Σιγά - σιγά, να συνέλθουν όλοι όσοι πετούσαν στα σύννεφα...
Ο πρωταθλητής δεν χάνει δύο βαθμούς με αντίπαλο τον Λεβαδειακό, ο οποίος, μάλιστα, δίνει το πρώτο επίσημο παιχνίδι του. Ο πρωταθλητής, το κυριότερο, δεν παρουσιάζει αυτή την άθλια εικόνα. Διότι μ’ αυτή την εικόνα, ούτε καν να φαντασιώνεται το Πρωτάθλημα δικαιούται...
Προσωπικά, θεωρώ ωφέλιμη τη χθεσινή απαράδεκτη εμφάνιση του ΠΑΟΚ. Ελπίζω ότι θα «αφυπνίσει» όσους κοιμόντουσαν βαριά. Ελπίζω ότι κάποιοι θα «προσγειωθούν» στην πραγματικότητα. Ελπίζω ότι θα καταλάβουν πως πολλά μένουν ακόμη για να φτάσει η ομάδα στο επίπεδο που χρειάζεται για να γίνει πρωταθλήτρια.
Εστω και τώρα, οι καθ’ ύλην αρμόδιοι οφείλουν να πάρουν αποφάσεις. Οι διοικούντες να ενισχύσουν το ρόστερ με πραγματικά ποιοτικούς παίκτες και ο Λουτσέσκου να συνειδητοποιήσει ότι άλλο είναι να χαιδεύεις τους παίκτες λέγοντας πόσο πολύ τους πιστεύεις και άλλο να αποδεικνύεται στην πράξη ότι δικαιούνται να τους πιστεύεις τόσο πολύ.
Ολοι οι παίκτες θέλουν δουλειά για να ξεπεράσουν, αν μπορούν, βασικές αδυναμίες. Ολη η ομάδα χρειάζεται δουλειά, διότι πάντα τις ίδιες αδυναμίες παρουσιάζει. Τουλάχιστον χθες αποδείχτηκε ότι δεν αρκεί η διάθεση. Χρειάζεται και λίγη ποιότητα. Χρειάζεται να παίζεις καλό ποδόσφαιρο για να παίρνεις τις νίκες. Αλλά για να παίξεις καλό ποδόσφαιρο, το πάθος δεν φτάνει. Και χωρίς καλό ποδόσφαιρο, δεν μπορούν να έρθουν πολλές νίκες...
Από την άλλη, ο ίδιος ο Λουτσέσκου δεν είναι ούτε μάγος, ούτε αλάνθαστος. Πρέπει κι αυτός να προβληματιστεί από τα λάθη που έκανε χθες στη διαχείριση των παικτών. Οταν ο ΠΑΟΚ είναι τόσο κακός, δεν ευθύνονται μόνο οι παίκτες, αλλά έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης και ο προπονητής. Και, βέβαια, δεν τον τιμάει ως προπονητή του ΠΑΟΚ να λέει ότι η νίκη δεν ήρθε επειδή ο Λεβαδειακός ήταν πολύ καλά οργανωμένος. Ο ΠΑΟΚ που φιλοδοξεί να κατακτήσει το Πρωτάθλημα, ούτε καν πρέπει να ασχολείται με το αν είναι ή δεν είναι οργανωμένοι οι Λεβαδειακοί του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Βασικά, για να είμαι ειλικρινής, τα έχω περισσότερο με τους παίκτες. Διότι, εδώ ισχύει αυτό που πολλές φορές λέμε. Οτι, δηλαδή, μια καλή ομάδα δεν χρειάζεται καν προπονητή για να κερδίσει έναν υποδεέστερο αντίπαλο. Δεν χρειάζεται καν προπονητής για να παίξει λίγο καλό ποδόσφαιρο μια καλή ομάδα. Δεν του φταίει ο Λουτσέσκου του Κάτσε, που του έδωσε ευκαιρία, αλλά την πέταξε. Δεν του φταίει ο Λουτσέσκου του Σάχοφ, που είτε μπήκε στο παιχνίδι είτε δεν μπήκε κανείς δεν το κατάλαβε. Δεν φταίει ο Λουτσέσκου σε κανέναν που έμεινε ο Πρίγιοβιτς με... μηδέν τελικές προσπάθειες κόντρα στον Λεβαδειακό και όχι στη Ρεάλ, επειδή κανείς δεν πρόκοψε να του δώσει μια καλή πάσα στην αντίπαλη περιοχή...
Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Αν θέλει ο (κάθε) προπονητής να πετύχει στον ΠΑΟΚ πρέπει να αξιολογήσει σωστά τις πραγματικές δυνατότητες της ομάδας και, κυρίως, να εντοπίσει τις αδυναμίες της, γιατί αλλιώς δεν πρόκειται να τις ξεπεράσει. Με εύκολες δικαιολογίες που σε αποκοιμίζουν δουλειά δεν γίνεται. Ούτε με το συνεχές «κανάκεμα» των παικτών. Για να βγάλει ο κάθε παίκτης το 101% αυτού που μπορεί να σου δώσει, δεν χρειάζεται μόνο καρότο, απαραίτητο είναι και το μαστίγιο. Αυτό το ξέρουν καλά όλοι οι πετυχημένοι προπονητές.
Οσο για τους παίκτες που λείπουν, καταντήσαμε γραφικοί να το φωνάζουμε κάθε μέρα: Επρεπε να είχαν αποκτηθεί μια εξ αρχής. Να είχαν κάνει προετοιμασία. Να ήταν αυτή τη στιγμή για τα καλά μέσα στην ομάδα. Δεν συγχωρείται σε έναν ΠΑΟΚ που έχει στόχο το Πρωτάθλημα να τρέχει τέλη Αυγούστου για να πάρει έναν οργανωτή, αφού και οι πέτρες ήξεραν ότι είναι απαραίτητος ένας οργανωτής, όπως είναι απαραίτητος και ένας κεντρικός αμυντικός, όπως είναι απαραίτητοι και άλλοι μεγάλοι παίκτες, κατά τη γνώμη μου, αν θέλουμε να δούμε έναν ΠΑΟΚ πολύ ανώτερο, που θα είναι το φαβορί για την κατάκτηση του Πρωταθλήματος.
