Στον ΠΑΟΚ «πνίγονται» σε μία κουταλιά νερό και τα κάνουνε μαντάρα!

Καλά πληροφορημένη πηγή υποστήριζε χθες ότι ο Ιβάν Σαββίδης δεν μπορούσε να χωνέψει την πολιορκία που δέχτηκε από τους οπαδούς του ΠΑΟΚ μετά το τέλος του αγώνα με τον Ηρακλή.

Για την ελληνική πραγματικότητα οι αντιδράσεις των οπαδών του Δικεφάλου δεν ήταν έκπληξη, καθώς είναι γνωστό ότι στο ποδόσφαιρο εύκολα οι ηγέτες των ομάδων από τα «ωσαννά» των οπαδών βρίσκονται στο «σταύρωσον αυτόν».

Το έγραφα σ’ ετούτη εδώ τη γωνιά, στις αρχές σχεδόν της αγωνιστικής περιόδου, ότι όσο μεγαλύτερη είναι η αισιοδοξία για μία πετυχημένη χρονιά, τόσο μεγαλύτερος θα είναι ο κρότος από μία τυχόν αποτυχία.

Και μπορεί ακόμη να μην έχει έρθει η ώρα του… ταμείου της αγωνιστικής περιόδου για τον ΠΑΟΚ, αλλά από τη στιγμή που η ομάδα δεν δείχνει σημάδια προόδου λογικό ήταν ο κόσμος να βγάλει στον κ. Σαββίδη τον θυμό του. Μέσα σ’ όλα που ακούστηκαν εκτιμώ ότι η φράση «έκανες πολλά, αλλά ομάδα δεν έκανες» είναι αυτή η οποία τα λέει όλα.

Ο κόσμος του ΠΑΟΚ άνοιξε την αγκαλιά του στον ομογενή επιχειρηματία, τον υποδέχτηκε ως τον σωτήρα της ομάδας και έδειξε μέχρι τώρα εξαιρετική υπομονή σ’ όλες τις διοικητικές του κινήσεις.

Ακόμη και σ’ αυτές οι οποίες «φώναζαν» ότι δεν μπορούν να δώσουν αγωνιστικούς πόντους στην ομάδα. Σ’ όλο αυτό το διάστημα εκείνο που έγινε αισθητό απ’ όλους που ήταν στο ευρύτερο περιβάλλον του κ. Σαββίδη δεν ήταν άλλο από την δαιδαλώδη  διοικητική οργάνωση της ΠΑΕ η οποία ήταν αναποτελεσματική.

Το σημαντικότερο, ότι όλοι εκείνοι που έχουν στελεχιακή ιδιότητα είναι δύσκολο να πάρουν άμεσες αποφάσεις για θέματα που έχουν να κάνουν με τη λειτουργία της ομάδας χωρίς την… ευλογία του ιδιοκτήτη.

Έτσι δεν είναι «γρίφος» το γιατί ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να βρει τον αγωνιστικό του βηματισμό και βρίσκεται -11 βαθμούς από την φορτσάτη Α.Ε.Κ μετά από 22 αγωνιστικές. 

Αντιθέτως  ο Ηρακλής ομάδα με πολύ χαμηλότερο μπάτζετ και μικρότερο ανθρώπινο δυναμικό στα γραφεία και στο αγωνιστικό δίνει την αίσθηση ότι ξέρει που βαδίζει.

Απόδειξη ότι η συνταγή για την δημιουργία μίας αξιόπιστης ομάδας δεν είναι κάτι σαν τον τετραγωνισμό του κύκλου. Απλά είναι τα πράγματα: «καθαρά» αποδυτήρια, καλή επικοινωνία προπονητή- παικτών και πάθος για το αποτέλεσμα. Όλα τ’ άλλα είναι για λαϊκή κατανάλωση.