Τα γνωμικά του Μάο και οι προθέσεις του Ιβάν

Πριν από τρία χρόνια, όντας μέλος μιας δημοσιογραφικής αποστολής στην Κίνα είχα συναντηθεί με τον τότε υφυπουργό σε θέματα Τύπου (!) – ναι, υπάρχει αυτό το χαρτοφυλάκιο – και τον ρώτησα σχετικά με την ανάπτυξη της χώρας του που βασίστηκε σε κανόνες καπιταλισμού.

Η απάντησή του ήταν ως εξής: «Βεβαίως, σεβόμαστε τις παραδόσεις μας και τις σοσιαλιστικές καταβολές μας, αλλά οφείλουμε να λαμβάνουμε υπόψη και τις …αγορές». Στην εποχή του Μάο, αυτό θα ισοδυναμούσε με την προσβολή Μανδαρίνου που έκλεβε σε εξετάσεις. Εκείνη την εποχή, το διακύβευμα για τους επικεφαλής των δυτικών ειδησεογραφικών πρακτορείων ήταν να ερμηνεύουν τα γνωμικά του «μεγάλου τιμονιέρη», οποιαδήποτε άλλη θέση που γειτνίαζε των πολιτικών του δυτικού κόσμου απορριπτόταν ως αιρετική.

Το να ερμηνεύεις δηλώσεις ανθρώπων που κουβαλούν πάνω τους μια μορφή εξουσίας είναι δύσκολο. Το να προσπαθείς να ερμηνεύσεις προθέσεις είναι επιπλέον, κουραστικό και αφερέγγυο. Δεν μπορείς να βρεις λογική εξήγηση για παράδειγμα στην μεθοδολογία της ΠΑΕ ΠΑΟΚ και εν προκειμένω του ιδιοκτήτη της στη μη ενίσχυση μιας ομάδας που φαίνεται ότι μπορεί να τελειοποιηθεί αλλά δεν την αφήνουν. Από την εικόνα της ομάδας σε τρία φιλικά με αντιπάλους υψηλής ποιότητας, αποδείχτηκε ότι οι προσθήκες για να μεταμορφωθεί αυτή η ομάδα που είδαμε σε ένα σύνολο ικανό να διεκδικήσει περισσότερα πράγματα από ό,τι πέρσι είναι λίγες. Και είναι και συγκεκριμένες. Αλλά δεν ολοκληρώνονται.

Η μία εκδοχή είναι το περιορισμένο μπάτζετ. Μόνο που αυτό δεν έχει δημοσιοποιηθεί ότι ισχύει παρά μόνο από διαρροές από αυτές που περισσότερο σε υποψιάζουν παρά σε κατευθύνουν. Η άλλη είναι η λογική του «βλέποντας και κάνοντας». Υπό την έννοια ότι η Ζίμπρου δεν είναι φόβητρο για να απειλήσει χωρίς ενίσχυση κι ότι ένας σοβαρός ΠΑΟΚ μπορεί να προκριθεί στους Ομίλους του EuropaLeague δίχως θεαματικές κινήσεις. Η τρίτη είναι μια εσκεμμένη τακτική σιωπής για να εκτεθούν στελέχη όθεν οδηγηθούν σε παραίτηση. Αυτή είναι η λογική της συνωμοσιολογίας η οποία μπορεί να ίσχυε σε εποχές μακαρθισμού αλλά σε μια ποδοσφαιρική Εταιρία το ξεκαθάρισμα λογαριασμών είναι πιο απλή υπόθεση.

Και οι τρεις εκδοχές είναι υποθέσεις εργασίας που θα μπορούσαν να σκορπίσουν εάν οι εξηγήσεις ήταν καθαρές. Προφανώς, ο Σαββίδης κάτι έχει στο μυαλό του, αλλιώς δε θα έμπαινε σε διαδικασία πρόσληψης τεχνοκράτη ο οποίος εξουσιοδοτείται με την ευθύνη να αποτάξει δημοσιοϋπαλληλικές νοοτροπίες βελτιώνοντας παράλληλα και την επικοινωνία της ΠΑΕ, αποφορτίζοντας τον υπερσυγκεντρωτισμό του Ιβάν Σαββίδη.

Αλλά για να δουλέψει ο τεχνοκράτης Αγγελίδης και ο οποιοσδήποτε επαγγελματίας μέσα σε μια ΠΑΕ θα πρέπει ο επικεφαλής της να το θέλει. Σε διαφορετική περίπτωση οι ερμηνείες σε προθέσεις, κινήσεις, σκέψεις ή και σιωπές του, θα ξεπερνούν σε φαντασία ακόμη και τους αναλυτές των θρυλικών γνωμικών του Μάο.