Σαν σήμερα το ποδόσφαιρο «έχασε» κάτι πολύ σπουδαίο (vd+pc)
Του Θεοδόση Σωκράτους
Έναν από τους πιο χαρισματικούς, πιο ταλαντούχους και παράλληλα πιο «τρελούς» ποδοσφαιριστές, που πάτησαν ποτέ το πόδι τους στο πλανήτη, αποχαιρέτισε ο κόσμος σαν σήμερα 25 Νοεμβρίου, πριν 11 χρόνια.
Αδιαμφισβήτητα ο χώρος του αθλητισμού και όχι μόνο του ποδοσφαίρου, έγινε φτωχότερος εκείνη τη μέρα, με το θάνατο του Βορειοϊρλανδού.
Πολύ λένε, παίκτης σαν τον Τζορτζ Μπεστ, δεν έχει ξαναβγεί και δεν πρόκειται να υπάρξει ξανά στο ποδόσφαιρο. Αυτά που έκανε μέσα στο γήπεδο ήταν αδιανόητα για την εποχή. Απίστευτα τελειώματα, «τρελές» ντρίμπλες και κυρίως μεγάλη φαντασία στις κινήσεις του.
Δυστυχώς λίγοι στο κόσμο (που βρίσκονται στη ζωή) τον έχουν δει να αγωνίζεται, καθώς τη μεγάλη του καριέρα την έκανε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από τo 1963 μέχρι και το 1974. Ήταν ένας από τους «τρεις σωματοφύλακες» (Μπεστ-Λο-Τσάρλτον) και φυσικά ο πρεσβευτής της φανέλας με το «7», που ανέκαθεν (μέχρι τον Ρονάλντο) τη φoράνε σπουδαίοι ποδοσφαιριστές.

Ο 5ος Μπιτλ, όπως τον αποκαλούσαν, δεν άφησε πίσω του μόνο μπόλικο υλικό ως ποδοσφαιριστής, αλλά στην ιστορία έμειναν και πάρα πολλές ατάκες του.
Για το αλκοόλ και την άστατη ζωή του
«Έχω σταματήσει να πίνω, αλλά μόνο όταν κοιμάμαι»
«Το 1969 εγκατέλειψα τις γυναίκες και το αλκοόλ. Ήταν τα χειρότερα 20 λεπτά τις ζωής μου».
«Ίσως πάω στους Ανώνυμους Αλκοολικούς, αλλά νομίζω ότι θα ήταν δύσκολο να παραμείνω ανώνυμος».
«Ξόδεψα το 90% των χρημάτων μου σε ποτά, κορίτσια και γρήγορα αυτοκίνητα. Τα υπόλοιπα απλώς τα σπατάλησα».
Για τον Ερίκ Καντονά:
«Θα έδινα όλη την σαμπάνια που έχω πιει στη ζωή μου για να έπαιζα μαζί του σε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό αγώνα στο Όλντ Τράφορντ».
Για τον Ντέιβιντ Μπέκαμ:
«Δεν έχει καλό αριστερό πόδι, δεν έχει καλή κεφαλιά, δεν μαρκάρει και δεν σκοράρει συχνά. Κατά τα άλλα είναι καλός παίκτης».
Για τον Πολ Γκασκόιν:
«Είχα πει κάποτε ότι ο δείκτης νοημοσύνης του Γκασκόιν ήταν μικρότερος από τον αριθμό της φανέλας του και αυτός με ρώτησε: «Τι είναι δείκτης νοημοσύνης»;
Ίσως η κορυφαία ατάκα του:
«Αν είχα γεννηθεί άσχημος, κανείς δεν θα ήξερε τον Πελέ».
Δυστυχώς, οι καταχρήσεις (αλκοόλ, τσιγάρο, ξενύχτια), τον πήραν στον ποδοσφαιρικό παράδεισο, εκεί τώρα που βρίσκεται πλάι με άλλους σπουδαίους θρύλους της μπάλας.

Όπως κάποιοι λένε: Pele Good – Maradona Better – George Best!