Θα αντέξει ο Μπίκας ή θα γίνει… Βασσάρας;

INFO

Οι … παροικούντες την ποδοσφαιρική μας Ιερουσαλήμ, αναφερόμενοι στην… «νέα τάξη πραγμάτων» και στο θεσμικό μόρφωμα που ανέλαβε να εξυγιάνει το ελληνικό ποδόσφαιρο θεωρούν ότι όλα θα εξαρτηθούν από το αν και κατά πόσο θα αντέξει ο Μπίκας το πρέσινγκ και το καπέλωμα από τον Θόδωρο Θεοδωρίδη.

Το ότι ο Σταύρος Κοντονής αυτοπαγιδεύτηκε και οδηγήθηκε σε μια μυστηριώδη, απρόβλεπτη και αποδεδειγμένα λαθεμένη «διαχείριση» της κατάστασης που προκλήθηκε, μετά την απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου και την αναβολή των εκλογών της ΕΠΟ, δεν αμφισβητείται από κανένα. Το αν το μετάνιωσε δεν θα το μάθουμε ποτέ. Και αυτό γιατί θεωρείται υπερβέβαιο ότι σύντομα θα απομακρυνθεί από τον χώρο με τον επικείμενο ανασχηματισμό. Ίσως και τιμητικά αναβαθμιζόμενος.

Ως εκ τούτου οι συνέπειες – θετικές ή αρνητικές – της τελευταίας απερίσκεπτης συμπεριφοράς του θα τις διαχειριστεί ο διάδοχος του. Εκείνο όμως που μένει σαν τελευταία εικόνα και εκθέτει το μαχητικό πολιτικό, είναι σαφέστατα ο κάπως αφελής και απροσχημάτιστος τρόπος του να καλέσει τους μέχρι πρότινος υπερασπιστές των δυνάμεων του σκότους και σκληρούς αντιπάλους του, να αναλάβουν την εξυγίανση του χώρου.

Με δυο λόγια κάλεσε τον λύκο να φυλάξει τα πρόβατα. Κάπως έτσι μοιάζει το πράγμα,  άσχετα  με το πως θέλουν να το παρουσιάσουν ορισμένοι. Και αυτό γιατί οι πρώτες διαπιστώσεις από τη μέρα που ανέλαβε το δίδυμο Θεοδωρίδη – Κουτσοκούμνη προς αυτή την κατεύθυνση και άποψη οδηγούν. Στο ότι δηλαδή οι  κινήσεις τους δεν διέφεραν σε τίποτα από τις αντίστοιχες θολές και γκρίζες του παρελθόντος.

Η ασυδοσία των υποδίκων, οι διορισμοί κατόπιν των εντολών της ερυθρόλευκης παράγκας και η ντεφάκτο αναγνώριση της επικυριαρχίας του Ολυμπιακού, ήταν οι πρώτες επισημάνσεις και ενδείξεις. Θα έλεγε κανείς ότι αυτή η υπόθεση με την περίεργη «βραδυπορία» που επιδείχθηκε από μέρους του διδύμου, έμοιαζε να εξυπηρετεί συγκεκριμένους στόχους και συγκεκριμένα συμφέροντα.

Όπως επί παραδείγματι να δοθεί ο χρόνος σε κάποιους, οι οποίοι είχαν  εκκρεμότητες και έπρεπε να τις κλείσουν  επισπεύδοντας τις λαθροχειρίες τους, για να διασφαλίσουν «κεκτημένα» και βαθμολογικές διαφορές μέσα στο νέο πρωτάθλημα.Είναι αλήθεια πως ενώ μπορούσαν, οι δύο υπεύθυνοι δεν το έκαναν. Δεν έδωσαν δηλαδή μια απλή εντολή σε όλους αυτούς τους επικίνδυνους και παρασκηνιακούς παράγοντες, να σταματήσουν άμεσα τη δραστηριότητά τους και να απομακρυνθούν πάραυτα από τον χώρο.

