Στη μάχη της επιβίωσης με ένα βουνό προβλήματα ο ΠΑΟΚ
Άφησε πίσω του στάχτες και αποκαΐδια. Άφησε ένα τσαλακωμένο ρόστερ με παίκτες απαξιωμένους, μερικούς από αυτούς και στα όρια της αγωνιστικής και ηθικής εξαθλίωσης.
Έκανε κομμάτια και θρύψαλά ότι κρατάει «όρθια» μια σοβαρή ομάδα (προσωπικές σχέσεις, αυτοσεβασμός, συνοχές, ιστούς) μετατρέποντας τα αποδυτήρια σε χώρο «ελευσίνιων μυστηρίων» με φροϋδικές εμμονές και συμπεριφορές. Αδιόρθωτος, αμετανόητος και λίγος, φόρτωνε μονίμως τις ευθύνες του στις πλάτες άλλων χωρίς να αναλαμβάνει ότι του αναλογούσε.
Μερικοί τον χαρακτήριζαν υποκριτή, ανεπαρκή σαν κόουτς και νάρκισσο όσο βέβαια του επέτρεπαν οι απειροελάχιστες ικανότητες του. Ο Ιγκόρ Τούντορ πέρασε από τον ΠΑΟΚ σαν μια «αρρώστια» με επιδημικές τάσεις.
Δυστυχώς όμως αυτό το «πέρασμα» το πλήρωσε πολύ ακριβά ο ΠΑΟΚ. Και αυτό, γιατί κάποιες αφελείς αλλά πιεστικές οπαδικές παρεμβάσεις επιμήκυναν την παραμονή του αποτρέποντας την απομάκρυνση του με συνέπεια αυτή τη στιγμή ο Δικέφαλος να παρουσιάζει τη θλιβερή βαθμολογική του εικόνα.
Να βρίσκεται δηλαδή κοντά στους τριάντα βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο, 12 βαθμούς πίσω από την ΑΕΚ, επτά βαθμούς πίσω από τον Παναθηναϊκό. Και όλα αυτά ενώ περιμένει με αγωνία την εκδίκαση της υπόθεσης για τα όσα έγιναν στον αγώνα Κυπέλλου, όπου η Πειθαρχική Επιτροπή της ΕΠΟ ετοιμάζεται να τον «αποτελειώσει».
Η αγωνιστική ζημιά είναι μεγάλη. Πολύ μεγαλύτερη είναι η ηθική από τη στιγμή που αρκετοί αξιόλογοι παίκτες αυτή τη στιγμή είναι στα όρια τους και παρουσιάζουν την εικόνα εφεδρικών ή έτοιμων προς απόσυρση.
Όσοι βέβαια έχουν καλή μνήμη και διαθέτουν ορθή κρίση από τους ΠΑΟΚτσήδες, θα έχουν συνδέσει την παρουσία του με την απώλεια των Λούκας και Περέιρα, οι οποίοι τιμωρήθηκαν με το «καλημέρα» από τον Κροάτη σε μια προσπάθεια επίδειξης ισχύος και αυστηρότητας από μέρους του για τη γνωστή υπόθεση των επικαλαμίδων. Είναι βέβαιο ότι τη στιγμή που ο Ισπανός ήταν έτοιμος να ενδώσει στη γενναία προσφορά του Σαββίδη, ο κύριος Ιγκόρ του έριξε ένα κουβά με παγωμένο νερό στη ραχοκοκαλιά του.
Ας πάμε όμως στα σημερινά και σε όσα παρέλαβε ο νέος κόουτς του Δικέφαλου από τον προκάτοχο του. Μια βαριά κληρονομιά, ένα βουνό προβλήματα που είναι σίγουρο ότι χρειάζεται πολύ κουράγιο, μεγάλη βοήθεια και ίσως μια δόση τύχης για να τα ξεπεράσει. Η προσπάθεια του Ιβιτς ξεκινά από σήμερα το βράδυ στο Αγρίνιο απέναντι σε μια πολύ καλά οργανωμένη και επικίνδυνη ομάδα.
Αλήθεια όμως τί θα μπορούσε να περιμένει κανείς από αυτόν τη στιγμή που δέκα (ναι καλά το διαβάσατε) από τους βασικούς του παίκτες βρίσκονται εκτός αγωνιστικής ετοιμότητας χτυπημένοι από την κατάρα των μυστηριωδών - όπως προαναφέραμε – θλάσεων αλλά και τιμωριών της τελευταίας στιγμής όπως αυτή του Μακ; Νομίζω η απάντηση θα ήταν ότι περιμένουν όλοι τα απλά και στοιχειωδώς ορθόδοξα ποδοσφαιρικά.
Την ήρεμη και ψύχραιμη διαχείριση και του ρόστερ αλλά και του παιχνιδιού και να πάρει από τους παίκτες του αυτούς που θα χρησιμοποιήσει ότι καλύτερο μπορεί να του δώσουν.
Οι τελευταίοι απελευθερωμένοι προφανώς από όσα στρεβλά, αρνητικά και αποτρεπτικά τους συνέδεαν με τον Κροάτη, ίσως θα μπορούσαν να του δώσουν και το κάτι παραπάνω (αυτό που λέμε υπέρβαση) ώστε ο συμπαθής Βλάνταν να ξεκινήσει με το δεξί την προσπάθεια του.