Θύμισε τον ΠΑΟΚ του Αυγούστου

Ο ΠΑΟΚ του Αυγούστου επέστρεψε. Εμφανίστηκε ξανά χθες το βράδι, στη Βρετάνη, στη Γαλλία.

Η ομάδα που αντιμετώπισε την Γκινγκάμπ δεν θύμιζε σε τίποτε την ομάδα που έπαιξε με τον ΟΦΗ, με την Ντιναμό Μινσκ, με τον Παναιτωλικό.

Ο ΠΑΟΚ της δεύτερης αγωνιστικής στους ομίλους του EuropaLeague ήταν αγνώριστος. Δεν είχε συνοχή, δεν ήταν συμπαγής, δεν ήταν οργανωμένος στη μεσοαμυντική του λειτουργία, δεν είχε τρεξίματα, δεν είχε αλληλοκαλύψεις, δεν είχε ρυθμό, έκανε εύκολα το λάθος, του έλειπε η κυκλοφορία.

Κόντρα στην Γκινγκάμπ ο ΠΑΟΚ δεν είχε ούτε ταχύτητα. Οι Γάλλοι αναπτυσσόταν με πολύ μεγάλη ευκολία, έτρεχαν στην επίθεση έχοντας τους παίκτες του ΠΑΟΚ συνήθως πίσω τους, τους παρουσιαζόταν συνεχώς ευκαιρίες για να δημιουργήσουν εξαιτίας των πολύ αργών αντιδράσεων των αντιπάλων τους.

Απέναντι στην, υποτίθεται, ασθενέστερη ομάδα του ομίλου του, ο ΠΑΟΚ ήταν απογοητευτικός. Εμφάνισε όλες εκείνες τις αδυναμίες που είχε στα τέλη του Αυγούστου και ανάγκαζαν τους πάντες να είναι προβληματισμένοι, επιφυλακτικοί σχετικά με το πού μπορεί να φτάσει η ομάδα του Αγγελου Αναστασιάδη.

Εκανε πολύ άσχημη εμφάνιση ο ΠΑΟΚ, σε ένα παιχνίδι που ήταν κρίσιμο, που ήξερε ότι κερδίζοντάς το χτίζει βάσεις για να είναι με πολλές πιθανότητες αυτός μεταξύ των δύο ομάδων που θα περάσουν στην επόμενη φάση της διοργάνωσης.

Δικαιολογίες δεν υπάρχουν για την ομάδα του Αγγελου Αναστασιάδη, που πήγε στη Γαλλία έχοντας τα πάντα υπέρ της. Προερχόταν από εξαιρετικές εμφανίσεις και άνετες νίκες, ενώ δεν είχε και τίποτε να σκεφτεί σχετικά με την επιστροφή της, αφού ήταν γνωστό ότι αναβλήθηκε η επόμενη αγωνιστική υποχρέωση.

Συνεπώς, δεν συνέτρεχε λόγος διαχείρισης, ούτε υπήρχε καμία αφορμή για να έχουν, έστω, στο πίσω μέρος του μυαλού τους οι παίκτες του ΠΑΟΚ το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και να μην είναι απολύτως συγκεντρωμένοι στο ματς με την Γκινγκάμπ.

Από όποια πλευρά και να το δει κανείς, είναι πάρα πολύ δύσκολο να βρει μια εξήγηση, πόσο δε να δικαιολογήσει τον ΠΑΟΚ για την απογοητευτική εμφάνιση στη Γαλλία. 

Η ήττα από την Γκινγκάμπ ήταν ένα πολύ σκληρό μάθημα για τον ΠΑΟΚ. Ήταν μια υπενθύμιση για όσους πιστεύουν ότι είναι όλα ρόδινα, πως δεν θα πρέπει να παρασύρονται, δεν θα πρέπει να βιάζονται, δεν θα πρέπει να παίρνουν τα μυαλά τους αέρα.

Κι όλα αυτά γιατί ο ΠΑΟΚ είναι μια καινούργια ομάδα, η οποία αλλάζει αγωνιστική φιλοσοφία, προσπαθεί να ανταποκριθεί σε στοιχεία τα οποία βάζει ο νέος προπονητής κι όλα αυτά δεν γίνεται να αποδώσουν τόσο γρήγορα.

Μπορεί στη διάρκεια του Σεπτεμβρίου να έβγαλε ένα μεγάλο μέρος των θετικών στοιχείων που διαθέτει ο ΠΑΟΚ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι μια ομάδα έτοιμη για να σταθεί με διάρκεια και σταθερότητα σε υψηλό επίπεδο.

Αλλωστε, οι περισσότεροι από αυτούς που σχολιάζουν την πορεία του ΠΑΟΚ τον Σεπτέμβριο, δεν κρύβουν την έκπληξή τους για το πόσο δυνατός εμφανίστηκε, ενώ δεν υπήρχε κανένα στοιχείο που να προδιαθέτει ότι μπορεί να συμβεί αυτό.

Γι’ αυτό, ας μην ξαφνιαζόμαστε βλέποντας τον ΠΑΟΚ να βγάζει όλες αυτές τις αδυναμίες που έβγαλε χθες το βράδι. Όπως τον είδαμε να βγάζει πολλά θετικά στοιχεία, έτσι θα έχει και κακές βραδιές, όσο θα προσπαθεί να φτάσει σε ένα επίπεδο που θα του επιτρέπει να είναι πιο σταθερός και πιο έτοιμος να ανταποκρίνεται με τον ίδιο τρόπο σε κάθε ματς.