Τα σημάδια της μοίρας, ο ηγέτης Παπασταθόπουλος και τα ματς "ορόσημο"
Οχι, η ισοπαλία με τη Βοσνία, έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σε καμία περίπτωση καταστροφική (1-1).
Υπάρχουν επίσης σημάδια που δείχνουν ότι η εθνική έχει ακόμη "άστρο" ή ότι δημιουργεί ξανά το μέταλλο και τον χαρακτήρα, που είχε ως ομάδα τα δέκα τελευταία χρόνια, αν εξαιρέσει κανείς την προκριματική φάση του Euro 2016.
Η απόφαση του Σκίμπε να βάλει τον Καρέλη στο παιχνίδι και να βγάλει τον Μάνταλο τελικά (σ.σ. δεν μπόρεσε να βοηθήσει καθόλου), αντί του Τζαβέλλα, άλλαξε τον ρου της αναμέτρησης, όπως επίσης και η απόφαση για εκτέλεση του πλαγίου άουτ από τον Παπασταθόπουλο είναι σημάδια της μοίρας. Οπως ακόμη και η αποκάλυψη του Μανιάτη μετά από το ματς για την παρότρυνση του προς τον Τζαβέλλα να ανέβει στο πλάγιο.
Οντως, το γεγονός ότι κυνηγήσαμε το γκολ ως το τέλος, ότι μπήκε στην τελευταία φάση του αγώνα, ότι παρουσιάσαμε ως ομάδα στον αγωνιστικό χώρο ένα βελτιωμένο πρόσωπο έναντι του πρώτου μέρους, όλα αυτά μαζί είναι στοιχεία που δείχνουν κάτι.
Το θετικό επίσης είναι και ο τρόπος πανηγυρισμού. Πολλές φορές ορισμένες μικρές λεπτομέρειες λένε πολλά. Τόσο ο πάγκος, όσο και οι βασικοί πανηγύρισαν έξαλλα όλοι μαζί. Ως ομάδα, που φανερώνει αν μη τι άλλο ότι το κλίμα έχει αλλάξει άρδην στην εθνική. Συν τοις άλλοις, διατηρήσαμε τη διαφορά στους τρεις βαθμούς από τη Βοσνία, κι αυτό είναι ένα όφελος, αλλά και πάλι υπάρχουν θέματα προς συζήτηση για προβληματισμό.
Ποια είναι αυτά; Η κάκιστη παρουσία του πρώτου ημιώρου, αλλά και ο τελικός απολογισμός του ημιχρόνου με 1-8 σουτ για τους Βόσνιους! Επίσης, οι αντίπαλοι μας έδειξαν ποιοτικότερα στοιχεία, παρουσιάστηκαν καλύτεροι, είχαν καλύτερη εικόνα στο γήπεδο, είχαν περισσότερες κλασικές φάσεις για γκολ από την εθνική μας, ενώ έφταναν με μεγάλη ευκολία στην περιοχή μας, δημιουργώντας ευκαιρίες είτε από στημένες μπαλιές, είτε από οργανωμένες επιθέσεις. Είναι ζητήματα προβληματισμού.
Το σίγουρο είναι ότι η πρόκριση θα παιχθεί μεταξύ των τριών ομάδων. Το Βέλγιο φαίνεται ότι είναι σε εξαιρετική κατάσταση, είναι ένα "κλικ" πάνω, ενώ η Βοσνία μας έχει πλέον στην έδρα της. Τα δυο επόμενα παιχνίδια με Βέλγιο και Βοσνία εκτός έδρας είναι αν μη τι άλλο "ορόσημο" για τη συνέχεια, αφού δεν θα πρέπει να χάσουμε σε κανένα από τα δυο ή τουλάχιστον να μη χάσουμε στη Σρεμπένιτσα. Η χρονική απόσταση μεταξύ τους είναι ένα θέμα επίσης. Μάρτιο του 2017 στο Βέλγιο και Ιούνιο στη Βοσνία. Πολλά μπορούν να διαφοροποιηθούν.
Επίσης, σημαντικό ρόλο θα παίξουν και οι αναμετρήσεις του Βελγίου με την Ελλάδα και Βοσνία, μιας και οι "κόκκινοι διάβολοι" θα παίξουν σε Καραϊσκάκη και Σρεμπένιτσα αντίστοιχα. Πρώτα παίζουν με την εθνική μας τον Σεπτέβριο του 2017 και ένα μήνα μετά πάνε στη Βοσνία.
Φυσικά, υπάρχει και η άλλη εκδοχή, που λέει ότι ίσως οι Κύπρος και Εσθονία μπορούν να κάνουν τη ζημιά στους Βόσνιους, τους οποίους υποδέχονται στην έδρα τους.
Από εκεί και πέρα, δεν μπορεί κανείς να μη σχολιάσει την παρουσία του Σωκράτη Παπασταθόπουλου - που αν εξαιρέσει κανείς μόνο ένα "τσαφ" της μπάλας σε μία στιγμή προς το τέλος της αναμέτρησης - ήταν ηγετική. Ηταν στην κυριολεξία εξαιρετική. Ηταν ο καλύτερος της εθνικής και ο άνθρωπος, που με τον τρόπο του, κέρδισε την αποβολή του Τζέκο. Η εμφάνιση του δεν ήταν μόνο καταλυτική για την αμυντική γραμμή, αλλά για όλη την εθνική ομάδα.
