Τέσσερις αδυναμίες, μόνιμα οι ίδιες... Δυστυχώς, η ποιότητα δεν διδάσκεται
Προσωπικές γκάφες, ευπάθεια στα “στημένα”, δυσκολία στην ανάπτυξη, απώλεια πολλών ευκαιριών. Αυτά είναι τα τέσσερα αγωνιστικά προβλήματα του φετινού ΠΑΟΚ και παρουσιάστηκαν όλα μαζί, για μία ακόμη φορά, στον χθεσινό αγώνα της Τρίπολης.
Γκάφες έγιναν τρεις. Δύο από τον Κόστα και μία από τον Γλύκο και στοίχισαν το δεύτερο γκολ. Ο Γλύκος χάνει την μπάλα σε μια όχι ιδιαίτερα δύσκολη απόκρουση και παραχωρεί το κόρνερ. Ο Κόστα “κοιμάται', “χάνει” τον Σανκαρέ και ο ΠΑΟΚ δέχεται ένα ακόμη επώδυνο γκολ από “στημένο”. Στη δεύτερη γκάφα του Κόστα, επωφελείται ο Μάσα, αποφεύγει τον Γλύκο, του φεύγει όμως η μπάλα και ο ΠΑΟΚ αποφεύγει τον διασυρμό με ένα τρίτο γκολ.
Από την άλλη πλευρά, έχουμε πάλι την απέλπιδα και μάταια προσπάθεια να “πατήσει” η ομάδα με καλό συνδυασμό την αντίπαλη περιοχή και να αξιοποιήσει τους γκολτζήδες της. Ο Αθανασιάδης ταλαιπωρείται μόνος και αβοήθητος, όπως και ο Ζάιρο, πριν αποχωρήσει για να του δώσει τη θέση του, ο Ροντρίγκες είναι κινητικός αλλά δεν βγαίνει ποτέ σε θέση βολής και ο παίκτης στον οποίο “βγαίνουν” τέσσερις καλές ευκαιρίες είναι ο Μακ, ο οποίος, όμως, θέλει σώνει και καλά να σκοράρει, προτιμά να σουτάρει αντί να περάσει την μπάλα σε αμαρκάριστους συμπαίκτες του και, τελικά, χάνει και τις τέσσερις.
Και όμως. Ο ΠΑΟΚ είχε προηγηθεί σε ένα σχετικά καλό πρώτο ημίχρονο γι' αυτόν, θα μπορούσε να πάει στα αποδυτήρια με δύο γκολ διαφορά και τίποτε δεν έδειχνε αυτό που επρόκειτο να συμβεί στο δεύτερο. Λες και είναι όλα τα λάθη... προγραμματισμένα, συνέβησαν για μία ακόμη φορά και οδήγησαν σε μια ήττα με “ανάποδη” ανατροπή, για την οποία όλοι οι παίκτες που αγωνίστηκαν χθες πρέπει να ντρέπονται. Πιο ευνοικές συνθήκες για να κερδίσουν τον Αστέρα δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν. Φρόντισαν να τις “καταστρέψουν” μόνοι τους σε μια απόλυτα επιτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας...
Ο Τούντορ είπε μπροστά στην κάμερα του συνδρομητικού καναλιού ότι το δεύτερο ήταν το χειρότερο φετινό ημίχρονο της ομάδας και ότι θα μιλήσει με τους παίκτες για να διαπιστώσει τι συνέβη. Το το τι συνέβη το είδε, όπως το είδαμε όλοι μας και δεν πιστεύω ότι περιμένει να το πληροφορηθεί από τους παίκτες. Προφανώς θα τους ρωτήσει γιατί επανέλαβαν τα ίδια λάθη. Οπότε, αναρωτιέμαι τι σόι απαντήσεις περιμένει να πάρει.
