Συμμαχίες και «εχθροί»

Η είδηση κυοφορούνταν ως φήμη τους τελευταίους μήνες. Φαίνεται ότι το επόμενο επιχειρηματικό big deal όμως βρίσκεται στην τελική ευθεία. Και αφορά στη συμμαχία Μελισσανίδη – Ιβάν Σαββίδη.

Η λειτουργία 35.000 παιγνιομηχανημάτων – τα «φρουτάκια» στην καθομιλουμένη – προβλέπεται έτσι κι αλλιώς από το νόμο που ψηφίστηκε τον Ιούλιο και δημοσιεύτηκε σε δυο ΦΕΚ στις 29 Ιουλίου του 2014. Σύμφωνα με το νόμο, στην Ελλάδα θα λειτουργούν μέσω της ΟΠΑΠ ΑΕ και της ΟΔΙΕ Α.Ε. συνολικά 16.500 παιγνιομηχανήματα. Επίσης, προβλέπεται η λειτουργία άλλων 18.500 παιγνιομηχανημάτων, η οποία θα παραχωρηθεί σε τρίτους και θα πρέπει να λειτουργήσουν μέσα σε 24 μήνες από την έκδοση του Κανονισμού Διεξαγωγής και Ελέγχου Παιγνίων. Κι εκεί «μπαίνει» το deal Μελισσανίδη – Ιβάν Σαββίδη. Η πρόσφατη συνάντηση των δυο παραγόντων στο γάμο του υιού του βουλευτή Θεσσαλονίκης κ. Σάββα Αναστασιάδη ήταν και μια ευκαιρία να μιλήσουν και για τη συνεργασία τους. Ωστόσο, οι κοινές εμφανίσεις τους που ξεκίνησαν με την παρουσία τους στην Παναγία Σουμελά τον Δεκαπενταύγουστο θα συνεχιστούν και στο εγγύς μέλλον.

Το ερώτημα είναι πόσο μπορεί μια επιχειρηματική συνεργασία να συμβάλλει στη διαμόρφωση συνθηκών βελτίωσης του ποδοσφαίρου. Γιατί οι προθέσεις δεν αρκούν. Υποτίθεται ότι ποδοσφαιρικό πολιτισμό ήθελε ο Ιβάν να διδάξει με τους εναγκαλισμούς με τον Αλαφούζο στον τελικό του κυπέλλου, αλλά τελικώς, από τη γραμμή έφυγε ο ένας. Και αργότερα και οι δυο. Και ο κηρυχθείς «πόλεμος» ενάντια στο κατεστημένο έμεινε σχέδιο επί χάρτου. Που κι αυτό, αποδείχτηκε ανύπαρκτο.

Το θετικό είναι ότι ο Μελισσανίδης δεν είναι Αλαφούζος. Είναι μπαρουτοκαπνισμένος και, τουλάχιστον, σε ό,τι αφορά τις φιλίες του όταν τις εννοεί δεν τις «πουλάει». Αλλά εδώ πρόκειται για συμφέροντα εκατομμυρίων. Και δεν εννοώ τα «φρουτάκια» αλλά την ποδοσφαιρική βιομηχανία. Υπό αυτήν την έννοια, το ότι η ΑΕΚ ακόμη χρειάζεται τουλάχιστο ένα εννεάμηνο για να επανέλθει στη Superleague ίσως είναι ευεργετικό. Γιατί μέχρι τότε θα έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες συνεργασίας, μεταξύ των δυο όχι μόνο σε επιχειρηματικό επίπεδο, αλλά και σε παραγοντικό. Θα φανεί δηλαδή, αν ο «Τίγρης» θέλει να επιστρέψει ως πρωταγωνιστής στο ποδόσφαιρο, ή ως εν δυνάμει ισορροπιστής. Μέχρι τότε, ο Ιβάν Σαββίδης μπορεί να προσδοκά σε καλύτερες ημέρες, μόνο κοιτώντας τα του οίκου του. Κι όταν κατορθώσει να τακτοποιήσει τα του οίκου του και αισθανθεί πραγματικά ισχυρός, τότε ίσως ωριμάσουν και οι συνθήκες για να καλλιεργήσει τις συμμαχίες έναντι του μεγάλου «εχθρού».