Στο έλεος των…θλάσεων και της αφασίας των στημένων!

Από που να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις με το χθεσινό παιχνίδι της Τούμπας. Από έναν ΠΑΟΚ σαφέστατα βελτιωμένο που μονοπωλούσε τη κυριαρχία, είχε τις κλασικές ευκαιρίες και «έφυγε» στα αποδυτήρια με ένα γκολ στο ενεργητικό του, ύστερα από τόσες τελικές;

Από τα δύο «πλήγματα» που υπέστη με τις νέες εφιαλτικές – πάντοτε καλοδεχούμενες – καθιερωμένες και αδιευκρίνιστες φονικές θλάσεις που έχουν σακατέψει στην κυριολεξία το ρόστερ;

Και που να καταλήξεις; Μήπως στην επίσης θλιβερή πανομοιότυπη και διαιωνιζόμενη αφασία και κατάρα των στημένων; Ξέχωρα όμως από αυτά είχαμε και την περιβόητη δήλωση του Κροάτη κόουτς αμέσως με το σφύριγμα της λήξης του αγώνα που μας είπε…ότι μια σοβαρή ομάδα θα έπρεπε να «καθαρίσει» αυτό το παιχνίδι από το πρώτο ημίχρονο. Χωρίς να μας διευκρινίσει εάν θεωρεί ασόβαρη την ομάδα του, όπως επίσης κι αυτό τον ασόβαρο τον ΠΑΟΚ ποιος τον δημιούργησε.

Εν πάση περίπτωση η μισοάδεια και χθες τούμπα και οι αποδοκιμασίες που ακολούθησαν θα πρέπει να έστειλαν ένα ακόμη μήνυμα προς το μεγαλομέτοχο για να ασχοληθεί αυτός τουλάχιστον σοβαρά με όλη αυτή τη συγκεχυμένη και θολή κατάσταση.

Κι αυτό όχι γιατί η ομάδα που χθες τουλάχιστον στο πρώτο ημίχρονο ήταν καλή βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, όσο για τα τραγικά αντιποδοσφαιρικά κι επιπόλαια που συνεχίζουν να διαπιστώνονται κατ εξακολούθηση μέσα στο ποδοσφαιρικό τμήμα.

Ο προβληματισμός που προκύπτει οφείλεται στην αποδεδειγμένη ανεπάρκεια των υπευθύνων να συντονιστούν, αλλά και να αντιμετωπίσουν κάποια πράγματα που είναι κατεπείγοντα και πληγώνουν σοβαρά την ομάδα.

Το θέμα με την καταιγιστική μορφή που έχουν πάρει οι τραυματισμοί και ιδιαίτερα οι εφιαλτικές θλάσεις σέρνει από το ξεκίνημα της σεζόν. Το ίδιο και η αυτοκτονική αδυναμία των στημένων τα οποία πληρώνονται επώδυνα με τις απώλειες πολλών και σημαντικών βαθμών. Δύο «αρρώστιες», δύο εξόφθαλμες ποδοσφαιρικές παθογένειες που δυστυχώς δεν αντιμετωπίστηκαν μέχρι σήμερα από εκείνους που θα έπρεπε ήδη να έχουν χάσει τον ύπνο τους για όλα όσα έρχονται σαν συνέπεια της ανικανότητας τους και της έλλειψης προνοητικότητας από μέρους τους.

Το χθεσινό παιχνίδι σίγουρα «άλλαξε» κάπως το ρυθμό του από τις δύο αναγκαστικές αποχωρήσεις οι οποίες προστίθενται σε ένα μακρύ κατάλογο που τελικά δεν ξέρει κανείς ποιο θα είναι το τέλος του.

Ο προπονητής όταν χρειάστηκε (στο β ημίχρονο) ήταν απών. Αποδείχθηκε αδύναμος να διαχειριστεί την εξέλιξη του. Άφησε την ομάδα του ασυντόνιστη σε ολόκληρο σχεδόν το β΄ ημίχρονο επιχειρώντας μια αλλαγή (Γκολάσα) που και αυτή αποδείχθηκε και αδέξια και καταστροφική.

Παρέμεινε απλός θεατής δίνοντας…το φιλί της ζωής στο Δέλλα. Το γκολ; Για γέλια και για κλάματα. Πάλι πίσω από την άμυνα ελεύθερος αντίπαλος αμυντικός παίκτης, πάλι ο γκολκίπερ να διστάζει να βγει και η κατάληξη;

Η μπάλα στα δίχτυα. Είπαμε από πού να αρχίσουμε και που να καταλήξουμε για τη νέα χθεσινή απώλεια. Αναφερθήκαμε σε έναν αισθητά βελτιωμένο ΠΑΟΚ στις δύο σοβαρότατες αναγκαστικές αλλαγές (Ζάιρο και Ροντρίγκες) όπως επίσης ότι θεωρήσαμε σωστό να θέσουμε σαν επίλογο τη νέα δήλωση του Ιγκόρ για μια ασόβαρη ομάδα (θαρρείς και δεν ήταν δική του) που θα μπορούσε να «καθαρίσει» το παιχνίδι από το πρώτο ημίχρονο. Ατομικά ο Βελλίδης στη φάση του γκολ δίστασε και το μοιραίο επήλθε.

Ο Κίτσιου γενικά είχε καλή απόδοση θα πρέπει όμως να αποφεύγει παιδαριώδεις συμπεριφορές (όπως το σκούντημα στο Ναπολεόνι). Με λάθη το δίδυμο – Ρικάρντο Κόστα, Βιτόρ – ιδιαίτερα ο πρώτος και όλα στο β΄ ημίχρονο, μαχητής ο Κοροβέσης Σε ένα κομμάτι του αγώνα, στο πρώτο δηλαδή σαρανταπεντάλεπτο κινήθηκαν αξιόλογα ο Τζιόλης και ο Τσίμιροτ. Δραστήριος και ουσιώδης ο Πέλκας μέχρι το σημείο που τον έθαψε ο προπονητής του, στέλνοντας τον στην απομόνωση και αριστερά.

Ο γνωστός Μακ, τραγικός στην κυριολεξία ο Γκολάσα, προσπάθησε ο Μυστακίδης. Για τους δύο άτυχους παίκτες που αποχώρησαν θύματα των εφιαλτικών ασπρόμαυρων θλάσεων μπορεί να πει κανείς πως ήταν εξαιρετικά καλοί.

Το ερώτημα βέβαια το βασικό που προκύπτει μετά από όλα αυτά που διαδραματίστηκαν και χθες και προστέθηκαν και σε όλα τα ανάποδα και τα στρεβλά των τελευταίων εμφανίσεων είναι πως θα πορευτεί από εδώ και πέρα η ομάδα.

Αν διαβάσει κανείς τον κατάλογο των απουσιών και προσπαθήσει να συγκροτήσει ένα αξιόλογο βασικό σχήμα, δύσκολα θα τα καταφέρει. Και να σκεφτεί κανείς ότι την Κυριακή θα έχει απέναντι του τον Ολυμπιακό.

ΥΓ: Ψάξαμε αλλά δεν βρήκαμε τι «πρόβλημα» έχει ο κύριος Τούντορ με τον Κάτσε. Αδυνατούμε να κατανοήσουμε τη συμπεριφορά του Κροάτη απέναντι σε έναν παίκτη που μέχρι χθες εθεωρείτο, ήταν βασικός και αξιόλογο περιουσειακό στοιχείο. Θα μας πείτε εδώ έφαγε ολόκληρο Μπερμπάτοφ στον Έργκους θα σκάλωνε;