον αντίπαλο του και μπαίνει στη μικρή περιοχή, για να τον σταματήσει πριν από τον Κυριακίδη, ο Αθηναίος ρέφερι. Γιατί είδε (!!!) κάτι που δεν είδε κανείς. Προκλητικός και σε πολλά άλλα σφυρίγματα. Κίτρινες για… ψύλλου πήδημα στους Παοκτσήδες και ελευθερία κινήσεων και αντιαθλητικών μαρκαρισμάτων στους γηπεδούχους. Κατακιτρίνισε στην κυριολεξία τον ΠΑΟΚ. Να σκεφτεί κανείς ότι και ο «κατακρεουργημένος» και «ποδοπατημένος» ηρωικός Μυστακίδης, βρέθηκε κι αυτός με κίτρινη, σε μια φάση που δύο αντίπαλοι του τον έκαναν «σάντουιτς» και τον ανέτρεψαν. Κάποιοι πιθανότατα να βιαστούν να καταλογίσουν κύρια ευθύνη στον Αθανασιάδη. Θα συμφωνήσουμε μόνο ως προς το ότι έχει κάποια ευθύνη. Και αυτή είναι ότι προαναφέραμε εισαγωγικά, ως όφειλε δηλαδή να γνωρίζει σαν έμπειρος παίκτης, ποιον διαιτητή είχε απέναντι του.
Να γνωρίζει το ήθος του, το παρελθόν του, αλλά και τις ιδιαίτερες και θανάσιμες εμπειρίες που έχει η ομάδα του. Ο Καλογερόπουλος εάν δεν του έδινε αυτή την ευκαιρία ο Κλάους - με ένα συνηθισμένο φάουλ - θα προσπαθούσε πιθανότατα να βρει κάποια άλλη περίπτωση για να ικανοποιήσει τα αντιπαοκτσήδικα απωθημένα του. Πάμε όμως παρακάτω. Ο Καλογερόπουλος κακά τα ψέματα επιχείρησε να καθαρίσει τον ΠΑΟΚ. Και αυτό όχι μόνο με την περίπτωση της αποβολής, αλλά με τη συνολική πονηρή και ξεδιάντροπη διαιτησία του. Το ότι η εκτέλεση αποφεύχθηκε, οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην ομάδα του ΠΑΟΚ. Στον κόουτς και στους παίκτες του. Ήταν όλοι τους άψογοι σε όλα. Καθαρό μυαλό, πάθος, σοβαρές και αποφασιστικές αντιδράσεις, πειθαρχία και απόλυτος συντονισμός. Ο Γλύκος ήταν σταθερός. Μαχητής όπως πάντα ο Μάτος. Αυτή τη φορά πολύ καλός ο Βαρέλα, το ίδιο και ο Κρέσπο. Σε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του ο Λέοβατς. Ο Τσίμιροτ σε λαμπρή φόρμα. Δεν κρίνονται, λόγω της αποβολής του ο Αθανασιάδης και του τραυματισμού του ο Κάμπος.
Ο Πέλκας ανάμεσα στους κορυφαίους μαζί με τον Μυστακίδη. Χασογκόλης σε απίστευτα τετ α τετ με παιδαριώδη τελειώματα που ευτυχώς δεν απέβησαν μοιραία ο Σάκχοφ. Αλήθεια δεν μπορούμε να εξηγήσουμε την προτίμηση του κόουτς στο πρόσωπο του, με τον Κάνιας στον πάγκο (μοιάζει λίγο με ποδοσφαιρικό ανέκδοτο η περίπτωση). Πολύ καλός στο πρώτο ημίχρονο ο Μπίσεσβαρ, όπως και ο Μαλεζάς σαν αλλαγή. Για τη διαιτησία τα είπαμε. Ασορτί με τον απίθανο Καλογερόπουλο και ο επόπτης, που μπροστά του τράβηξε τα μύρια όσα αντιαθλητικά μαρκαρίσματα ο Μυστακίδης. Θριαμβευτική λοιπόν νίκη, κόντρα σε διαιτητή - ληστή από έναν ΠΑΟΚ που κατέθεσε μεγάλη ψυχή. Θα μου πείτε εκεί στον ΠΑΟΚ δεν γνώριζαν ποιος ήταν ο Καλογερόπουλος; Μάλλον το γνώριζαν, αλλά και τι μπορούσαν να κάνουν από τη στιγμή που επιτροπή της … «εξομάλυνσης» τον επανέφερε στο προσκήνιο. Πιθανότατα αυτοί που τον διόρισαν, να πίστευαν ότι δεν θα ξαναρχίσει τα ίδια με το παρελθόν. Δυστυχώς όμως ο λύκος δεν αλλάζει τομάρι.
ΥΓ 1: Μήπως είδατε το οφσάιντ χθες που σφυρίχτηκε ο Κάλβο, καλυπτόμενος από τη μισή ομάδα του Ολυμπιακού;
ΥΓ2: Ανεξήγητη κι αιφνιδιαστική η… «απομάκρυνση» Περέιρα.
