Τεστ αξιοπιστίας και σταθερότητας
Είδα μόνο το φινάλε του αγώνα του Ολυμπιακού με τον Παναιτωλικό, κι αυτό γιατί ήμουν υπερβέβαιος για το αποτέλεσμα (φυσιολογικό ή αλλοιωμένο, πάντως προδιαγεγραμμένο).
Είτε λόγω της διαφοράς δυναμικότητας των δύο ομάδων, είτε γιατί αν κάτι θα «στράβωνε» για τους γηπεδούχους, θα έπρεπε να τηρηθεί με θρησκευτική ευλάβεια το νομοτελειακά –και εθιμικά- κατοχυρωμένο και καθιερωμένο δικαίωμα της ομάδας του λιμανιού να απαγορεύεται να την κερδίσουν οι αντίπαλοί της στους εντός της ελληνικής επικράτειας αγώνες της.
Αυτό το τελευταίο βέβαια δε χρήζει ιδιαίτερης ερμηνείας ούτε και λεπτομερών εξηγήσεων, τη στιγμή που όλοι γνωρίζουν τι πρόκειται να συμβεί όταν η ερυθρόλευκη… «αρμάδα» (προπονητών, αστέρων και διαιτητών-εκτελεστών που παρελαύνουν τα τελευταία χρόνια από το λιμάνι) σκοντάψει κάπου και υπάρχει κίνδυνος να χάσει το παιχνίδι.
Οι συνταγές είναι γνωστές πανελληνίως. Τα πέναλτι και οι αποβολές σε πρώτη ζήτηση κι αν χρειαστεί να πάρουμε και τους βαθμούς στα χαρτιά, ακόμη και ένα πρωτάθλημα, όπως αυτό του Βάλνερ, όπως επίσης θα γινόταν και στην περίπτωση της Τούμπας –αν δεν επενέβαινε ο Σαββίδης- με τους γαύρους στον πάγκους των ερυθρολεύκων σαν αφορμή. Πρόσφατα βέβαια έχουμε και το βέτο στη Λεωφόρο με το Σαββίκο να αρνείται κατηγορηματικά να αγωνιστεί απέναντι στον Παναθηναϊκό εξαιτίας της πράσινης βέβαια καφρίλας.
Είδα λοιπόν μόνο τα τελευταία λεπτά ακούγοντας συγχρόνως και τις δηλώσεις των δυο προπονητών. Το τι μου έμεινε; Η εντύπωση ότι κάτι το ιδιαίτερο είχε συμβεί και σε αυτό το παιχνίδι. Η ενημέρωσή μου στη συνέχεια από συναδέλφους επιβεβαίωσε τα χειρότερα. Είχαμε μία αποκρουστική και πάλι διαιτησία και αυτή τη φορά από το Σαλονικιό (!!!) Γιάννη Παπαδόπουλο.
Ο Βορειοελλαδίτης ρέφερι από τη νέα φουρνιά των «φονικών όπλων» της θρυλικής «παράγκας» επιβεβαίωσε κατά τον πλέον τραγικό τρόπο τις υποψίες ότι οι διάδοχοι του Σπάθα και οι κλώνοι του Δημητρόπουλου, του Γιάχου και του Καλογερόπουλου πήραν τη σκυτάλη στα χέρια τους. Εμεινα βέβαια σε αυτή την εντύπωση και εξαιτίας του γεγονότος ότι ο ομιλητικότατος Γιάννης Ματζουράκης ήταν λακωνικός και οργισμένος.
Και το κυριότερο: Στον προϊδεασμό μου για το έγκλημα που συντελέστηκε βοήθησαν οι… «ουρανομήκεις» αποδοκιμασίες των τραγικά απελπισμένων αλλά και οργισμένων οπαδών του γίγαντα με τα πήλινα πόδια.
