Tapoutos...basket family!
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΣΤΕΛΙΟ ΠΑΡΘΕΝΑΚΗ
Υπάρχουν πολλά οικογενειακά storiesστο ελληνικό μπάσκετ. Άλλα έχουν γράψει μεγαλύτερη, άλλα μικρότερη ιστορία. Αυτή των Γιάννη και του Χρήστου Ταπούτου εμπεριέχει μεγάλη δόση τρέλας και μπασκετικού ταλέντου. Η σειρά αναφοράς στα ονόματα πηγάζει από την ηλικία του καθενός , αφού ο Γιάννης είναι μεγαλύτερος.
Ο Χρήστος παίζει επαγγελματικό μπάσκετ από τα 17α του, συμπλήρωσε 16 χρονιά καριέρας. «Πάντοτε τον κέρδιζα στα μονά μέχρι τα 10, αλλά μετά ο Γιάννης άρχιζε το ξύλο και νικούσε αυτός» είπε «εισαγωγικά» στη MetrosportoΧρήστος, που έχει περάσει από Άρη, ΠΑΟΚ και Ηρακλή. Ουδέποτε έκρυψε ότι είναι φίλαθλος των «κιτρίνων». Τα δύο αδέρφια ήταν μαζί ήταν μαζί στον Άρη από μικρή ηλικία, συνέχισαν στον Αχιλλέα Τριανδρίας, έως ότου ο Χρήστος μεταγραφεί στην Νήαρ Ηστ. «Από 8 και από τα 10 ουσιαστικά ήμασταν μαζί στον Άρη και στον Αχιλλέα Τριανδρίας. Η αγάπη μας για το μπάσκετ είναι δεδομένη, αλλά ποτέ δεν το είδαμε ανταγωνιστικά και ο ένας στήριζε τον άλλον», ξεκαθάρισε ο Γιάννης. «Πακέτο πηγαίναμε, απλά ο Χρήστος είχε μεγαλύτερο ταλέντο», συμπλήρωσε.
Ο βενιαμίν Χρήστος θυμήθηκε ότι… «Οι πρώτες προτάσεις ήταν από τον ΠΑΟΚ και τον Ηρακλή, αλλά τελικά πήγα στην Νήαρ Ηστ για 2 χρόνια». Πλέον βαδίζει στο 32ο έτος της ηλικίας του, εντάσσεται στις παλιές καραβάνες. Όσο για το Γιάννη; «Η αλήθεια είναι ότι το όνειρό μου ήταν να σπουδάσω σε αμερικάνικο κολέγιο, αλλά δε με άφησε η μητέρα μου και ήταν κυρίως θέμα ψυχολογίας».
Η κοινή διαδρομή τους κράτησε επτά χρόνια. Έπειτα, ο καθένας πήρε τον δρόμο του. «Σαν αδέλφια βρισκόμασταν τυφλά μέσα στο παρκέ, είχαμε κάνει πολύ καλή χρονιά με τον Αχιλλέα Τριανδρίας, στα παιδικά και εφηβικά, είχαμε κάνει πολύ καλές χρονιές», είπε ο Χρήστος. Σημειωτέον, επί ημερών τους, για πρώτη φορά ο Αχιλλέας βρέθηκε σε τελική φάση πρωταθλήματος «Έμαθα τόσα χρόνια να βλέπω αυτούς που είχα από κάτω μου. Έκανα λάθη, τα οποία και μετανιώνω. Θα μπορούσα να παίξω ένα επίπεδο παραπάνω, αλλά να λέμε… Δόξα Τω Θεώ. Στα 18 σκεφτόμουν αλλιώς, τώρα ωρίμασα και σκέφτομαι διαφορετικά. Οι επιλογές πλέον είναι για την οικογένειά μου. Το θετικό είναι ότι και η γυναίκα μου η Αναστασία είναι μπασκετική και με έχει βοηθήσει πολύ. Είμαι ικανοποιημένος από τα οικονομικά και δεν έχω παράπονο από τη μέχρι τώρα καριέρα μου», είπε ο Χρήστος.
