Σχεδιασμός, πλάνα και άλλες αστειότητες

Χρόνια τώρα, προσπαθώ με το ζόρι να συγκρατήσω τα γέλια μου ακούγοντας παράγοντες ελληνικών ομάδων να μιλούν για σχεδιασμό και πλάνο. Πολύ δε περισσότερο, ακούγοντας φιλάθλους να απαιτούν να υπάρξει ένα πλάνο και ένα σχέδιο. Απευθείας μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα της επίσημης ιστοσελίδας της ομάδας, μερικές εβδομάδες ή μερικούς μήνες μετά, να ανακοινώνει την λύση συνεργασίας με τον προπονητή και να εύχεται πιθανώς «καλή επιτυχία», στους παίκτες που αποχωρούν. Παράλληλα, μου έρχεται η εικόνα των ίδιων οπαδών που ζητούσαν πλάνο, να αλαλάζουν αγανακτισμένοι έξω από τα αποδυτήρια, για το έκτρωμα που παρουσιάζει η ομάδα, ζητώντας την παραίτηση του προπονητή και την αποχώρηση των παικτών. Μερικές μόνο αγωνιστικές μετά. Όλα αυτά βέβαια πάντα βάσει… πλάνου.

Κακά τα ψέματα, ζούμε σε μία χώρα που δεν ξέρουμε τι θέλουμε και κυρίως πώς να το αποκτήσουμε. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και οι πρώτοι που βρίσκονται σε σύγχυση είναι οι άνθρωποι που διοικούν τις ομάδες. Δείτε για παράδειγμα τι συμβαίνει φέτος στην SuperLeague. Δεν είναι η ευκολία με την οποία αλλάζουν τους προπονητές ή τους έχουν «έτοιμους». Είναι η λογική με την οποία τους προσλαμβάνουν και τους απολύουν.

Ο Μαρινάκης έδιωξε τον αήττητο Ζαρντίμ, διότι δεν έπαιζε μπάλα ο Ολυμπιακός. Αυτό ήταν το πόρισμα. Μα όταν το καλοκαίρι έπαιρνε τον Πορτογάλο τεχνικό, δεν γνώριζε ότι οι Πορτογάλοι αυτό το στιλ παιχνιδιού έχουν; Το αποτέλεσμα θέλουν και συνήθως το παίρνουν. Προφανώς, αδιαφόρησε τότε γι΄ αυτό, ξέροντας ότι οι τίτλοι είναι στην τσέπη του. Αυτό είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Υπάρχουν βεβαίως και…13/14 ακόμη. Είπαμε. SuperLeague. Σε απόλυτη σύγχυση οι παράγοντες. Ο Δώνης είναι υπ΄ ατμόν, διότι με τους παίκτες που είχε το καλοκαίρι που του έλεγαν «να αλλάξουμε λίγο το στιλ παιχνιδιού και… όπου μας βγάλει», τώρα δεν μπορεί να παίζει σαν την Μπαρτσελόνα, ο Άρης έχει αλλάξει ήδη τρεις προπονητές, έχει διώξει παίκτες και ο Αλκαράθ είναι σε συνεχή κρίση, για την Βέροια και την Ξάνθη καλό είναι να μην κουβεντιάζουμε, ο Αλαφούζος έδιωξε τον Φερέιρα, που είχε προλάβει όμως να πάρει τον Βελάσκες και τον Πίντο και να διώξει τον Κατσουράνη και τον Καραγκούνη. Τότε στηρίζαμε τον προπονητή, ενώ μετά… δεν μας κάνει, γιατί μας κάνει ο Ρότσα, που δεν μας κάνει έναν μήνα μετά. Ακούγονται γελοία; Είναι όντως. Αλλά μήπως δεν είναι η πραγματικότητα;

Μήπως έχει καμία λογική ότι ο διαλυμένος Πανιώνιος του καλοκαιριού, θέλει τώρα να διώξει τον Ελευθερόπουλο που έκανε μαγικό πρώτο γύρο από το πουθενά; Έχει λογική ότι ο Μπάγεβιτς κρίθηκε άχρηστος σε μερικούς μήνες στον Ατρόμητο; Ή μήπως θα έχει λογική, αν ο Σπανός διώξει σε λίγο καιρό τον Αναστόπουλο γιατί δεν θα είναι ευχαριστημένος από τον τρόπο παιχνιδιού του Ατρόμητου; Μα ο Αναστόπουλος αυτός ήταν, αυτός είναι και σε όποιον αρέσει. Το λέμε σήμερα, διότι… το βλέπουμε αύριο πως θα το ακούσουμε και αυτό.

Συνεπώς, την επόμενη φορά που θα ακούσετε για σχεδιασμούς, πλάνα και άλλες τέτοιου είδους αστειότητες, φροντίστε να έχετε ανοιχτό και το άλλο σας αυτί. Όπως μπει από το ένα, να βγει από το άλλο. Κι αν βέβαια το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης σε αυτό το έχουν οι παράγοντες, άλλη τόση, για να μην νομίζετε ότι είστε εκτός παιχνιδιού όλοι, έχουν και οι φίλαθλοί που δεν έχουν ιδέα από σχεδιασμό ομάδας. Απλώς… τον θέλουν.

Ο σχεδιασμός και το πλάνο στην Ελλάδα, κρατάει 90 λεπτά. Άντε 180. Στα 270, συνήθως το πλάνο… πάει περίπατο για να έρθει ένα άλλο.