Τα φύκια και οι μεταξωτές κορδέλες

Και ξαφνικά χαμός! Η ήττα από τον Αστέρα προκάλεσε τέτοιο ωστικό κύμα που στο πέρασμα του απείλησε να τους συμπαρασύρει όλους. Διαφορετικά δεν εξηγείται πως ο ΠΑΟΚ βρέθηκε σε κενό αέρος και όλοι στο μικροσκόπιο της αμφισβήτησης. Γιατί εδώ μιλάμε για δύο διαφορετικά πράγματα. Άλλο πράγμα η κριτική και άλλο φεύγει ο Τούντορ!

Ο Κροάτης μπορεί να έχει κάνει λάθη- δείξτε μου έναν που εργάζεται και δεν κάνει- αλλά μέχρι στιγμής τα θετικά του είναι πολύ περισσότερα από τα όποια αρνητικά (υπάρχουν είναι αλήθεια) του. Μέχρι στιγμής κατάφερε να χτίσει μια νέα ομάδα, να την οδηγήσει στους ομίλους του EuropaLeague, να παίξει καλό ποδόσφαιρο και να χαίρεται ο κόσμος που την βλέπει. Ο φετινός ΠΑΟΚ με τα καλά και τα κακά του είναι ομάδα του προπονητή του. Ο οποίος είναι μόλις 37 χρόνων, το γράφω για να μην το ξεχνάμε και η προπονητική εμπειρία του είναι εξαιρετικά μικρή.

Πρέπει να του πιστώσουμε όμως ότι δουλεύει σκληρά, έχει επιβάλει πειθαρχία και ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πλάνο, έστω κι αν κάποιες στιγμές αναπτύσσει εμμονές που κάνουν κακό στο σύνολο και στην λειτουργία του. Από το σημείο αυτό όμως μέχρι το σημείο να αμφισβητείται υπάρχει τεράστια απόσταση. Είναι πολύ νωρίς ακόμη. Τα δείγματα γραφής του Τούντορ είναι θετικά. Από την στιγμή που επιλέχθηκε θα πρέπει να στηριχθεί και να του δοθεί η άνεση να δουλέψει.

Όπως και θα πρέπει να αντιληφθούν όλοι ότι το χτίσιμο νέας ομάδας έχει πολλά μειονεκτήματα. Από τις αστοχίες στις μεταγραφές, τον προγραμματισμό μέχρι και τις αδυναμίες στην οργάνωση. Το ζήτημα είναι απλό και συγκεκριμένο. Αν στην Τούμπα πιστεύουν στο πλάνο που εκπόνησε ο Άρνεσεν θα πρέπει να το στηρίξουν μέχρι το τέλος. Δουλειά με το ράβε ξήλωνε δεν γίνεται. Όπως και δεν έγινε τόσα χρόνια. Κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσει να κρίνεται το πλάνο από το αποτέλεσμα του αγώνα της Κυριακής. Ή χτίζεις σε βάθος χρόνου, που σημαίνει ότι πηγαίνεις μπροστά έστω κι αν κάποιες στιγμές σκοντάφτεις ή κυνηγάς χίμαιρες πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες.