Τα συμπεράσματα του τελικού
Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι και πάλι κάτοχος του βαρύτιμου τροπαίου. Κατόρθωσε να γράψει ιστορία, αφού κατάφερε να γίνει για δεύτερη σερί χρονιά η ομάδα με δύο σερί τίτλους της μεγαλύτερης διασυλλογικής διοργάνωσης.
Από την Μίλαν του 1989 και 1990, καμία ομάδα δεν μπόρεσε να τα καταφέρει. Μέχρι τη φετινή Ρεάλ Μαδρίτης του Ζινεντίν Ζιντάν.
Ποια είναι όμως τα συμπεράσματα που προκύπτουν μετά τον μεγάλο τελικό του Κάρντιφ;
1) Το πρώτο συμπέρασμα είναι πώς καταρρίπτεται ο μύθος ή ο κανόνας ότι οι άμυνες φέρνουν τους τίτλους. Η Γιουβέντους μπορεί να στηρίχθηκε κατά βάση στην αμυντική της λειτουργία από την αρχή της χρονιάς ως το φινάλε, ωστόσο η επίθεση φέρνει τα γκολ, όπως έγινε στο χθεσινό παιχνίδι.
Ετσι, ήρθε και ο τίτλος. Οι τρεις στόπερ μπροστά από τον Μπουφόν δεν έφεραν αποτέλεσμα. Αλλωστε, η Ρεάλ σκόραρε σε όλα τα φετινά της ματς στο CL! Εβαλε συνολικά 36 γκολ, σε 13 παιχνίδια. Σχεδόν 3 γκολ σε κάθε παιχνίδι δηλαδή...
Αποδείχθηκε επίσης ότι η Ρεάλ έχει μεγαλύτερη και πιο βαριά φανέλα έναντι της Γιουβέντους. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Η Ρεάλ έχει 12 τρόπαια σε 15 τελικούς. Οι "μπιανκονέρι" μόλις 2 σε 9 παρουσίες! Οι "μερένχες" χρειάστηκαν με διαιτητικές αποφάσεις να αποκλείσουν τη Μπάγερν στα προημιτελικά, ωστόσο είχαν σταθερότητα καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς.
2) Η ανεξήγητη πτώση της Γιουβέντους και η αγωνιστική της μετάλλαξη. Πολύ καλή στο πρώτο ημίχρονο, ανύπαρκτη στο δεύτερο μέρος. Κι αυτό οφείλεται εξ ολοκλήρου στην τακτική του Ζινεντίν Ζιντάν. Προφανώς, αποφάσισε να δώσει χώρο στο πρώτο ημίχρονο στη Γιουβέντους, να της επιτρέψει την κυκλοφορία της μπάλας.
Η Γιουβέντους έμεινε στο καλό πρώτο ημίχρονο, γιατί στο δεύτερο μέρος η Ρεάλ ήταν ισοπεδωτική. Ανέβηκε απότομα. Ανέλαβε τον έλεγχο. Ηταν η μόνη ομάδα στο γήπεδο. Αμυνα κάνεις στο κέντρο. Η Γιούβε δεν το έκανε στο δεύτερο.
Ειδικά, μετά το 2-1 του Κασεμίρο κατέρρευσε. Μετά το 3-1 τα παράτησε. Εκανε μία φάση σε όλο το δεύτερο μέρος. Δεν μπήκε ποτέ ξανά στο παιχνίδι.
Ολα έδειχναν Γιούβε. Περίμενα πραγματικά τη Γιουβέντους να μη χάσει αυτή την ευκαιρία. Να είναι πιο "διψασμένη" από ποτέ. Πιο έτοιμη.Ηταν μόνο για 45 λεπτά. Κι όμως, δεν το πήρε ούτε τώρα...
3) Η Ρεάλ είχε 56% κατοχή μπάλας έναντι 44% της Γιουβέντους. Εντυπωσιακό στατιστικό; Οι Μαδριλένοι είχαν 91% ακρίβεια στις μεταβιβάσεις τους! Αγγιξαν το τέλειο. Δεν έχαναν την μπάλα. Μεσαία γραμμή στην κυριολεξία για "φίλημα". Συν τοις άλλοις, ο Ζιντάν δικαιώθηκε με την επιλογή του να βάλει στην ενδεκάδα τον Ισκο, αντί του Μπέιλ.
Πάμε παρακάτω. Ο Ράμος ήταν απροσπέλαστος. Ο Τόνι Κρος ήταν για ένα ένα ακόμη παιχνίδι "όλα τα λεφτά". Η Ρεάλ έκανε τεράστια επιλογή με την απόκτηση του. Παίκτης στην κυριολεξία με "τιμόνι" στο γήπεδο. Οπως φυσικά κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τον Μόντριτς.
Αποκάλυψη είναι επίσης ο Κασεμίρο. Η συνεργασία των τριών άψογη, ενώ ο Ρονάλντο σε μία ακόμη μεγάλη φετινή αναμέτρηση έδωσε "παρών" (σ.σ. το πρώτο γκολ ήταν το 500ο της Ρεάλ στη διοργάνωση).
Το μυαλό του είναι πάντα στην εστία. Απόδειξη; Πέντε σερί χρονιές στους πρώτους σκόρερ της διοργάνωσης και συνολικά έξι τον αριθμό. Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών σε όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και πλέον κάτοχος ρεκόρ, αφού έχει σκοράρει σε τρεις τελικούς Champions League.
Θέλετε κι άλλα; Μην ξεχνάμε τον Μαρσέλο, που είναι ο κορυφαίος αριστερός ακραίος στον πλανήτη. Αντίθετα, η Γιουβέντους δεν είχε σε καλή και σταθερή μέρα τους καλούς της ποδοσφαιριστές. Αν εξαιρέσει κανείς τους Μάντζουκιτς και Αλβες δύσκολα θα βρεις διακριθέντα.
4) Οταν έχεις ταλέντο, μπορείς να καταφέρεις τα πάντα. Αρκεί να σε πιστεύουν. Αυτό συνέβη με την περίπτωση του Ζιντάν. Δεν είχε προπονητική εμπειρία. Μόνο στη δεύτερη ομάδα της Ρεάλ, αλλά και ως συνεργάτης του Αντσελότι.
Δεν είχε δουλέψει σε πρώτη ομάδα ως πρώτος προπονητής. Μπήκε απευθείας στα βαθιά, αναλαμβάνοντας ένα τεράστιο "καράβι" και αποδείχθηκε εξαιρετικός "καπετάνιος".
Η διαχείριση του Ρονάλντο φαίνεται στο γήπεδο. Ηταν πιο "φρέσκος", με καλό rotation και πιο ομαδικός φέτος από ποτέ. Από τις κινήσεις του στο γήπεδο, αλλά και τους πανηγυρισμούς του ακόμη, διαφαινόταν ότι φέτος ήταν διαφορετικός.
Εδειξε στον κάθε παίκτη ξεχωριστά, το πόσο σημαντική είναι η δουλειά, που πρέπει να κάνει στο γήπεδο και κατέκτησε 2 φορές το Champions League, πήρε τον τίτλο στην Ισπανία, μετά από 5 χρόνια, πήρε το Παγκόσμιο Συλλόγων, ενώ πήρε φυσικά και το ευρωπαϊκό Super Cup με επική ανατροπή κόντρα στη Σεβίλλη. Ο 7ος στην ιστορία του θεσμού, που το έχει κατακτήσει ως παίκτης κι ως προπονητής...
