Η «σταχτοπούτα» της Κωνσταντινούπολης

Πως μπορείς να αισθάνεσαι ως οπαδός, αν είσαι υποχρεωμένος εκ των πραγμάτων να είσαι μόνιμα και αναγκαστικά κάτω από την σκιά όχι μίας ομάδας, αλλά τριών; Ναι, εντάξει, υπάρχει η Εσπανιόλ που είναι μια ζωή κάτω από την Μπαρτσελόνα, αν θέλετε η Μπέτις στη σκιά της Σεβίλλης, η Τορίνο μόνιμα να βλέπει με κιάλια τη Γιουβέντους.

Στην Τουρκία, αν είσαι φίλαθλος και μένεις στην Κωνσταντινούπολη, για να δεις χαρά, θα πρέπει να είσαι Φενέρμπαχτσε, Γαλατάσαραϊ ή Μπεσικτάς. Οτιδήποτε άλλο μοιάζει με αναζήτηση ψύλλου στ΄ άχυρα. Μέχρι που εμφανίστηκε η Μπασάκσεχιρ, η «Λέστερ της Τουρκίας» όπως την αποκαλούν οι γείτονες.

Μιλάμε ουσιαστικά για μια νέα ομάδα, που ιδρύθηκε το 1990. Ξεκίνησε ως Μπουγιούκσεχιρ, για να καταλήξουμε εν τέλει στη σημερινή της ονομασία το 2014. Τελευταίο της επίτευγμα το εντυπωσιακό διπλό μέσα στην έδρα της μεγάλης συμπολίτισσας Γαλατά, με αποτέλεσμα η «Μπασάκ» να φιγουράρει αήττητη στην κορυφή της Superlig, με 8 νίκες και 2 ισοπαλίες, στο +2 από την Μπεσικτάς.

Από το «Ατατούρκ» στο «Φατίχ Τερίμ»

Η Μπασάκσεχιρ δείχνει ότι δεν θα είναι «φούσκα». Ετοιμάζει την ποδοσφαιρική της έκρηξη εδώ και δύο χρόνια, όταν μετακόμισε στο νεότευκτο γήπεδό της, «Φατίχ Τερίμ», χωρητικότητας 17.800 θεατών, αφήνοντας το αχανές «Ατατούρκ», το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να υποστηρίξει ως έδρα. Κι αυτό γιατί δεν έχει μεγάλη οπαδική βάση, παρά μόνο 2-3 χιλιάδες «πιστούς» σε κάθε ματς.

Ο «αρχιτέκτονας» Αμπντουλάχ Αβτσί

Προπονητής είναι ο έμπειρος Αμπντουλάχ Αβτσί, που έχει ανδρωθεί μέσα στην Μπασάκσεχιρ. Γνωρίζει άριστα το dna του συλλόγου κι έρχεται σιγά-σιγά η ώρα της δικαίωσης για αυτόν. Οι επιλογές δικές του, όλες μελετημένες, έχτισε το ρόστερ με ποιοτικούς ξένους που κάνουν τη διαφορά, αλλά κι έμπειρους που έφυγαν από τους τρεις «μεγάλους» και θέλουν ν΄ αποδείξουν ότι δεν είναι τελειωμένοι.