Αν ο Μακ, ο Κόστα, ο Γλύκος και όλοι οι υπόλοιποι του πουν “κόουτς, τόσο ξέρουμε, τόσο κάνουμε, τόσο μπορούμε, τόσο παίζουμε”, τι θα κάνει; Θα τους αγγίξει με ένα μαγικό ραβδί για να τους μετατρέψει σε παικταράδες; Η, μήπως, θα τους μάθει ξαφνικά πώς να μαρκάρουν, πώς να αποφεύγουν τα παιδαριώδη λάθη, πώς να βγάζουν ωραίες επιθέσεις και πώς να μη χάνουν τη μια ευκαιρία μετά την άλλη; Οι δυνατότητες μιας ομάδας είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ποιότητα των παικτών που απαρτίζουν το ρόστερ. Κι όταν ισχύει το “ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος”, ό,τι και να διδάξει ένας προπονητής πάει στον βρόντο...
Είπε χθες ο Τούντορ ότι διδάσκει στην προπόνηση... αυτοσυγκέντρωση για τα “στημένα”. Αστεία πράγματα. Αν διδασκόταν η αυτοσυγκέντρωση και αν μπορούσε να γίνει κτήμα των παικτών, δεν θα έμπαινε ποτέ γκολ από “στημένο”. Αλλά παγκοσμίως ισχύει ότι τα περισσότερα από το 50% των γκολ επιτυγχάνονται από κόρνερ, φάουλ και πέναλτι. Συνεπώς, ας μη λέμε σαχλαμάρες...
Μια, όμως, που μιλάμε για διδασκαλία, σίγουρα και ο προπονητής του ΠΑΟΚ έχει ανάγκη να του διδάξει κάποιος ορισμένα πράγματα. Να του εξηγήσει, για παράδειγμα, ότι δεν είναι δυνατόν να μαρκάρει ο Κόστα το θηρίο που λέγεται Σανκαρέ, όταν είναι ένα κεφάλι πιο κοντός. Οτι δεν είναι δυνατόν να λέγεσαι ΠΑΟΚ και να παίζεις πανικόβλητος με μακρινές σέντρες για να αποφύγεις την ήττα. Οτι δεν είναι δυνατόν να διαθέτεις στην ομάδα σου δύο σούπερ σκόρερ, τον Μπερμπάτοφ και τον Αθανασιάδη και να μη βρίσκεις τρόπο για να τους αξιοποιήσεις όπως πρέπει.
Είπε ακόμη ο Κροάτης, στη συνέντευξη Τύπου, ότι δεν έχει αρκετούς ποιοτικούς επιθετικούς, παίκτες που να ξεχωρίζουν - όπως τόνισε - και να κάνουν τη διαφορά, όπως συμβαίνει σε κάθε μεγάλη ομάδα. Λάθος τεράστιο. Αν ο ΠΑΟΚ έχει κάποιους καλούς παίκτες, τους έχει στην επίθεση. Ο Μπερμπάτοφ, ο Αθανασιάδης, ο Μακ, ο Ροντρίγκες, ο Πέλκας, είναι ό,τι πιο ποιοτικό υπάρχει σ' αυτήν την ομάδα, μαζί με τον Τζιόλη και τον Κάτσε. Ας “ψαχτεί” από εκεί και πέρα. Ας “ψαχτεί” για την ευκολία με την οποία ο Μπερτόλιο “αδειάζει” Κόστα και Βίτορ και πετυχαίνει το πρώτο γκολ του Αστέρα, μια που αναφέρθηκε σ' αυτή τη φάση. Κι ας καθίσει να σκεφτεί γιατί έμεινε το ρόστερ χωρίς ψηλούς και ταχείς κεντρικούς αμυντικούς...
Ετσι ή αλλιώς, πάντως, παίκτες και Τούντορ, αντί να ξορκίσουν τον “δαίμονα” της Τρίπολης, υποτάχτηκαν για μία ακόμη φορά, “ξενερώνοντας” χοντρά τον κόσμο. Και το “ξενέρωμα” δεν οφείλεται μόνο στην ήττα, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο ήρθε αυτή η ήττα. Εναν τρόπο χαζό και ανόητο, τον ίδιο που έφερε σχεδόν όλες τις ήττες που υπέστη έως σήμερα η ομάδα.
