Οι στρατοί ενισχύονται, η λογική ισοπεδώνεται

Ζούμε σε μια χώρα που η κοινή λογική έχει πάει περίπατο εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ζούμε σε μια χώρα στην οποία κανείς δεν νοιάζεται για την ουσία και άπαντες, ειδικά αυτοί που έχουν δημόσιο λόγο, έχουν αποδυθεί σε μια μάχη εντυπώσεων, αδιαφορώντας πλήρως για αυτό που παριστάνουν πως προστατεύουν αφού τους ενδιαφέρει μόνο το προσωπικό τους όφελος.

Ζούμε σε μια χώρα στην οποία ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των πολιτών της δεν μπαίνει στον κόπο να σκεφτεί και να αναλύσει αυτό που ζει στην καθημερινότητά του, αυτό που συμβαίνει γύρω του. Απλά διαλέγει στρατόπεδο, στρατεύεται και δεν νοιάζεται καν αν αυτός τον οποίο υποστηρίζει τυφλά μπορεί να είναι ο μεγαλύτερος ψεύτης, ο μεγαλύτερος απατεώνας.

Ζούμε σε μια χώρα στην οποία κυριαρχεί η δημαγωγία, ως το μοναδικό εργαλείο επιβίωσης ορισμένων, οι οποίοι προσπαθούν να πείσουν ότι εργάζονται για να αλλάξουν τη χώρα, να δώσουν όραμα στους πολίτες, να βελτιώσουν τις οικονομικές συνθήκες και να δώσουν προοπτική στον κόσμο, στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που συμβαίνει είναι η συντήρηση και ενίσχυση όλων εκείνων των δομών, όλων εκείνων των καταστροφικών παθογενειών (διαφθορά, διαπλοκή κ.τ.λ) που έφεραν την κατάσταση στο απροχώρητο.

Δείτε το συμβαίνει με τις υποσχέσεις της κυβέρνησης στους πολίτες, από τις οποίες δεν έγινε πράξη ούτε το 10%. Δείτε ποιοι πήραν τις τηλεοπτικές άδειες κι αν υπάρχει πρόσφορο έδαφος για να αναρωτηθεί ο καθένας πώς, υπ’ αυτές τις συνθήκες, μπορεί να πει κάποιος ότι δεν υπάρχει η παραμικρή υποψία ρύθμισης της συγκεκριμένης αγοράς και πλήρους διασφάλισης ότι θα λειτουργεί με όρους υγείας, αξιοπιστίας, δεν θα υπάρχει κανένας κίνδυνος η διαπλοκή να εμφανιστεί με ακόμη πιο σκληρό πρόσωπο.

Δείτε τι συμβαίνει στο ποδόσφαιρο. Φασαρία, αντιπαραθέσεις, συγκρούσεις, δηλώσεις, επιθέσεις και στο τέλος ξαναρχίζει ένα πρωτάθλημα το οποίο είχε αναβληθεί για να γίνουν κάποια συγκεκριμένα πράγματα, εκ των οποίων σχεδόν κανένα δεν έχει διασφαλιστεί πλήρως.

Αυτό που ζούμε, σε διάφορα επίπεδα και όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, είναι ο απόλυτος παραλογισμός, είναι ο απόλυτος ξεπεσμός μιας χώρας η οποία υποτίθεται ότι πλήρωσε ακριβά τα λάθη της και έμαθε, αλλά στην πραγματικότητα αυτή η χώρα δεν κάνει τίποτε άλλο εκτός από το να επαναλαμβάνεται, με χειρότερο τρόπο, πιο επικίνδυνο, που τη βάζει σε ακόμη μεγαλύτερες περιπέτειες και σίγουρα δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι έχει ελπίδα να δει φως στο βάθος του τούνελ.

Η Ελλάδα είναι μια άρρωστη χώρα, όπως άρρωστο είναι και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν ξέρω αν υπάρχει γιατρικό και για τη μία και για την άλλη περίπτωση, ξέρω όμως ότι αυτοί που ισχυρίζονται ότι έχουν το φάρμακο δεν καταφέρνουν να αποδείξουν στην πράξη ότι όντως μπορούν να παρέμβουν σωτήρια…

Νομίζω ότι είναι αυταπόδεικτο πως οι όποιες παρεμβάσεις τους έχουν κάνει πολύ χειρότερα τα πράγματα, αντί να βοηθήσουν ώστε να υπάρχει ελπίδα…