Στα ίδια βρώμικα χνάρια του 2015 και τα... πρώτα βήματα του 2016
Δεν ξέρω αν είναι ένα είδος κόμπλεξ, αυτό που εμποδίζει τους περισσότερους του συναφιού μας -εδώ στην πόλη μας- ή εάν αποτελεί μία νέα τακτική φιλτραρίσματος της ειδησεογραφίας από μέρους τους ο αποκλεισμός και ως εκ τούτου και η αποσιωποίηση σημαντικών γεγονότων που αφορούν συγκεκριμένες σοβαρές καταστάσεις.
Οι οποίες αξίζει να σημειωθεί ότι διαμορφώνονται και παγιώνονται με τέτοιο τρόπο μέσα στις ίδιες συνθήκες και με τους ίδιους πρωταγωνιστές σε βάθος χρόνου, ώστε να επιτρέπουν την άνετη προσέγγισή τους και την αντίστοιχη δημοσιογραφική αξιολόγησή τους.
Η απορία μου παραμένει εδώ και αρκετά χρόνια. Συγχρόνως παραμένει και θα μείνει ανεξήγητη η περίεργη υιοθέτηση από ένα τμήμα της βορειοελλαδικής δημοσιογραφικής εκπροσώπησης του απαξιωτικού χαρακτηρισμού... "Μακεδονομάχος" με τον οποίο οι τσάμπα μάγκες του Λεκανοπεδίου επιχειρούν να απαξιώσουν και αποδομήσουν τον όποιον έχει τα κότσια και τα κάκαλα να αντιπαρατεθεί μαζί τους.
Οι αερητζήδες, οι μιζαδόροι και οι μονοπωλητές της αρπαχτής και της ληστείας (νομότυπης!) του δημοσίου χρήματος δυστυχώς έχουν καταφέρει σε μερικούς από εμάς εδώ πάνω, με τη μέθοδο Παβλόφ να περάσουν το αίσθημα του φόβου αλλά και της προφύλαξης να χαρακτηριστούν μεροληπτούντες σε βάρος τους. Ποιοι; Αυτοί που κατέστρεψαν μια ολόκληρη χώρα έχουν το θράσος να κατηγορούν όσους δεν χαμπαριάζουν από τις απειλές τους και δεν υποκύπτουν στον πειρασμό να συμβιβαστούν -σε βρώμικο επίπεδο- μαζί τους.
Εν πάσει περιπτώση και επί του προκειμένου αρκετός κόσμος εδώ στον Βορρά (και στον χώρο της ενημέρωσης) τσίμπησαν το τυράκι και μπήκαν στη φάκα αποφεύγοντας όπως ο διάβολος το λιβάνι τον χαρακτηρισμό του "Μακεδονομάχου" ακόμη και στις περιπτώσεις που κατακρεουργούν τις ομάδες τους και ποδοπατούν την ψυχή του.
Χωρίς να το καταλάβουν μερικοί έχουν ενταχθεί σε ένα ιδιότυπο «κίνημα» θολοκουλτουριάρηδων που αρνείται δογματικά να ασχοληθεί με τα όσα ενοχλούν συγκεκριμένους συλλόγους και συγκεκριμένους μεγαλοπαράγοντες.
Ετσι αφήνουν να περνούν ατελώνιστα πραγματικά αθλητικά εγκλήματα και εκτρωματικές θεσμικές συμπεριφορές επικεντρώνοντας την προσοχή τους σε απείρος υποδεέστερα και ανούσια θέματα.
Αλήθεια πως αλλιώς θα μπορούσε να εξηγηθεί αυτή η απίστευτη απαξίωση, αυτό το εξωφρενικό κουκούλωμα από το σύνολο των ΜΜΕ (πλην ελαχίστων τιμητικών εξαιρέσεων) για όσα συνέβησαν προχθές στη Νέα Σμύρνη; Κανένας από τους "έντιμους" και "αντικειμενικούς" κριτές δεν καταδέχθηκε να ρίξει μια απλή ματιά -όχι και να κρίνει- στο νέο στήσιμο μιας παράστασης από το παρελθόν, που ήταν ένα ανάγλυφο αποτύπωμα των διαχρονικών αθλιοτήτων μιας γενικευμένης διαφθοράς.
Ο μετριότατος Ολυμπιακός για μια ακόμη φορά (αλήθεια και πόσες άλλες;) για να περάσει από ένα «φιλικό» γήπεδο, υποχρεώθηκε και πάλι να χρησιμοποιήσει τη γνωστή μέθοδο του ριφιφί και του διαιτητικού εμβρυουλκού για να περάσει νικηφόρα από ένα φαινομενικά εύκολο παιχνίδι με πρωταγωνιστή Δημητρόπουλο.
Ο τελευταίος, αδίστακτος όπως αποδεδειγμένα είναι, συνεπικουρούμενος και από έναν εκπληκτικό στην κυριολεξία επόπτη (αντάξιο διάδοχο του Γεωργαράκου), σφράγισε και υπέγραψε με τον πλέον ανεξίτηλο αλλά και άθλιο τρόπο ένα ακόμη φύλλο αγώνα αλλοιώνοντας τα πάντα.
Για το έγκλημα όπως ήταν φυσιολογικό και επόμενο τα ΜΜΕ της Αθήνας σιώπησαν... εκκωφαντικά. Εδώ πάνω όμως τι είχαμε; Σχεδόν τα ίδια. Ενας ραδιοφωνικός παραγωγός ύψωσε μόνο την φωνή του καταγγέλλοντας το έγκλημα. Το συμπέρασμα; Τα πρώτα βήματα του 2016 έγιναν πάνω στα βρώμικα χνάρια του 2015. Επομένως μην ελπίζεται σε τίποτα. Και προετοιμαστείτε για τα ίδια, ίσως και τα χειρότερα.
ΥΓ Οι νέες "προκλήσεις" και "παρεκκλίσεις" του Σταύρου Κοντονή άρχισαν και προβληματίζουν.
