Στο 3-0 και για 17΄ …ο Μπερμπάτοφ
Κόμπλεξ; Φόβος; Ανεπάρκεια; Τραγική απειρία; Τι να υποθέσει κανείς προσπαθώντας να βρει άκρη σε αυτό το απίστευτο και ασυγχώρητο που συμβαίνει με την περίπτωση του Μπερμπάτοφ. Νομίζουμε ότι αν περνούσε κάποια στιγμή από το μυαλό του Σαββίδη η κατάληξη που θα είχε η κορυφαία μεταγραφική του κίνηση, η οποία ανέβασε σε δύο επίπεδα ευρωπαϊκά την ομάδα του, ίσως να προλάβαινε τα γεγονότα, να άλλαζε «ρότα» πιθανότατα και τους «διαχειριστές» και τους «πρωταγωνιστές» όλων των όσων τραγικών και θλιβερών ακολούθησαν. Η είδηση της απόκτησης του Μπερμπάτοφ από μια ελληνική ομάδα άφησε άφωνους τους πανέλληνες.
Ο μεγάλος άσος περνά το κατώφλι της Τούμπας σκορπίζοντας ενθουσιασμό στις εκατοντάδες χιλιάδες των φίλων του λαοφιλούς Δικέφαλου. Η νέα χρονιά ξεκινά με τις καλύτερες προϋποθέσεις με τον Μίτκο ηγέτη κι εμπνευστή μιας πορείας προς την κορυφή. Δυστυχώς το τι ακολούθησε δεν διέφερε από ένα σκωτσέζικο ντους διαρκείας.
Οι υγιώς σκεπτόμενοι και σοβαροί Παοκτσήδες αδυνατούν ακόμη να κατανοήσουν, όσο καλοπροαίρετοι κι αν είναι, πως και γιατί μια θριαμβευτική προοπτική διατρέχει τον κίνδυνο να καταλήξει σε ένα πραγματικό ποδοσφαιρικό φιάσκο. Σταδιακά, σταθερά και ασυγχώρητα από την πρώτη στιγμή που φόρεσε τη φανέλα του ΠΑΟΚ ο μεγάλος Μπερμπάτοφ έμπαινε σε ένα συγκεκριμένο «περιθώριο». Έμπαινε με μαθηματική ακρίβεια στα αζήτητα. Μόνιμος παγκίτης στο ρόλο μιας αλλαγής της στιγμής.
Ο Κροάτης κόουτς επιχείρησε και σχεδόν πέτυχε κάτι που θα δυσκολευόταν ακόμη και ο μάγος Χουντίνι. Να «εξαφανίσει» - σχεδόν – έναν παίκτη τεράστιων δυνατοτήτων.
Οι δικαιολογίες αστείες! Ο αγωνιστικός «ευνουχισμός» του Μπερμπάτοφ ξεκίνησε με τον στοχοποιημένο παραγκωνισμό του και ολοκληρώθηκε – έτσι πιστεύουμε – με τις αναξιοπρεπείς συμπεριφορές απέναντι του. Στο 3-0 και για 17 λεπτά χρησιμοποιήθηκε στο προχθεσινό παιχνίδι, κάτι που συνέβη κι άλλες φορές σε προηγούμενους αγώνες.
Θαρρείς και του δίνει την ευκαιρία σε ένα παιχνίδι όπως το προχθεσινό με εξασφαλισμένη τη νίκη και με ένα άνετο σκορ, να «μπει» και να αποδείξει…αλήθεια τι; Ποιος είναι; Και σε ποιον; Σε έναν εκπαιδευόμενο και άπειρο κόουτς;
Με αφορμή αυτό το ποδοσφαιρικό έγκλημα που διαπράττεται περισσότερο σε βάρος του ΠΑΟΚ και λιγότερο του ίδιου του ποδοσφαιριστή, έρχεται στο προσκήνιο και το «θέμα Λούκας».
Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν πως ο Ισπανός άσος, ο οποίος διαπρέπει στο πρωτάθλημα της χώρας του θα έμενε στην Τούμπα, αν την περίπτωση του αναλάμβανε κάποιος έμπειρος και επιδέξιος διαπραγματευτής από πλευράς ΠΑΟΚ, με δεδομένη μάλιστα και τη δήλωση Σαββίδη, ότι θα κάλυπτε όλες τις οικονομικές απαιτήσεις που υπήρχαν. Προφανώς όμως δεν υπήρχε ο κατάλληλος συνομιλητής. Δεν υπήρξαν επιδέξιες κινήσεις και μελετημένες καλές συμπεριφορές. Είχαμε το αντίθετο.
