Ρωτήστε τον Μπίκα αν νικήθηκε το σύστημα…

Δεν θα πω ότι το περίμενα αυτό που συνέβη στον Γιώργο Μπίκα, όμως, δεν με αιφνιδίασε κιόλας.

Ξέφραγο αμπέλι είναι ο χώρος του ελληνικού ποδοσφαίρου, παραδομένος στις διαθέσεις του υποκόσμου και κανείς δεν έχει δείξει εδώ και χρόνια ότι πραγματικά θέλει να πολεμήσει αυτούς που δρουν ανεξέλεγκτα και δεν έχουν κανένα δισταγμό προκειμένου να απειλούν, να τρομοκρατούν, να καίνε σπίτια και αυτοκίνητα όποιου θεωρούν ότι μπαίνει εμπόδιο στα σχέδιά τους.

Σκεφτόμουν χθες όλους αυτούς που μήνες τώρα προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτή η κατάσταση αντιμετωπίζεται, ότι δέχεται καίρια πλήγματα η εγκληματική οργάνωση, ότι το παρακράτος που λυμαίνεται το ελληνικό ποδόσφαιρο σύντομα θα νικηθεί.

ΜΠΟΥΡΔΕΣ. Για να μην πω κάτι χειρότερο. Τίποτε απολύτως δεν πολεμιέται. Ρωτήστε τον Μπίκα να σας πει αν νικήθηκε το σύστημα. Το παρακράτος ζει και βασιλεύει, διότι όσοι λένε ότι το πολεμάνε, το κάνουνε μόνο στα λόγια.

Αν το πολεμούσαν πραγματικά, κάποιον θα είχαν τσιμπήσει τόσα χρόνια. Κάποια έρευνα θα είχε προχωρήσει. Κάποια υπόθεση θα είχε τελεσιδικήσει και κάποιοι θα είχαν καταδικαστεί.

Όμως, δεν έχει γίνει τίποτε. Και δεν έχει γίνει διότι οι ρυθμοί της δικαιοσύνης είναι στην Ελλάδα πολύ πιο αργοί από οπουδήποτε αλλού στον σύγχρονο δυτικό κόσμο, αλλά και καμία κυβέρνηση δεν έχει αποδείξει, με πράξεις και όχι στα λόγια, ότι θέλει να δώσει τη μάχη μέχρι τέλους.

Ακουγα, επίσης, χθες διάφορους να λένε ότι αυτά που έγιναν με Τσαχειλίδη και Μπίκα είναι σπασμωδικές αντιδράσεις ενός συστήματος το οποίο καταλαβαίνει ότι φτάνει το τέλος του και πως αυτό είναι αποτέλεσμα της δουλειάς που έγινε από την πολιτική ηγεσία του αθλητισμού, από τον κ. Κοντονή.

Μακάρι να είναι έτσι. Μακάρι να τον έχω αδικήσει τον πρώην υφυπουργό Αθλητισμού και να έχουμε μπει στην τελική ευθεία για τη νίκη της Πολιτείας κόντρα στην σαπίλα του ποδοσφαίρου.

Θα μου επιτρέψετε, όμως, να αμφιβάλλω και να γίνομαι ακόμη πιο καχύποπτος, ακόμη πιο επιφυλακτικός, όσο υπάρχουν περιστατικά σαν αυτά που βιώσαμε την τελευταία εβδομάδα.

Δεν ξέρω αν κάνω λάθος, αλλά έχω την εντύπωση ότι κάποιος που αισθάνεται πως τον έχουν κυκλώσει και βρίσκονται ένα βήμα πριν από την εξόντωσή του, δεν κάνει επίδειξη δύναμης.

Τέτοιου είδους χτυπήματα, νομίζω, ότι κάνει κάποιος ο οποίος αισθάνεται πως κανείς δεν τολμάει να τον καταδιώξει, διότι οι ρίζες του είναι και πανίσχυρες και απλωμένες παντού…