Τα 15 παλικάρια από τη Σαλονίκη

Να ζητήσω συγνώμη; Εγώ και όλοι, όσοι για κάποια στιγμή, κάπου «γκρινιάξαμε» για το 2-2 με τον Πιερικό, πιστεύοντας πως ο Ηρακλής «κλάταρε»;

Μάλλον όχι, γιατί χρειάζεται καμιά φορά και η μίρλα. Η καλοπροαίρετη όμως. Επίσης θα ήθελα να επισημάνω, μετά τη χθεσινή πρόκριση στον φίλο μου τον Ζαχαρία Χαλιαμπάλια, ότι δεν είναι πάντα θεμιτό το σλόγκαν «χαμηλά» την μπάλα. Ο Ηρακλής απέδειξε χθες κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης πως δεν χρειάζεται να παριστάνει τον σεμνό, αλλά τον έξυπνο. Η ομάδα του Μποροβήλου παρότι, όπως δήλωναν όλοι τους στη Τριπολιτσά, ήθελε την πρόκριση, αφού στόχος της ήταν το Κύπελλο, σε καμιά περίπτωση δεν δικαιολόγησαν χθες την μεγάλη τους επιθυμία.

Εκείνος που μάσαγε σίδερα ήταν ο Ηρακλής. Κράτησε ψηλά την αγωνιστικότητα του στο ημίχρονο και στο δεύτερο χτύπησε όταν έπρεπε με τον Ρομάνο, ροκάνισε τον χρόνο συνετά χωρίς ιδιαίτερη πίεση, έχασε στις καθυστερήσεις τεράστια ευκαιρία με τον Περόνε και τελικά μετά από ολόκληρα έξι λεπτά καθυστερήσεων πανηγύρισε τη μεγάλη πρόκριση στους οκτώ του Κυπέλλου. Με προοπτική, με ένα «βολικό» αντίπαλο, να φτάσει και στους τέσσερις.

Δεν θα χρησιμοποιήσω υπερθετικά για τη χθεσινή πρόκριση. Δεν αξίζει τον κόπο. Γιατί; Ακριβώς για τον λόγο ότι πλέον η απόδειξη πως ο Ηρακλής ανήκει εκεί όπου πάντα ανήκε, δεν χρειάζεται. Οσο κι αν παραβαίνω τις πεποιθήσεις μου, το αποτέλεσμα κρίνεται φυσιολογικό, με την επικράτηση της ομάδας, η οποία αφενός λάθρα και δόλια αγωνίζεται σ αυτή την κατηγορία και αφετέρου μεταξύ αυτής και του αντιπάλου της ουδεμία διαφορά υπήρχε στα μεταξύ τους παιχνίδια. Ο φετινός Ηρακλής πράγματι με εκπλήσσει τι να πω άλλο.