Στο κρίσιμο διάστημα των διαπραγματεύσεων έσπευσε και ο άπειρος Τούντορ…σε μια ασόβαρη προσπάθεια επίδειξης πειθαρχίας να οξύνει τα πνεύματα, να αλλάξει την ατμόσφαιρα και να τιμωρήσει τον παίκτη με την αστεία δικαιολογία ότι δεν φορούσε επικαλαμίδες. Αναφερόμαστε στη γνωστή περίπτωση που είχε σαν θύμα της και τον συμπαθέστατο Περέιρα.
Στην αυλή των θαυμάτων, όπως την έχουν καταντήσει την Τούμπα, ένας Χουντίνι πάντοτε είναι απαραίτητος. Θα θέλαμε λοιπόν να ρωτήσουμε όλους αυτούς που με την προχθεσινή επιτυχία επιχείρησαν να κάνουν μια γενική εξωράιση της αγωνιστικής πορείας με το προχθεσινό αποτέλεσμα (το συνηθίζουν άλλωστε να σπρώχνουν τα σκουπιδάκια κάτω από το χαλάκι) αν κάποτε θα αποφασίσουν να προσεγγίσουν – και με ποιο τρόπο – αυτό το πολύ μεγάλο θέμα που αφορά τον ΠΑΟΚ. Θα το εξαφανίσουν όπως και ο Ιγκόρ προσπαθεί να εξαφανίσει τον Μπέρμπα; Ίδωμεν.
Όσο για τις δηλώσεις του Κροάτη μετά το παιχνίδι με τον ΠΑΣ νομίζουμε ότι η αναδημοσίευση ενός μικρού αποσπάσματος από το προχθεσινό σχόλιο του Στέλιου Γρηγοριάδη δίνει μια σαφή απάντηση: «Ο Ιγκόρ Τούντορ ανακουφίστηκε. Λογικό ήταν. Μια ακόμη ήττα, ή και ισοπαλία ακόμη, δεν θα την άντεχε κανείς. Η εξέλιξη του αγώνα τον απάλλαξε γρήγορα από το άγχος και η λήξη τον βρήκε «χαλαρό».
Τόσο «χαλαρό» που άρχισε να «κελαηδάει» στη συνέντευξη Τύπου. Αυτή τη φορά δεν ήταν άχρηστοι όλοι οι παίκτες, αυτή τη φορά δεν ήθελε μεταγραφές, αυτή τη φορά δεν είχε πρόβλημα η ομάδα στα τελευταία 25 μέτρα, αυτή τη φορά όλα ήταν ωραία και καλά. Ολα εκτός από τις… φήμες και τη νοοτροπία της πόλης, την οποία, όπως είπε, έχει μάθει πλέον καλά. Μακάρι.
Μακάρι για να πάψει να βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Μακάρι να έχει πιάσει τον σφυγμό του κόσμου του ΠΑΟΚ, ο οποίος έλαμψε χθες δια της απουσίας του από την Τούμπα, επειδή κουράστηκε να βλέπει το τίποτε και το καθόλου. Μακάρι να κατάλαβε, έστω και καθυστερημένα, ότι η νοοτροπία του οπαδού του ΠΑΟΚ απαιτεί όχι σώνει και καλά τη νίκη, αλλά την καλή προσπάθεια.
Την καλή απόδοση, το καλό ποδόσφαιρο. Κάποια πρόοδο από μήνα σε μήνα, από εβδομάδα σε εβδομάδα, από αγώνα σε αγώνα, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα του κάθε αγώνα.
Με λίγο καλό ποδόσφαιρο και με φιλότιμη προσπάθεια ο κόσμος του ΠΑΟΚ θα είναι ικανοποιημένος. Οσο για τις… φήμες, πρέπει να μάθει ότι μοιάζουν με τον καπνό που δεν υπάρχει χωρίς να υπάρχει φωτιά. Η φωτιά πρέπει να τον ενδιαφέρει, όχι ο καπνός. Και τις αλλαγές των προπονητών δεν τις συνηθίζουν ούτε οι οπαδοί, ούτε οι δημοσιογράφοι, ούτε οι αντίπαλοι μιας ομάδας. Τις συνηθίζουν οι παράγοντες της ομάδας. Οι μεγαλομέτοχοι και οι πρόεδροι.