Υποσημείωση σημαντική η… «συμπεριφορά» του εκπροσώπου της NOVAκαι σχολιαστή, ο οποίος έκλεισε τα αυτιά του σε αυτές τις βροντώδεις κραυγές αποδοκιμασίας, δεν αναφέρθηκε ούτε ένα δευτερόλεπτο στο περιστατικό και ασχολήθηκε ο αθεόφοβος με το νέο ρεκόρ που έσπασε ο… Θρύλος με τη νέα του νίκη.
Τώρα το τι ρεκόρ σπάει, εμείς το έχουμε επισημάνει από καιρό και το έχουμε καταγράψει προειδοποιώντας τους πανέλληνες ότι αυτή η ομάδα πάει για ρεκόρ Γκίνες στις σφαγές των αντιπάλων της.
Αυτά λοιπόν μου «έμειναν» από τα τελευταία λεπτά της χθεσινής εκτέλεσης του άμοιρου Παναιτωλικού και τα οποία στη συνέχεια συμπλήρωσα, από την ενημέρωση των συναδέλφων μου, οι οποίοι με πληροφόρησαν για τα ανδραγαθήματα του νεαρού Σαλονικιού και «ταλαντούχου» Παπαδόπουλου.
Για τον οποίο η στήλη βέβαια είχε αφιερώσει μικρό σχόλιο όταν πρωτοδιορίστηκε σε παιχνίδι Κυπέλλου των ερυθρολεύκων με το Φωστήρα και τότε είχε διαπράξει παρόμοια διαιτητικά κακουργήματα. Πέρασε λοιπόν στις εξετάσεις και συνεχίζει ολοταχώς για την εξέλιξη, μέχρι διεθνοποίησης, την οποία υπόσχεται το ερυθρόλευκο σύστημα, σε συνεργασία με τον γιο του κ. Θεοδωρίδη και άμεσο συνεργάτη του συλληφθέντος για δωροδοκία, Μισέλ Πλατινί.
Τώρα σε ό,τι έχει σχέση με τον τίτλο και με το θέμα του σημερινού μας σχολίου, δεν έχουμε και πολλά να πούμε. Απλά θέλουμε να επισημάνουμε ότι το σημερινό παιχνίδι στη Λιβαδειά για τον Ιγκόρ Τούντορ και για τους παίκτες του αποτελεί ένα πραγματικό τεστ αξιοπιστίας και σταθερότητας.
Όπως εξελίσσεται το φετινό πρωτάθλημα-κουρελού (όπως και όλα τα παλιά), οι ευκαιρίες που θα τους δοθούν είναι λίγες και θα πρέπει να τις αρπάξουν από τα μαλλιά.
Δεν υπάρχουν περιθώρια για απώλειες βαθμών και άλλα αποθέματα αποδοχής και ανοχής για μια διπρόσωπη ομάδα, της οποίας οι μεταμορφώσεις κουράζουν και έχουν στην κυριολεξία εξουθενώσει τον κόσμο της.
Πιστεύουμε ότι και ο κόουτς και οι παίκτες βλέπουν και τους ανησυχεί ότι η Τούμπα άρχισε να αδειάζει. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο και με αφετηρία την ευρωπαϊκή τους επιτυχία επιβάλλεται να κινηθούν προς την κατεύθυνση μιας ειλικρινούς αυτοκριτικής και μιας αυτοσυγκέντρωσης και συσπείρωσης.
Από την πλευρά τους λοιπόν αναμένεται να στείλουν ένα μήνυμα στον κόσμο τους ότι επανακάμπτουν αγωνιστικά και ότι από εδώ και πέρα η αστάθεια, η αβεβαιότητα και οι οβιδιακές μεταμορφώσεις ανήκουν στο παρελθόν.
Όσο για τον διαιτητή της Λιβαδειάς, τον κ. Αρετόπουλο; Τα είπαμε χθες και το μόνο που έχουμε να προσθέσουμε είναι ότι ανήκει στο ίδιο κλαμπ των ερυθρόλευκων ορκισμένων καμικάζι.
