Οι ρυθμοί της δικαιοσύνης είναι πιο αργοί και από χελώνα

Υπάρχουνε πράγματα στα οποία συμφωνώ με τον υπεύθυνο επικοινωνίας της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Κυριάκο Κυριάκο, υπάρχουν και άλλα στα οποία διαφωνώ.

Για παράδειγμα, δεν μπορώ να συμφωνήσω ότι ο Τύπος, όχι ο οπαδικός, δεν ανέδειξε τα θέματα της εγκληματικής οργάνωσης, δεν φωνάζει χρόνια τώρα για την διαφθορά και την βία. Τα μέσα ενημέρωσης έχουν ασχοληθεί πάρα πολύ με αυτά τα πράγματα, σε βαθμό που να μην ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, αλλά με οτιδήποτε άλλο γύρω-γύρω από το ποδόσφαιρο.

Ειδικά εδώ στην Θεσσαλονίκη, το ξέρουμε καλά αυτό. Το συζητάμε μεταξύ μας, αναρωτιόμαστε κιόλας πολλές φορές πώς γίνεται και κρατάμε ένα τόσο μεγάλο κοινό που θέλει να ενημερωθεί από εμάς, να μάθει κάθε λεπτομέρεια, την στιγμή που εμείς μεταφέρουμε, κυρίως, πληροφορίες που δεν αφορούν το αμιγώς ποδοσφαιρικό κομμάτι.

Πόσες φορές δεν κάνουμε πλάκα, λέγοντας ότι είμαστε περισσότερο αστυνομικοί συντάκτες (για θέματα βίας), δικαστικοί συντάκτες (για τα ζητήματα της διαφθοράς, αλλά και υποθέσεις προσφυγών των ομάδων ή των παικτών στα δικαστήρια), οικονομικοί συντάκτες (για θέματα χρεών και πτωχεύσεων ομάδων)

Παρόλα αυτά, παρά τον τεράστιο χώρο (στα έντυπα) και τον χρόνο (σε ραδιόφωνο και τηλεόραση) που δίνουμε για να αναδείξουμε τις παθογένειες, να πιέσουμε τους εμπλεκόμενους προκειμένου να ασχοληθούν πιο σοβαρά, πιο ενεργά, πιο αποφασιστικά για να δώσουν λύσεις, ελάχιστα πράγματα έχουν γίνει.

Το ζήτημα, συνεπώς, δεν είναι πώς συμμετέχει στην προσπάθεια για την κάθαρση ο Τύπος, αφού, κατά την άποψή μου, πλην του οπαδικών τα υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης έχουν σταθερό προσανατολισμό υπέρ της πίεσης για να υπάρξουν ουσιαστικές λύσεις, αλλά τι κάνουν οι θεσμοί του ποδοσφαίρου και η Πολιτεία.

Εδώ, συμφωνώ με τον υπεύθυνο επικοινωνίας της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, ότι οι ρυθμοί δεν είναι απλά αργοί, αλλά… χελώνας. Βέβαια, παρά την θέση που παίρνει ο Κυριάκος Κυριάκος, ότι αν υπήρχε, δηλαδή, παρέμβαση των media με μεγαλύτερη ένταση προς αυτή την κατεύθυνση, θα υπήρχαν και καλύτερα αποτελέσματα, θεωρώ ότι δεν είναι έτσι.

Με όση ένταση και αν πιέζεις την ΕΠΟ, δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει στρατηγική. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι η φιλοσοφία, η στρατηγική διοίκησης του ελληνικού ποδοσφαίρου, υπάρχει περίπτωση να αλλάξει μόνο αν έρθουν άλλοι άνθρωποι, με άλλη νοοτροπία, για να διοικήσουν την ομοσπονδία.

Οσο δε για την δικαιοσύνη, αλίμονο αν η ταχύτητα με την οποία κινείται εξαρτάται από το αν την πιέζουν για να προχωρήσει κάποιες υποθέσεις τα media ή ο κάθε υπουργός. Αν η δικαιοσύνη χρειάζεται να της λέμε κάθε μέρα οι δημοσιογράφοι πόσο σοβαρή είναι μια υπόθεση (όπως αυτή της εγκληματικής οργάνωσης), τότε έχουμε δικαιοσύνη για την οποία θα πρέπει να ανησυχούμε πάρα πολύ. 

Επειδή, όμως, δεν έχουν μείνει πολλά πράγματα στα οποία μπορούμε να πιστεύουμε, κι επειδή, τουλάχιστον, σε ό,τι με αφορά, πιστεύω στην δικαιοσύνη, νομίζω πως αν δεν υπήρχαν κάποιοι λειτουργοί της για να δουλέψουν, να αξιολογήσουν στοιχεία και να επιδείξουν βούληση για να προχωρήσουν σε βάθος την έρευνα, τώρα δεν θα συζητούσαμε ότι καθυστερεί η εκδίκαση της υπόθεσης για την εγκληματική οργάνωση, αλλά ότι δεν έχει απασχολήσει καν τους δικαστές.