«Σκληρή» προσγείωση στην πραγματικότητα

Ο ταυτόχρονος αποκλεισμός των τριών Ελλήνων εκπροσώπων από τη συνέχεια του Basketball Champions League, ήδη από τη φάση των «16» της διοργάνωσης, προσέφερε την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε ακόμη μια φορά ότι οι εποχές που το ελληνικό μπάσκετ (πλην Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού) πρωταγωνιστούσε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο έχουν περάσει. Ανεπιστρεπτί ή όχι, είναι κάτι που μένει να διαπιστώσουμε τα επόμενα χρόνια.

Η αλήθεια είναι ότι η «ψαλίδα» έχει ανοίξει, όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε. Κι αν τα προηγούμενα χρόνια η «φανέλα» και η δύναμη της έδρας ήταν στοιχεία αρκετά, ούτως ώστε να καλύπτεται τη διαφορά, πλέον τα οικονομικά μεγέθη είναι τόσο ασύγκριτα, που οι ελληνικές ομάδες θα πρέπει να κάνουν μεγάλα βήματα, αν θέλουν κάποια στιγμή να φτάσουν στο ίδιο επίπεδο ή -αν προτιμάτε- να επιστρέψουν εκεί που ανήκαν προ ετών.

Οι αποκλεισμοί, φυσικά, που έκαναν μεγαλύτερο… κρότο ήταν αυτοί των ΑΕΚ και Αρη, καθώς ο ΠΑΟΚ, ούτως ή άλλως, ήταν επιτυχημένος μετά την πρόκριση επί της Παρτίζαν και ενδεχόμενη πρόκριση επί της –πρώτης στην ACB- Τενερίφης, θα συνιστούσε θαύμα. Οι δύο «κιτρινόμαυροι» από την άλλη, είχαν μεγάλες προσδοκίες, τις οποίες φρόντιζαν να εκφράζουν -σε κάθε ευκαιρία- οι ιδιοκτήτες, Μάκης Αγγελόπουλος και Νίκος Λάσκαρης.

Οι εμμονές του Ζντόβτς

Ξεκινώντας από την ΑΕΚ, η οποία αποκλείστηκε από τη Μονακό παρά το γεγονός ότι ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο τις τελευταίες εβδομάδες, η ομάδα του Γιούρι Ζντοβιτς «πλήρωσε» γι’ ακόμη μια φορά τις αδυναμίες και τις εμμονές του προπονητή της. Απέναντι σε μια αθλητική μεν, με έλλειμμα ποιότητας δε, ομάδα, ουδέποτε στο δεύτερο παιχνίδι έδειξε ότι είναι καλύτερη. Απέτυχε, έτσι, παταγωδώς και στην προσπάθεια της να συνεχίσει στην Ευρώπη, μετά από την αδυναμία της να περάσει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Μοναδική ευκαιρία της πλέον να «σώσει» τη χρονιά, το να περάσει στους τελικούς της Α1, κάτι που τη δεδομένη χρονική στιγμή μοιάζει απίθανο.

Αποτυχία του πρότζεκτ

Συνεχίζοντας με τον Αρη, γι’ ακόμη ένα κρίσιμο παιχνίδι τη φετινή χρονιά, αποδείχθηκε πως το ρόστερ που χτίστηκε, δεν έχει τη «σφραγίδα» του Δημήτρη Πρίφτη, όπως άλλωστε παραδέχθηκε και ο ίδιος μετά το τέλος του αγώνα, σε μια «κρίση ειλικρίνειας». Σε αντίθεση με την προσφιλή του τακτική, να «χτίζει» ομάδες που έχουν ως κύρια προσόντα τους την ενέργεια και την αθλητικότητα, ο Αρης έχει τεράστιο έλλειμμα στα δύο αυτά στοιχεία, κάτι που έγινε ακόμη πιο εμφανές στα παιχνίδια απέναντι στην πολύ αθλητική Βιλερμπάν. Δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί πως η χρονιά για τους «κιτρινόμαυρους» ουσιαστικά τελείωσε στη Γαλλία. Ακόμη και να κατακτήσει την τρίτη θέση στα πλέι-οφ, ποιο θα είναι το όφελος;

Πετυχημένος και μάγκας

Τέλος, ο ΠΑΟΚ έφτασε στην άκρη του δρόμου με βάση τις δυνατότητες που προσέφερε το ρόστερ στον Σούλη Μαρκόπουλο. Ο Δικέφαλος ήταν ήδη επιτυχημένος στην Ευρώπη μετά την πρόκριση επί της Παρτίζαν, ενώ η εντός έδρας νίκη επί της –πρώτης αυτή τη στιγμή στην ACB- Τενερίφης ήταν άλλος ένας «άθλος». Μετά τον τραυματισμό του Κλάντον, όμως, στην αρχή του αγώνα, η πλάστιγγα έγειρε τρομερά υπέρ των Ισπανών και του αφαίρεσαν τη δυνατότητα ν’ αποκλειστεί μαχόμενος. Με μπάτζετ, όμως, που μόλις και μετά βίας ξεπερνά τις 400 χιλιάδες ευρώ ο φετινός ΠΑΟΚ είναι ήδη επιτυχημένος…