Ρεβάνς από τον Ιβιτς, γιορτή με πολλή λάμψη για όλους…
Ηταν μία από τις λίγες φορές που δικαιώθηκε το προαίσθημά μου. Ημουν περίπου σίγουρος ότι αντίπαλος του ΠΑΟΚ θα κληρωθεί ο Αγιαξ και ως δεύτερη εκδοχή πίστευα τη Φενέρμπαχτσε. Οι συμπτώσεις είναι πολύ συχνές στο ποδόσφαιρο και η ιστορία επαναλαμβάνει πολλές φορές τους ίδιους κύκλους. Ελεγα ότι το αποτέλεσμα της κλήρωσης θα μας αναγκάσει να πούμε είτε «Ευκαιρία για ρεβάνς από τον Ιβιτς και όχι μόνο», είτε «ΠΑΟΚ καν’ το πάλι όπως το 2010».
Ισχύει το πρώτο. Ο αποκλεισμός του ΠΑΟΚ από τον Αγιαξ στις 4 Αυγούστου του 2010 μ’ εκείνο το 3-3 της Τούμπας, έμεινε στη μνήμη όλων ως μια τεράστια χαμένη ευκαιρία εξ’ αιτίας της απώλειας του πέναλτι από τον Βλάνταν Ιβιτς, ο οποίος ήταν ο σκόρερ του 1-1 στο πρώτο ματς (28 Ιουλίου) και ένας από τους κορυφαίους παίκτες του ΠΑΟΚ και στις δύο αναμετρήσεις.
Το νέο ραντεβού με τον Αγιαξ βρίσκει τον Ιβιτς στον πάγκο του ΠΑΟΚ. Αλλά σίγουρα δεν έχει ξεχάσει εκείνα τα παιχνίδια. Θα είναι ο άνθρωπος που θα χαρεί περισσότερο απ’ όλους αν ο ΠΑΟΚ ξεπεράσει αυτή τη φορά το εμπόδιο του Αγιαξ. Τον οποίο έχει αντιμετωπίσει τρεις φορές και δεν έχει χάσει καμία, αν συνυπολογίσουμε και το αλησμόνητο φιλικό ματς που έγινε στις 14 Φεβρουαρίου του 1973 στην Τούμπα και έληξε 1-1.
Ο ΠΑΟΚ δεν έχασε ποτέ από τον Αγιαξ, αλλά και δεν προκρίθηκε ποτέ, σε ευρωπαικές διοργανώσεις, με αντίπαλο ολλανδική ομάδα. Αποκλείστηκε και τις πέντε φορές σε διπλή νοκ αουτ αναμέτρηση! Δύο αποκλεισμούς έχει από την Αιντχόφεν, έναν από την Αλκμααρ, έναν από τον Αγιαξ και έναν από τη Χέρενφεν. Με την Αλκμααρ βρέθηκε αντίπαλος και σε όμιλο του Γιουρόπα Λιγκ, την περίοδο 2013-14, προκρίθηκαν και οι δύο και στους μεταξύ τους αγώνες είχαμε δύο ισοπαλίες.
Μιλάμε για κακή παράδοση, αλλά επειδή δεν ανήκω σ’ αυτούς που δίνουν σημασία στις παραδόσεις, δεν μου λέει απολύτως τίποτε. Ισα – ίσα, που βλέπω ότι, βάσει στατιστικών πιθανοτήτων, ήρθε επιτέλους η σειρά του ΠΑΟΚ να προκριθεί…
Στο κάτω – κάτω, ο Αγιαξ δεν αποτελεί το φόβητρο άλλων εποχών. Δεν είναι καν καλύτερος από την ομάδα του 2010, στην οποία έλαμπε, ανάμεσα σε άλλα, το άστρο του Σουάρες. Είναι μια νεανική ομάδα, που έχασε πέρσι το Πρωτάθλημα από την Αιντχόφεν «αυτοκτονώντας» στο φίνις, άρα θα μπορούσε άνετα να είναι πρωταθλητής Ολλανδίας, ωστόσο είναι ένας αντίπαλος ο οποίος «παίζεται» από έναν ΠΑΟΚ σοβαρό, προσεκτικό, έξυπνο και παθιασμένο. Καλά το είπε ο Ιβιτς: «Με την πίστη μπορούμε να προχωρήσουμε. Με κάποια πράγματα που θα αλλάξουμε για να βελτιωθούμε μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι. Και, φυσικά, να προκριθούμε».
Απαραίτητο στοιχείο είναι η πίστη. Πρέπει να το πιστέψουν οι παίκτες του ΠΑΟΚ, αφού πρώτα νιώσουν πόσο ισχυρό είναι το κίνητρο για την πρόκριση, που θα φέρει την ομάδα έξω από την πόρτα των ομίλων. Εκεί θα την περιμένει ακόμη πιο δύσκολη αποστολή, αλλά για να φτάσει στο σημείο να σκέφτεται τη δεύτερη αποστολή πρέπει να τα καταφέρει στην πρώτη. Γιατί όχι; Ενας καλός ΠΑΟΚ μπορεί. Και το έχει αποδείξει πολλές φορές στο παρελθόν, ακόμη και κόντρα σε αναμφισβήτητα ανώτερους αντιπάλους.
Πάντως, η ιστορία, που, όπως λέγαμε κάνει πολλές φορές τους ίδους κύκλους, δίνει στον ΠΑΟΚ μια τεράστια ευκαιρία να πετύχει ό,τι δεν πέτυχε για κάποιες λεπτομέρειες πριν από έξι χρόνια. Αλλά, το πιο ευχάριστο απ’ όλα είναι το φετινό ευρωπαικό ταξίδι αρχίζει με αντίπαλο μια ομάδα με τεράστια αίγλη, με ασήκωτο όνομα και με θαυμαστές σε όλον τον πλανήτη γη. Η ευρωπαική γιορτή έχει αρχίσει από χθες και πρέπει όλοι οι φίλοι του ΠΑΟΚ να την απολαύσουν. Ευχής έργον θα είναι η απόλαυση να γίνει ηδονή με την πρόκριση…