Και όχι μόνο δεν το έκαναν, αλλά με την απαθή συμπεριφορά τους, τους επέτρεψαν  να συνεχίσουν την κακοποιό δράση τους και να ενεργοποιήσουν  όλους τους εκτελεστές συμβολαίων  (διαιτητές και  επόπτες) της θρυλικής παράγκας. Έφτασαν στο σημείο επί των ημερών τους  - έστω των πρώτων ημερών – να επαναφέρουν ακόμη και τον Παππά και να επιτρέψουν σκανδαλίζοντας και προκαλώντας τη φίλαθλη κοινή γνώμη, σε  στημένους παρατηρητές διαιτησίας να βαθμολογούν και να συγκαλύπτουν  διαιτητές που προκάλεσαν απροσχημάτιστα, αλλοιώνοντας αποτελέσματα αγώνων (Λαμπρόπουλος, Δελφάκης, Αρετόπουλος).

Σήμερα λοιπόν ερχόμαστε να σταθούμε απέναντι στη «νέα κατάσταση» περιμένοντας και προσδοκώντας θεαματικές και ριζικές  αλλαγές. Επειδή πιστεύουμε ότι οι προθέσεις του ολιγομελούς σχήματος υπό την προεδρία ενός πανάσχετου με τον χώρο (όπως ο ίδιος δήλωσε) Πανεπιστημιακού Καθηγητή, θα ‘’εκπορεύονται’’  από τη Γενεύης – FIFA, Θεοδωρίδης – είμαστε επιφυλακτικοί για τη συνέχεια. Το ζητούμενο στη προκειμένη περίπτωση είναι αν ο γιος του Σάββα θα εξακολουθήσει να χειραγωγεί και να καθοδηγεί τα πάντα. Για τον ρόλο του Κουτσοκούμνη δεν γίνεται λόγος, από τη στιγμή που έχει αποδειχθεί ότι είναι διακοσμητικός και αυτοκόλλητος του «Τεό».

Η παρουσία του θεωρείται αναγκαία για να νομιμοποιήσει από πλευράς Παγκόσμιας Ομοσπονδίας το εγχείρημα  του πραξικοπήματος και των υπολοίπων εξελίξεων. Η επιλογή Μπίκα; Αποδεκτή από τη φίλαθλη κοινή γνώμη. Διάδοχος του Βασσάρα. Τον οποίο όπως αποκαλύφτηκε τον είχε ‘’φυτέψει’’ ο Θόδωρος Θεοδωρίδης για να διεκπεραιώσει ένα διάστημα ναρκοθετημένο. Μέσα στο οποίο κινδύνευε να αποσυντονισθεί τελείως μια συγκεκριμένη ομάδα. Ο Βασσάρας  μπήκε σαν αρχιδιαιτητής με την προϋπόθεση να έχει το πάνω χέρι στις περιπτώσεις που οι δύο άλλοι αρχιδιαιτητές,  Σαραϊδάρης και Γκρούτσης δεν συμφωνούσαν.

Ο Κύρος όσες φορές κλήθηκε σε ένα τέτοιο ρόλο για να κλείσει τη διαφωνία και να μετρήσει η δική του γνώμη, δεν έκανε τίποτε άλλο από αυτό που εξυπηρετούσε τον Ολυμπιακό και σαφέστατα  ικανοποιούσε και τον άνθρωπο που τον έχρισε με αυτό το αξίωμα. Το πρόβλημα και το ερώτημα στην προκειμένη περίπτωση με τον διορισμό του Γιώργου Μπίκα είναι το αν και κατά πόσο θα αντέξει σε αυτόν τον ρόλο και στο ιδιότυπο πρέσινγκ του Θόδωρου Θεοδωρίδη.  

Ίσως τις πρώτες μέρες να έχει μια σχετική ελευθερία κινήσεων και να καταφέρει να πετάξει στα σκουπίδια όλα τα μιάσματα ή τα περισσότερα της στρούγκας της ΚΕΔ. Θα είναι ένα κέρδος. Από εκεί και πέρα δεν βάζουμε το χέρι μας στο Ευαγγέλιο για ριζικές αλλαγές και ανατροπές συστημάτων. Το βαθύτατο αθλητικό παρακράτος θα παραμένει όρθιο όσο ο γιος του Σάββα παραμένει  ισχυρός στη Γενεύη. Από εκεί θα  κατευθύνει θα  παρεμβαίνει και ρυθμίζει τα πάντα εξυπηρετώντας μονόδρομα την ομάδα του πατέρα του, της καρδιάς του και του Πειραιά.