Ο Γιάννης λειτουργούσε ως σύμβουλος, απλώνοντας ασπίδα ασφαλείας, αλλά με σκληρή κριτική στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις. «Τον στήριζα, συμβουλεύαμε ο ένας τον άλλον. Ταιριάζαμε σαν χαρακτήρες και δεν είχαμε κόντρες. Προσωπικά, μετάνιωσα για το γεγονός ότι δε ρίσκαρα να πάω στην Αμερική και όταν ξεκίνησα να δουλεύω, δεν είχα την ανάλογη ψυχολογία. Είμαι πολύ ικανοποιημένος όμως που ένας από τους δύο έκανε επαγγελματική καριέρα», είπε.
Βαθιά μέσα του, ο Χρήστος νιώθει ότι… «το μπάσκετ με έκανε καλύτερο σαν άνθρωπο», ξεχωρίζοντας τη κατάκτηση του πρωταθλήματος με την ΑΕΚ, το χρυσό μετάλλιο με την Εθνική Νέων. Βέβαια, το όνειρό του πραγματοποιήθηκε όταν «έπαιξα στον Άρη, που ήταν, αλλά όχι με τις συνθήκες που ήθελα», είπε με παράπονο.
Τα μονά και οι μπασκετικές αναλύσεις
Πίσω από τις μονομαχίες του στα παραδοσιακά «μονό», κρύβεται ολόκληρο παρασκήνιο. «Μέχρι τα 10 κέρδιζα εγώ, μετά ο Γιάννης επιστράτευε άλλα μέσα», είπε γελώντας ο Χρήστος. «Το μπάσκετ είναι τρόπος ζωής, σε βοηθάει να συνεργάζεσαι και σε επίπεδο οικογενειακό, τα αδέλφια δεν πρέπει να το βλέπουν ανταγωνιστικά. Εμείς δεν είχαμε ανταγωνισμό…» λέει ο Γιάννης που θα ξεκινήσει στις Σχολές Προπονητικής με σκοπό να γίνει τεχνικός.
Ένας προβληματισμός που ήδη κυριαρχεί στο μυαλό του Χρήστου, σχετίζεται με τα χρόνια που θα ακολουθήσουν της μπασκετικής καριέρας«Δεν ξέρω τι θα κάνω όταν σταματήσω. Να φανταστείτε ότι με τη γυναίκα μου κάνουμε και μπασκετικές αναλύσεις, είναι μεγάλη η βοήθεια της. Είμαστε 14 χρόνια μαζί. Υπάρχει και αυτός ο τρόπος ζωής , ο οικογενειακός , οποίος με καλύπτει και μου ταιριάζει». Επί του παρόντος, είναι ξεκάθαρο ότι θα συνεχίσει στο εξωτερικό. Ήδη έχει αγωνιστεί σε Νήαρ Ηστ, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ηρακλής, Άρης, Πανιώνιος, Νίμπουργκ, Ολίν. «Το μέλλον μου είναι στο εξωτερικό, πολύ δύσκολα να γυρίσω στην Ελλάδα», είπε με απόλυτο ύφος.
Ουδέποτε δείλιασε εξάλλου μπροστά σε μια πρόκληση. «Ο Χρήστος είχε άγνοια κινδύνου. Γυάλιζε το μάτι του μέσα στο γήπεδο, γι’ αυτό πέτυχε… Εγώ ήμουν έτσι εκτός γηπέδου», είπε ο Γιάννης. Είναι αδέρφια αλλά προσεγγίζουν διαφορετικά, αρκετά ζητήματα εντός κι εκτός παρκέ. Ο Χρήστος θα γυρίσει στην Ελλάδα μόνο όταν θα κλείσει την καριέρα του… «Πολύ δύσκολο να γυρίσω για τα επόμενα δύο χρόνια, να μην πω μεγάλες κουβέντες θα είμαι εκτός Ελλάδας», είπε ο Χρήστος που πλέον απολαμβάνει και την οικογενειακή ζωή παρέα με τη σύζυγό του και τις κόρες του. «Είμαι μεγάλη υπόθεση η οικογένειά μου», είπε. Μάλιστα, έχει χαράξει τα ονόματα από τις κόρες του στο δεξί χέρι… Ο Γιάννης αργεί ακόμα, για τέτοια πράγματα… «Κάθε πράγμα στον καιρό του», απάντησε.
Στην μεγάλη οικογένεια του μπάσκετ θα ανήκουν πάντα, γιατί έτσι έμαθαν.
