Στην Καρδίτσα με πολλές ευχές

Εγώ παλαιότερα, αλλά και προχθές εξομολογήθηκα την αμαρτία μου κι έτσι «απελθέτω απ΄ εμού το ποτήριον» της σιωπής. Από δείχθηκε και στην πράξη ποιος είναι ο πραγματικός και «υπόγειος» αντίπαλος του Ηρακλή στην αρένα της ανόδου.

Πολύ σωστά επισημάνθηκε από συντρόφους «Θα ασχοληθεί άραγε ο ποδοσφαιρικός εισαγγελέας με την υπόθεση; Δεν οφείλει να καλέσει τον Μπλούνα και τον Πανουργιά για εξηγήσεις; Ποιος δίνει το δικαίωμα στον Παπαϊωάννου να συζητεί με διαιτητές;». Ναι καλά θα τους απαντήσω εγώ, όχι γιατί δικαίως αναρωτιούνται ,αλλά γιατί εδώ και καιρό κανενός τα αυτί δεν ίδρωσε για τις παλιές και πρόσφατες απτές επιβεβαιώσεις για τον στημένο υποβιβασμό του Ηρακλή, θα ιδρώσει για ένα «για χαρά» ενός αναδυόμενου παράγοντα (φίλα προσκείμενου) σε διαιτητή; Αυτά περί της υπόθεσης και πάμε στο παιχνίδι. Δεν θα διεισδύσω στο βάθος των διακυδευμάτων των απορρεόντων από αυτό. Ούτε θα προδιαθέσω στυλιζαρισμένα υποθέτοντας πως ο Ηρακλής πάει να «ρεφάρει» τους χαμένους βαθμούς του Καυτανζογλείου στον αγώνα με την ΠΑΕ Σερρών. Τι διάολο, ποδόσφαιρο παίζουν οι ομάδες όχι πρέφα. Τα πράγματα είναι απλά. Αφού η κατάσταση άρχισε να ξεκαθαρίζει και πλέον οι προθέσεις της «καθεστηκυίας» τάξης του ποδοσφαίρου αποκαλύπτονται, οι πάντες στον Ηρακλή και κυρίως οι παίκτες πρέπει να λογαριάζουν κάθε παιχνίδι ως πρωτεύων και με τη αρμόζουσα βαρύτητα του. Διότι, έτσι τουλάχιστον θέλω να πιστεύω, ο αγώνας με τους Σερραίους δεν έτυχε αναλόγου προσοχής.

Στην Καρδίτσα οι κυανόλευκοι χρειάζεται απλά να επιτελέσουν ένα καθήκον αντίστοιχο όρκου. Να επιδιώξουν νίκη και μόνο νίκη με εμφανείς προθέσεις. Από εκεί και πέρα αν έρθει, κάτω από τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις, καλώς να ορίσει με πολλές ευχές, ειδάλλως, αν ω μη γένοιτο, θα πάρει το ποτάμι κι αυτό το παιχνίδι.