Στο τέλος κερδίζει η E.Π.Ο. , όπως και οι… Γερμανοί
Oποιος επιχειρήσει μία ιστορική διαδρομή στις κόντρες που είχαν οι αρμόδιοι υπουργοί Αθλητισμού με τις διοικήσεις της Ε.Π.Ο., θα διαπιστώσει ότι στο τέλος κέρδιζε πάντα η Ομοσπονδία. Δηλαδή κάτι αντίστοιχο μ’ αυτό που είπε ο Γκάρι Λίνικερ ότι «… στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί».
Η Ε.Π.Ο. κερδίζει, κυρίως γιατί έχει μία εξαιρετική ασπίδα που δεν είναι άλλη από αυτή που συνθέτουν η FIFA με την UEFA, οι οποίες παραδοσιακά και συντεχνιακά υποστηρίζουν πάντα την Ε.Π.Ο. Όχι τόσο γιατί εκτιμούν ότι είναι ένας χώρος αγγελικά πλασμένος, αλλά γιατί από την ελληνική πολιτεία δεν έχουν τίποτε να κερδίσουν, ενώ η ψήφος της Ε.Π.Ο. έχει ιδιαίτερη αξία για τους επιτελείς των διεθνών φορέων του ποδοσφαίρου.
Ο Σταύρος Κοντονής παρότι γνώριζε τις ήττες που υπέστησαν οι προηγούμενοι συνάδελφοι του, επιχείρησε να ανοίξει νέο μέτωπο με την FIFA και την UEFA παίρνοντας απόφαση να διακόψει το Κύπελλο. «Για το δημόσιο συμφέρον, καθώς υπήρχε κίνδυνος να γίνουν επεισόδια» είναι η επίσημη θέση του κ. Κοντονή, η οποία όμως δεν έπεισε τους ξένους και τώρα απειλούν το ελληνικό ποδόσφαιρο με Grexit. Δικαίως ή αδίκως λίγη σημασία έχει καθώς η ουσία είναι οι χειρισμοί του κ. Κοντονή ο οποίος πήρε μία βιαστική απόφαση, χωρίς πρώτα να ακολουθήσει τη διπλωματική οδό.
Λειτούργησε χωρίς να συνυπολογίσει τα παρεπόμενα τής απόφαση την οποία δεν επιχείρησε να «ζυμώσει». Επιχειρηματολογώντας, ο υπουργός προτάσσει τα δικά του επιχειρήματα. Ένα από αυτά «να πάρει η Ε.Π.Ο. πρωτοβουλίες για την κάθαρση του ποδοσφαίρου θέτοντας σε αναστολή όλους εκείνους στους οποίους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες». Λογικό ακούγεται το επιχείρημα, έχει επικοινωνιακή αξία, αλλά όχι και αποτελεσματικότητα. Η Ε.Π.Ο. η οποία «πατάει» πάνω στο τεκμήριο της αθωότητας που έχουν όλοι οι διωκόμενοι μέχρι να τελεσιδικήσουν οι υποθέσεις τους, προσέφυγε στους «πατερούληδες» FIFA και UEFA και τώρα παρουσιάζεται περισσότερο δυνατή. Εκτός κι αν η πολιτεία είναι αποφασισμένη να πάει την ιστορία μέχρι το τέλος.
Εκτιμώντας ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα άντρο διαφθοράς και παρανομίας, ίσως έχει πάρει την απόφαση να τραβήξει το σχοινί παίρνοντας το ρίσκο, ακόμη και να σπάσει. Σε μία τέτοια περίπτωση, το ελληνικό ποδόσφαιρο θα δει την κόκκινη κάρτα από FIFA και UEFA και θα αποκλειστεί από τις διεθνείς διοργανώσεις, οπότε θέλει δεν θέλει θα κάνει την αυτοκάθαρση του.
Υπάρχει όμως κι άλλη εκδοχή. Ο κ. Κοντονής να κάνει ηρωική έξοδο ώστε να τον διαδεχτεί ένας περισσότερο διαλλακτικός συνάδελφος του προκειμένου να σώσει την παρτίδα. Προσωπικά όλα τα θεωρώ πιθανά…
