«Συγνώμη»

Θα ήταν λάθος η εκτίμηση ότι εξαιτίας μιας ήττας, αναδείχτηκε το συμπέρασμα ότι ο ΠΑΟΚ χρήζει ενίσχυσης. Κι ότι οι 27 μεταγραφές για τις οποίες έκανε λόγο ο Αναστασιάδης μετά τη νίκη επί του Παναιτωλικού, αποδείχτηκαν είτε λίγες, είτε όχι όλες εξίσου αποτελεσματικές. Η συζήτηση περί του ρόστερ, θα έπρεπε να γίνεται όχι μετά από ήττα αλλά μετά από νίκη και μάλιστα εμφατική όπως για παράδειγμα το 6-1 επί της Διναμό Μινσκ. Για το προλαμβάνειν…

Περισσότερο μπορεί να προβληματιστεί κάποιος με τον τρόπο αντιμετώπισης του αγώνα, ο οποίος φανέρωνε μια αλαζονεία και κυρίως υποτίμηση του αντιπάλου. Ανεξαρτήτως δυναμικότητας, είθισται το rotation να έχει μια προοδευτικότητα. Δεν αντικαθιστάς μονομιάς όλη τη βασική ενδεκάδα σου. Δεν αναλώνεσαι σε συνεχείς πειραματισμούς σε σημείο που κάποια στιγμή στο δεύτερο ημίχρονο να παίζουν Αναστασιάδης, Παπαδόπουλος και Κουλούρης μαζί. Να μην έχεις πλάγιους. Και στο τέλος να ομολογείς, ουσιαστικά ότι αυτοί που χρησιμοποίησες δεν άρπαξαν την ευκαιρία. Και να το ομολογείς όταν μόλις τρεις μέρες νωρίτερα τους αποθέωνες ως εν δυνάμει μεταγραφές της ομάδας.

Ο ΠΑΟΚ δεν έγινε ομαδάρα επειδή στις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές σκόρπισε ενθουσιασμό με την παραγωγικότητά του, το 17-1 και τις ενθαρρυντικές εμφανίσεις των νεοαποκτηθέντων. Κι ούτε ασφαλώς, είναι για τ’ ανάθεμα επειδή ηττήθηκε από μια ψυχωμένη ομάδα. Απρόοπτα στο κύπελλο και μάλιστα σε μια διαδικασία ομίλων όπου μια ήττα δεν είναι καταστροφική, προκύπτουν. Κι είναι δεδομένο ότι θα υπάρξουν διορθώσεις.

Στη γειτονική Τουρκία, χρησιμοποιούν κατά κόρον μια παροιμία που λέει «δεν υπάρχει τριαντάφυλλο χωρίς αγκάθια» (dikensiz gul olmaz) θέλοντας μ’ αυτόν τον τρόπο να τονίσουν ότι οφείλουμε να δεχόμαστε ακόμη και τους καλύτερους με τα όποια ελαττώματά τους. Εμείς το λέμε, «αγάπα τον με τα ελαττώματά του» κ.ο.κ. Παντού θα βρεις κάτι ανάλογο. Στο προκείμενο τώρα, για όσους γνωρίζουν τον τρόπο λειτουργίας και τη δουλειά του Αγγελου Αναστασιάδη, οι αναφορές του προς τους εκπροσώπους του Τύπου, ανέκαθεν χαρακτηρίζονταν από μια ενόχληση, ειρωνεία, χλεύη, καχυποψία. Αυτό δε σημαίνει ότι ο προπονητής του ΠΑΟΚ δεν έχει φίλους δημοσιογράφους, κάθε άλλο. Εχει και μάλιστα κάποιοι από αυτούς κατά το παρελθόν τον έχουν πάρει και στο λαιμό τους. Το ότι ζήτησε συγνώμη, είναι θεμιτό και αντρίκειο. Αλλά για να πετύχει μία συγνώμη, οφείλουμε να την αισθανόμαστε. Αν δεν το πιστεύουμε ή αν δεν το νοιώθουμε, είναι καλύτερο να μην λεχθεί γιατί έτσι ουσιαστικά φοράμε τη μάσκα και κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας.

Οι δημοσιογράφοι είναι σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, ελκυστικός και ανέξοδος στόχος. Αν ο Αναστασιάδης κατανοήσει ότι ακόμη και μέσα από την αντιδημοσιογραφική λογική του, εκείνοι που μεταφέρουν τις δικές του αντιλήψεις, τα σχέδια και τις σκέψεις του προς το κοινό έχουν ανάλογα με εκείνον συμφέροντα, τότε η συνεργασία θα είναι και ευκολότερη και πιο ωφέλιμη. Κι όσο για τη συγνώμη, ας γίνει νερό κι αλάτι…Ουδείς θα ασχοληθεί…